آپارات اينستاگرام لينكداين
logo
پر بازدید ترین عناوین تالار از ابتدا: ایه 59 سوره احزاب(حجاب):زنان مسلمان،جلباب(روپوش) رابه بدن خود نزدیک کنند تا مورد اذیت قرار نگیرند (تعداد مشاهده:67531)    اوقات نماز های یومیه در قران (تعداد مشاهده:53470)    آیا زنان کفار که به اسارت مسلمانان در می آیند بر مسلمانان حلال میشوند و زناشویی با آنها اشکال ندارد (تعداد مشاهده:44701)    عسل شفا بخش همه مردم-ایه 69سوره نحل (تعداد مشاهده:39905)      پر بازدید ترین عناوین سه ماه گذشته: تفسير و فهم سوره صافات:منظور از والصافات صفا چيست؟    تفسير و تدبر سوره بروج:عذاب شكنجه گران مومنين و رستگاري مومنين و شكست مبارزان با قرآن حتمي است.    استقبال كاربران فضاي ديجيتال از خلاصه پيام‌ها و نكات 30 جزء قرآن    لذت و فوايد مطالعه قرآن به ترتيب نزول سوره‌ها:شما هم يكبار امتحان كنيد       آخرین رویداد تالار: امکان دانلود کلیه فایلها برای کاربران مهمان بمدت 3 روز      

توجه

Icon
Error

Azam.pormaye Offline
#1 ارسال شده : 1395/01/23 05:23:30 ب.ظ
Azam.pormaye

رتبه: Advanced Member

گروه ها: Moderator, member
تاریخ عضویت: 1394/12/17
ارسالها: 368
Iran (Islamic Republic Of)

تشکرها: 7 بار
28 تشکر دریافتی در 28 ارسال


معناي ايات محكم و متشابه در قرآن چيست؟

پاسخ از علامه طباطبايي

"مطابق آيه 7 سوره آل عمران

«هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ وَ أُخَرُ مُتَشابِهاتٌ فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَ ابْتِغاءَ تَأْوِيلِهِ وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا»

(ترجمه: خدا كسي است كه بر تو كتاب را نازل كرد در حاليكه برخي از آن آيات محكم ميباشند كه آنها مادر- مرجع و اساس مسلم- كتابند و برخي آيات متشابه هستند اما كسانيكه در دلهاشان ميل بكجروي و انحراف از استقامت است از متشابه كتاب پيروي ميكنند براي فتنه و فريب دادن مردم و براي اينكه تأويلش را ميخواهند و حال آنكه تأويل آن را جز خداي نميداند و آنان كه در علم خود ثابت قدمند- در مورد آيات متشابه- ميگويند بآن ايمان داريم

👈اولا محكم آيه ايست كه در مدلول خود محكم و استوار باشد و معني مراد آن بغير مراد اشتباه نيفتد و متشابه بر خلاف آنست.

و ثانيا وظيفه ايماني هر مؤمني كه در ايمان خود رسوخ دارد اينست كه بآيات محكمه ايمان بياورد و عمل كند و
بآيات متشابهه ايمان آورد ولي از عمل بآنها توقف و خود داري نمايد"👌👌

آيات محكمه بامهات مطالب كتاب مشتملند و مطالب بقيه آيات بر آنها متفرع و مترتب ميباشند. و لازم بيّن اين مطلب آنست كه آيات متشابهه از جهت مدلول و مراد بآيات محكمه برگردند. يعني براي استيضاح معني آيات متشابهه آنها را بسوي محكمات رد كنند 👉👉

و بنابراين در قرآن مجيد آيه‌اي كه هيچگونه دسترسي بمراد واقعيش نباشد نداريم 👍👍و آيات قرآني يا بلاواسطه محكمند مانند خود محكمات و يا با واسطه محكمند مانند متشابهات

👈👈اما نظر مفسرين سابق كه مورد تاييد علامه نبوده است:

"آنچه عملا پيش مفسرين از صدر اول تا كنون دائر و مورد اعتماد است اينست كه

آيات متشابهه آياتي هستند كه ظاهرشان مراد نيست و مراد واقعي آنها را كه تأويل آنها است جز خداي نداند و بشر را راهي بآن نيست😡، باينگونه آيات بايد ايمان آورد ولي از پيروي و عمل بآنها توقف و خودداري نمود.

اين قول با اينكه عملا ميان اكثر مفسرين دائر و مورد اعتماد است از چند جهت بمتن آيه كريمه «هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ الخ» و باسلوب دلالت ساير آيات قرآني انطباق ندارد
."

از كتاب قران در اسلام
https://telegram.me/quranpuyan

كلمات كليدي:محكم متشابه آيات

ویرایش بوسیله کاربر 1395/11/25 11:00:51 ق.ظ  | دلیل ویرایش: edit

 1 کاربر از Azam.pormaye برای ارسال مفیدش تشکر کرده است.
hamid3pnn در تاریخ 1395/01/24
Azam.pormaye Offline
#2 ارسال شده : 1395/01/25 01:50:15 ب.ظ
Azam.pormaye

رتبه: Advanced Member

گروه ها: Moderator, member
تاریخ عضویت: 1394/12/17
ارسالها: 368
Iran (Islamic Republic Of)

تشکرها: 7 بار
28 تشکر دریافتی در 28 ارسال


منظور از ايات #محكم و #متشابه در قرآن چيست؟

قسمت دوم
روش معصومين در برخورد با محكم ومتشابه چه بوده است؟

پاسخ از علامه طباطبايي

"پيغمبر اكرم (ص) در وصف قرآن مجيد ميفرمايد:
«و ان القرآن لم ينزل ليكذب بعضه بعضا و لكن نزل يصدق بعضه بعضا فما عرفتم فاعملوا به و ما تشابه عليكم فآمنوا به»

(ترجمه: بدرستي قرآن نازل نشده براي اينكه برخي از آن برخي ديگر را تكذيب كند ولي نازل شده كه برخي از آن برخي ديگر را تصديق نمايد پس آنچه را كه فهميديد بآن عمل كنيد و آنچه بشما متشابه شد بآن- تنها- ايمان بياوريد).

امام ششم (ع) ميفرمايد: «المحكم ما يعمل به و المتشابه ما اشتبه علي جاهله»

(ترجمه: محكم قرآن آن است كه بآن بتوان عمل كرد و متشابه آنست كه بكسيكه نداند مشتبه شود)
و از روايت استفاده ميشود كه محكم و متشابه نسبي ميباشند و ممكن است آيه‌اي نسبت بكسي محكم و نسبت بكس ديگر متشابه باشد.👉👉
و از امام هشتم منقول است كه فرمود: «من رد متشابه القرآن الي محكمه هدي الي صراط مستقيم- ثم قال- ان في اخبار نا متشابها كمتشابه القرآن فردوا متشابهها الي محكمها و لا تتبعوا متشابهها فتضلوا»

(ترجمه: كسيكه متشابه قرآن را بمحكم آن رد كرد براه راست هدايت يافت. 👌👌
پس از آن فرمود: بدرستي در اخبار ما متشابه هست مانند متشابه قرآن پس متشابه آنها را بسوي محكم آنها برگردانيد و از خود متشابه پيروي مكنيد كه گمراه ميشويد).👉👉

👈👈چنانكه مشاهده ميشود روايات و خاصه خبر اخير صريح است در اينكه متشابه آيه ايست كه استقلال در افاده مدلول خود نداشته باشد و بواسطه رد بسوي محكمات روشن خواهد شد، نه اينكه هيچگونه راهي براي فهم مدلول آن در دسترس نباشد."


از كتاب قران در اسلام
rahim Offline
#3 ارسال شده : 1395/02/29 11:33:04 ق.ظ
rahim

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member
تاریخ عضویت: 1390/03/04
ارسالها: 132

5 تشکر دریافتی در 4 ارسال
اقاي دكتر جعفر نكونام در مقاله"تفسير معناشناسانه آيات محكم ومتشابه" در شماره 16 مجله پژوهش ديني به بررسي پيشينه نظرات مختلف در تفسير آيه 7 سوره آل عمران پرداخته و نظر خود را نيز اعلام كرده است كه بخشهايي از مقاله در اينجا ارسال ميشود

". 1-طرح مسأله

مراد از آية محكم و متشابه آيه 7 سورة آل عمران است كه در آن آمده است: «مِنْهُ آياتٌ مُحْكَماتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتابِ وَ أُخَرُ مُتَشابِهاتٌ فَأَمَّا الَّذينَ في قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَ ابْتِغاءَ تَأْويلِهِ وَ ما يَعْلَمُ تَأْويلَهُ إِلاَّ اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا».

برخي از مهم‌ترين سؤالاتي كه درباره اين آيه از ديرباز درباره اين آيه مطرح بوده، اين است كه مقصود از آيات متشابه چيست؟ تأويل چنين آياتي چگونه است؟ و چه كساني تأويل آيات متشابه را مي‌دانند؟

به نظر مي‌رسد، محوري‌ترين مبحث اين آيه «واو» در عبارت « وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ » است. بسياري اين واو را مستأنفه و برخي آن را عاطفه دانسته‌اند. بنابراين كه آن مستأنفه باشد، تأويل آيات متشابه چيزي نيست كه قابل درك بشر باشد و آن را كسي جز خدا نمي‌داند؛ اما بنابراين كه آن عاطفه باشد، تأويل متشابهات قابل درك بشر است و آن را گروهي به نام «راسخان در علم» مي‌دانند.

روشي كه ما در تفسير اين آيه به كار گرفته‌ايم، معناشناسي توصيفي است و مراد از آن شناسايي معناي واژگان و تركيبات آيه به كمك خود قرآن است. چيزي كه از آن به «تفسير قرآن به قرآن» تعبير مي‌كنند

2. پيشينة ديدگاه‌ها درباره آيه محكم و متشابه

به نظر مي‌رسد، در خصوص اين آيه سه ديدگاه وجود دارد:

ديدگاه اول اين است كه «واو» در عبارت « وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ » مستأنفه است و به موجب آن تأويل مشتابهات قرآن را جز خدا نمي‌داند و راسخان در علم در عين حالي كه به آن علم ندارند، به آن ايمان مي‌آورند.

ديدگاه دوم اين است كه «واو» در اين عبارت عاطفه است و بر اساس آن تأويل متشابهات قرآن را هم خدا و هم راسخان در علم مي‌داند.

ديدگاه سوم به نوعي جمع ميان دو ديدگاه قبل است. براساس اين ديدگاه «واو» در عبارت مذكور مستأنفه است و معناي اين آيه اين است كه كسي جز خدا به تأويل متشابهات قرآن علم ندارد؛ اما از طريق ادله ديگري ثابت مي‌شود كه ديگران نيز به آن علم دارند.

3-ديدگاه ما


مفاد آيه آل عمران اين است كه در قرآن دو دسته از آيات وجود دارد: آيات محكم و آيات متشابه. محكمات آياتي است كه الفاظ در آنها به همان معناي معهود مخاطبان استعمال شده و در آنها از حقايق معهود دنيوي سخن رفته است و تأويل و تحقق خارجي آنها در همين دنيا وجود دارد؛ از اين رو كافران مفاد اين آيات را انكار نمي‌كردند و دنبال تأويل و تحقق خارجي چنين آياتي نبودند؛ چون تأويل و تحقق خارجي آنها را به وضوح مي‌يافتند.

اما متشابهات آياتي است كه الفاظ درآنها به معنايي غير معهود مخاطبان به كار رفته و در آنها از حقايق نامعهود از قبيل خوردني‌ها و نوشيدني‌ها و زنان بهشتي سخن گفته شده است و تأويل و تحقق خارجي آنها در اين دنيا وجود ندارد؛ از اين جهت كافران مفاد اين آيات را انكار مي‌كردند و تأويل و تحقق خارجي آنها را مي‌خواستند؛ اما مؤمنان در عين حالي كه به تأويل اين آيات علم نداشتند، به آن ايمان داشتند و اعتراف مي‌كردند كه پروردگارا تو مردم را در روزي كه شكي در تحقق آن نيست، گرد مي‌آوري و خلف وعده نمي‌كني.

مهم‌ترين ادله‌اي كه بر اختصاص علم تأويل متشابهات به خدا دلالت دارد، به اين قرار است:

اولاً، در عبارت « ابْتِغاءَ تَأْويلِهِ» طلب تأويل مذموم دانسته شده و از صفات كساني معرفي گرديده است كه در دلشان زيغ و ميل به ضلالت است؛ لذا معنا ندارد كه آن در ادامه از صفات راسخان در علم خوانده شود كه مورد مدح قرار گرفته‌اند.

ثانياً، در آيه آل عمران دو گروه معرفي شده است كه يكي از آنها كساني اند كه در دلشان زيغ و ميل به ضلالت است و طي عبارت « فَأَمَّا الَّذينَ في قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ» از آنها سخن گفته شده است. ترديدي نمي‌توان داشت كه گروه دوم راسخان در علم‌اند كه طي عبارت « وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ» از آنها سخن رفته است.
ثالثاً، گروه راسخان در علم مؤمنان به تأويل متشابهات خوانده‌ شده‌اند و بي‌ترديد ايمان به اموري تعلق مي‌گيرد كه علم به آنها امكان ندارد.

رابعاً، چنان كه از مقايسه سياق آيه آل عمران و آيات متحدالموضوع دانسته مي‌شود، مراد از تأويل متشابهات حقايق قيامت است كه هنوز تحقق پيدا نكردند تا بشر بتواند به آنها علم پيدا كند."


اصل مقاله ايشان پيوست ميباشد

فایلهای الصاق شده :
mohkam&motashabeh .pdf (1,023kb) تعداد دانلود 5 بار.

شما نمی توانید ضمائم را ببینید/دریافت کنید. ثبت نام کنید.
جزايري
#4 ارسال شده : 1395/04/09 10:28:57 ق.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 649

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
در خصوص ايات محكم ومتشابه ديدگاه متفاوت مرحوم حجت الاسلام سيد مرتضي جزايري را ارسال مي كنم:

" متن موجود و در دسترس قرآن را به چهار بخشِ قصص، احکام، احوال شخصيه (حوادث روزگار نزول ) و درنهايت حقايق يا ( ام الکتاب ) منقسم مي‌دانست و سه بخش اول را متشابه ( و آن‌هم به معني همانند بَردار ) مي‌دانست و درحقيقت، تنها بخش چهارم يا محکماتِ اين کتاب را، «قرآن» به اصطلاحِ خودِ اين کتاب مي‌شناخت و اطلاق «قرآن» به «ما بين الدّفَّتين» را اصطلاحِ رايج ميان مسلمانان بر مي‌شمرد و لفظ «قرآن» در متن وحياني را به معنايي اخصّ از اصطلاح متشرعه.

براين باور بودکه متشابهات اين کتابِ مقدس، بيان مصاديق تمثيلي ( قصص ) و جزئيّات رفتاري ( احکام ) و راه‌کارهاي اجتماعي ( احوال شخصيّه ) است که به فرض تغييرِ شرايط زماني و مکاني و همچنين فرهنگي محيط نزول، تغيير پذيرند و بي‌گمان، به‌گونه‌هاي بی‌شمارِ ديگری ( و البتّه بسته موقعيّت‌ها ) نيز مي‌توانستند مورد بيان قرار گيرند و از اين جهت، آن‌ها را متشابه مي‌دانست.

بنابراين، هشدار مي‌داد که هنگام استناد و برداشت از آن‌بخش‌ها، ضروري‌ است بيش از هر چيز، جانب صيانت از مفا‌هيم امّ‌الکتاب ملحوظ شود و ناخواسته، اصول قرباني فروع نشوند و مفاهيم متشابه با عنايت به ريشه‌هاي محکم آن، دريافت و متشابهاتِ آن با توجّه به محکمات، معني و تفسير و برداشت گردند و هنگام توضيح و ترجمة و نيز تفسيرِ آن، جاهلانه در مورد آن‌ها حکم نشود که تالي فاسدهاي ‌بی‌شماري را سبب خواهد گرديد و جامعة ديني را در برابر دعاوي گزاف و غير قابل دفاعي قرار خواهد داد و پافشاري بر صحّت آن‌ها به دين‌گريزي منجر خواهدآمد.

باري، او متشابه را همانند بردار معني مي‌کرد و اين بخش عمدة قرآن از نظر حجم را سايه‌هايي مي‌دانست که اين سو و آن سو شدنِ آن‌ها، چيزي از قدر اين کتاب نمي‌کاهد.

همچنين نشان مي‌داد که خاستگاه تمثيلي بخش قصص و کاربرد تعليمي قسمت احکام و همچنين وضوح گويش‌هاي مربوط به وقايع روزمرّة تاريخ نزول ايجاب مي‌کند که دريافت اين بخش‌ها به هيچ وجه دشوار نباشد و نيست.
yarayi
#5 ارسال شده : 1395/04/19 09:00:26 ق.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 649

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال

در مقاله آقای شاکر به نام "بررسي سير تاريخي روايات، آثار و ديدگاهها در محکم و متشابه"به سه ديدگاه زير در تعريف محكم و متشابه برخوردم

1-ايت الله معرفت:محکم هر سخن و گفتاري که رسا و شبهه ناپذير باشد و مورد کج فهمي قرار نگيرد، چنان گفتار و حتي کرداري را محکم گويند؛
مبهم، سخني است که نارساست و نياز به تفسير دارد تا رفع ابهام شود.

متشابه از ريشه «شبه» اسم مصدر به معناي «مثل» و يا «شبه» مصدر به معناي همانند بودن گرفته شده است، که اين همانندي مايه شبهه ميگردد. متشابه احتمال چند معنا دارد که همين موجب شک و شبهه ميشود.


آيةالله معرفت در باره فرق «متشابه» و «مبهم» ميگويد که متشابه نياز به تأويل دارد و حال آن که مبهم نياز به تفسير دارد؛ زيرا در مبهم هيچ تشابهي وجود ندارد و نيز محل ترديد و شبهه نيست.۸ البته در تشابه نياز به تفسير و تأويل است. تفسير براي رفع ابهام و تأويل براي دفع شبهه است؛ اما تفسير مبهم فقط رفع ابهام است.۹ آيةالله معرفت رابطه بين تشابه و ابهام را از نوع عموم و خصوص من وجه ميداند.

2-از سعيد بن جبير نقل شده است که محکمات به آياتي از قرآن گفته ميشود که محتواي آن در همه کتب آسماني آمده و از اين رو، به ام الکتاب موسوم گشته است. (جامع البيان، ج۳، ص۱۱۷؛ تفسير القرآن العظيم، ج۲، ص۵)

3- از مقاتل بن حيّان نقل شده که محکمات را از آن رو محکمات گفته اند که همه اهل اديان به آن رضايت دهند. ( الکافي، ج۲، ص۲۸؛ وسائل الشيعة، ج۲۷، ص۱۸۲؛ البرهان، ج۱، ص۵۹۷ و نيز: نور الثقلين، ج۱، ص۳۱۳.)
Azam.pormaye Offline
#6 ارسال شده : 1397/08/29 08:08:43 ق.ظ
Azam.pormaye

رتبه: Advanced Member

گروه ها: Moderator, member
تاریخ عضویت: 1394/12/17
ارسالها: 368
Iran (Islamic Republic Of)

تشکرها: 7 بار
28 تشکر دریافتی در 28 ارسال

این کتاب را ما نازل کردیم که بخشی از آیاتش محکمند (یعنی شما میبینید، می شنوید، حس می کنید، درک می کنید... باهاشون سر و کار دارید مثل امر و نهی و ...) اما بخشی دیگر تشبیه شده ها هستند.
کسانی که در دلشان انحراف هست دنبال فتهنه انگیزی هستند و به قصد فتنه می خواهند واقعیت خارجی آن را نشان دهند (تأویل می کنند) در حالی که واقعیت و مصداق حقیقی آن را کسی جز خدا نمی داند.
اما کسانی که در ایمان به قرآن ثابت قدمند می گویند ما به هر دو ایمان آوردیم. چه محکمات و چه آنها که تشبیه شده اند.
چون به اعتبار اینکه محکمات ام الکتاب هستند و آنها را با عقلمان فهم کردیم متشابهات را هم چشم بسته می پذیریم.

1- متشابهات «آیاتی هستند که حقایق عقلی و غیبی نامحسوس را به محسوسات تشبیه کرده‌اند.»
در این صورت تأویل نیز به معنای مشبهٌ‌له یعنی مصداق خارجی و واقعی آیات متشابه خواهد بود.

واژگان و تعابیر کلیدی در این آیه عبارت‌اند از: فتنه، تأویل، متشابه، راسخون، علم، ایمان و زیغ. حاصل بررسی این است که مراد از فتنه، عذاب اخروی و آیات متشابه، آیات قیامت و تأویل این آیات، تحقق خارجی آنهاست و راسخان در علم عبارت از مؤمنان به آیات آسمانی و زائغان عبارت از مشرکان مکه است
. محکمات آیاتی است که الفاظ در آنها به همان معنای معهود مخاطبان استعمال شده و در آنها از حقایق معهود دنیوی سخن رفته است و تأویل و تحقق خارجی آنها در همین دنیا وجود دارد. از این رو کافران مفاد این آیات را انکار نمی‌کردند و دنبال تأویل و تحقق خارجی چنین آیاتی نبودند؛ چون تأویل و تحقق خارجی آنها را به وضوح می‌یافتند.

2- زائغان عبارت از مشرکان مکه است. ابوجهل می‌گفت: آیا ابن ابی کبشه [یعنی پیامبر6] مرا با درخت زقوم می‌ترساند؟
وی سپس مقداری خرما و کره‌ خواست در حالی که می‌گفت: به من زقوم دهید! آیاتی که زقوم را توصیف می‌کنند (سوره صافات آیات 62 به بعد) در پی این حادثه نازل شد.
این طعنه زنی ها تا زمان نزول سوره آل عمران در اوایل دوره مدنی هم ادامه داشت و به گوش اهل مدینه رسیده بود.

3- متشابهات آیاتی است که الفاظ در آنها به معنایی غیر معهود مخاطبان به کار رفته و در آنها از حقایق نامعهود از قبیل «زقوم» سخن گفته شده است و تأویل و تحقق خارجی آنها در این دنیا وجود ندارد. از این جهت کافران مفاد این آیات را انکار می‌کردند و تأویل و تحقق خارجی آنها را در همین دنیا طلب می‌کردند، اما مؤمنان در عین حالی که به تأویل این آیات علم نداشتند، به آن ایمان داشتند و اعتراف می‌کردند که پروردگارا تو مردم را در روزی که شکی در تحقق آن نیست، گرد می‌آوری و خلف وعده نمی‌کنی

4- در عبارت «ابْتِغاءَ تَأْویلِه» طلب تأویل مذموم دانسته شده و از صفات کسانی معرفی شده است که در دلشان زیغ و میل به ضلالت است؛ لذا معنا ندارد که آن در ادامه از صفات راسخان در علم خوانده شود که مورد مدح قرار گرفته‌اند

5- رسوخ به معنای ثبوت است. العلم در قرآن به معنای اخبار و کتب آسمانی و قرآن است. راسخان در علم، مؤمنان به تأویل متشابهات خوانده شده‌اند و بی‌تردید ایمان به اموری تعلق می‌گیرد که علم به آنها امکان ندارد.
چنان که از مقایسه سیاق آیه 7 سوره آل عمران و آیات متحد الموضوع رک: اعراف: 51 -53 و 187، یونس: 39، انعام:‌158 دانسته می‌شود، مراد از تأویل متشابهات حقایق قیامت است که هنوز تحقق پیدا نکردند تا بشر بتواند به آنها علم پیدا کند

6- تعبیر فتنه بودن در جایی دیگر درباره درخت زقوم تصریح شده است:
«آیا از نظر پذیرایى این بهتر است یا درخت زقّوم؟! * در حقیقت، ما آن را براى ستمگران [مایه] فتنه‌ای گردانیدیم.»
چنان‌که در سبب نزول نیز گفتیم که آیات اخیر در پی سخن فتنه‌آمیز ابوجهل نازل شد. همچنین آیه 7 آل عمران نیز که از محکمات و متشابهات سخن گفته بر این معنا اشاره دارد. زیرا قبلاً نیز گفتیم که متشابهات آیاتی هستند که از حقایق غیبی در قالب الفاظی که به محسوسات دلالت می‌کنند یاد کرده‌اند که از جمله آنها عذاب‌های اخروی و چگونگی آنهاست. درخت زقوم نیز یکی از عذاب‌هاست که چون حقیقت آن بر ما پوشیده است، خداوند آن را به میوه‌ای تلخ و ناپسند تشبیه کرده است. راسخان در علم در مواجهه با چنین تشبیهاتی بدان ایمان می‌آورند (وَ الرَّاسِخُونَ فِی الْعِلْمِ یقُولُونَ آمَنَّا بِهِ کلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنا) اما آنان که در قلبشان انحراف است معنای تشبیه شده را اصل گرفته و دنبال می‌کنند و با هدف فتنه‌گری تلاش می‌کنند حقیقت آن را با تأویلش بر اساس محسوسات نشان دهند. (فَأَمَّا الَّذینَ فی‏ قُلُوبِهِمْ زَیغٌ فَیتَّبِعُونَ ما تَشابَهَ مِنْهُ ابْتِغاءَ الْفِتْنَةِ وَ ابْتِغاءَ تَأْویلِهِ)

۷_ در ادامه آیات هم (سیاق) همین راسخان میگویند خدایا تو مردم را در روزی که شکی در آن نیست جمع میکنی‌. سیاق هم به آخرت ربط دارد

دکتر سید جعفر صادقی🍃🍃🍃

.

ویرایش بوسیله کاربر 1397/08/29 08:10:44 ق.ظ  | دلیل ویرایش: مشخص نشده است

ali Offline
#7 ارسال شده : 1398/04/20 05:55:57 ق.ظ
ali

رتبه: Advanced Member

گروه ها: Moderator, member
تاریخ عضویت: 1390/03/24
ارسالها: 432

تشکرها: 4 بار
13 تشکر دریافتی در 13 ارسال

چرا قرآن آیات محکم و متشابه دارد؟ فلسفه وجود ایات متشابه چیست؟

وجود متشابهات سبب زنده ماندن و هميشه تازه بودن قرآن است

و اگر متشابهات نبود قرآن پيوسته تازه بودن خود را از دست ميداد.
مثلا اگر شخصي داستان جنگ چالدران را كه ميان قواء شاه اسمعيل صفوي و سلطان سليم عثماني اتفاق افتاد بخواند، دفعۀ اول كاملا شيرين و دلچسب خواهد بود، دفعۀ دوّم كمتر از اول و در دفعۀ سوّم ديگر احتياج بخواندن نخواهد داشت و خواهد كه كتاب آنرا بفروشد. زيرا با دو دفعه مراجعه همۀ مطالب بر وي روشن شده و جاي ابهامي باقي نخواهد ماند.

قرآن كريم نيز اگر همه اش محكم و واضح الدلاله بود موقعيت خود را از دست ميداد، اينكه قرآن با اين همه تفاسير و مباحث در هر عصر احتياج بتفسير خاص دارد و آيات آن پيوسته معركة الاراء و مورد بحث و تبادل نظر است در اثر وجود متشابهات است اين آيات چند بعدي و حتي پنج بعدي و ده بعدي است كه قرآن را زنده نگه داشته و پيوسته مطرح انظار نموده است.

علي هذا اگر همۀ قرآن محكمات بود آنوقت اين كلام آسماني موقعيت كنوني خود را نداشت و مطرح انظار صاحب نظران نبود از طرف ديگر اگر همه اش متشابهات بود مورد خرده- گيري واقع ميگرديد كه چرا همه اش چند پهلو و چند بعدي است ولي وجود محكمات در بيان اصول مسلّمۀ دين و وجود متشابهات در پشتوانه بودن بتازگي ابدي قرآن، هر دو مكمّل همديگراند و اين كتاب مبين با اين دو بال عظيم بپرواز آمده و روي اين دو ركن اساسي قرار گرفته است و هر يك بدون آنديگري ناقص خواهد بود.


از کتاب قاموس قرآن
کاربرانی که در حال مشاهده انجمن هستند
Guest (4)
جهش به انجمن  
شما مجاز به ارسال مطلب در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ارسال پاسخ در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به حذف مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ویرایش مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ایجاد نظر سنجی در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به رای دادن در این انجمن نمی باشید.

قدرت گرفته از YAF 1.9.6.1 | YAF © 2003-2019, Yet Another Forum.NET
این صفحه در مدت زمان 0.445 ثانیه ایجاد شد.
logo-samandehi