رتبه: Advanced Member
گروه ها: member
تاریخ عضویت: 1390/03/30
ارسالها: 101
تشکرها: 1 بار
12 تشکر دریافتی در 9 ارسال
|
ضمن تبريك ميلاد مسعود پيامبر اكرم مطالب زير تقديم ميگردد :
بر محمد و آل محمد صلوات
1- نبی ، پیام آور(اعراف2و157)
2- امی، درس ناخوانده (اعراف157و158)
3- نذیر مبین هشدار دهنده آشكار(حجر 89)
4- ناصح امین ،خیرخواه امین( اعراف68)
5- خاتم النبین ،آخرین پیامبر (احزاب5)
6- اول المسلمین ،اولین اسلام آورنده (اعراف6و163)
7-رحمه للعالمین ، رحمت برای تمام جهانیان (انبیاء 7و107)
8-عزیز علیه ما عنتم ،رنج بردن مومنان بر او گران است (توبه 8و128)
9- حریص علیكم،بر هدایت شما حریص است (توبه 9و128)
10- رئوف ،اهل رافت است (توبه10و128)
11- رحیم ،مهربان است (توبه11و128)
12- خلق عظیم (قلم4و12)
13- اسوه حسنه ،پیامبر الگوی خوبی است(احزاب 21)
کلمات کلیدی: صفات سیما پیامبر محمد نبی مسلمین رحمه ویرایش بوسیله کاربر 1405/05/21 06:47:31 ب.ظ
| دلیل ویرایش: size
|
|
|
|
|
|
رتبه: Administration
گروه ها: Administrators, Moderator, member
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 426
9 تشکر دریافتی در 9 ارسال
|
عبادت، تهجّد و تفكر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
خداوند، رسول اکرم صلی الله علیه و آله را به شب زنده داری امر فرمود تا از این طریق به مقام محمود دست یابد.
قرآن در سوره اسراء می فرماید:«و من الیل فتهجد به نافلة لک عسی ای یبعثک ربک مقاماً محموداً»
در کیفیت نماز شب آن حضرت آمده است که، پیامبر آب وضو و مسواک خود را از قبل مهیا می فرمود و مانند یک رزمنده سنگرنشین، خواب ممتد و طولانی نداشت، آن حضرت پس از خوابی کوتاه بیدار می شد و چهار رکعت نماز می خواند و سپس قدری می خوابید و دوباره برمی خاست و به همین ترتیب عمل می کرد.
ایشان هر بار که بیدار می شد به آسمان نگاه می کرد و این آیات را تلاوت می کرد:
«ان فی خلق السموات و الارض و اختلاف اللیل و النهار لایات لاولی الالباب...» این گونه آیات هم انسان را به تفکر در نظام آفرینش تشویق کرده و ضمناً با بیان برخی اوصاف فرزانگان، دیگران را هم به فرزانه شدن ترغیب می کند و هم هدف دارای نظام خلقت را گوشزد می کند و هم روش نیایش در پیشگاه خداوند را برای امن از عذاب دوزخ به سالکان می آموزد. شب زنده دار واقعی کسی است که عبادت عملی او با عبادت فکری وی هماهنگ باشد
از این رو پیامبر گرامی که بر اساس آیه سوره اسراء شب زنده دار بود، بر اساس آیات سوره آل عمران، تفکر در معارف را با شب زنده داری توأم کرد.
با تشكر از خانم جهاني ویرایش بوسیله کاربر 1394/09/30 04:36:49 ب.ظ
| دلیل ویرایش: edit
|
|
|
|
|
|
رتبه: Advanced Member
گروه ها: Moderator, students, member
تاریخ عضویت: 1397/09/13
ارسالها: 167
مکان: Qom
1 تشکر دریافتی در 1 ارسال
|
🌺 نکاتی ناب از سيره پیامبر اسلام (ص)
💐سعی کنیم تا حدامکان به سیره ایشانعمل کنیم.
🥀دائماً متفکر بود
🥀 اکثر اوقات ساکت بود
🥀خلقش نرم بود
🥀کسي را تحقير نميکرد
🥀دنيا و ناملايمات هرگز او را به خشم نميآورد
🥀حقي پايمال ميشد از شدت خشم کسي او را نميشناخت تا اينکه حق را ياري کند
🥀بيشتر خندههاي آن حضرت تبسم بود
🥀با مردم انس ميگرفت و آنان را از خود دور نميکرد
🥀در همه امور اعتدال داشته و افراط و تفريط نميکرد
🥀زبان خويش را از بيان سخنان غيرضروري کنترل ميکرد
🥀در انجام وظيفه به هيچ وجه کوتاهي نميکرد
🥀بافضيلتترين فرد نزد پيامبر خيرخواهترين آنان براي مردم بود
🥀در مجالس جايگاه خاص براي خود برنميگزيد
🥀هر کس براي رفع نياز رجوع ميکرد نيازش را برآورده ميکرد يا با کلام دلنشين آن حضرت قانع ميشد.
🥀رفتار پيامبر آنقدر نرم بود که مردم او را همچون پدري دلسوز و مهربان ميدانستند و حق همه مردم نزد آن بزرگوار يکسان بود
🥀عيبجو نبود و از کسي هم تعريف زياد نميکرد
🥀هرگز کسي را سرزنش نميکرد
🥀در پي لغزشهاي مردم نبود
🥀سخن نميگفت مگر در جايي که اميد ثواب در آن وجود داشت
🥀سخن کسي را قطع نميکرد مگر اين که از حد متعارف تجاوز ميکرد
🥀پيامبر در تمام حالات و در برابر همه مشکلات شکيبا بود
🥀هر روز هفتاد بار استغفار ميکرد
🥀ديرتر از همه مردم به خشم ميآمد و زودتر از همه راضي ميگشت
🥀با ثروتمندان و تهيدستان يکسان دست ميداد و مصافحه ميکرد
🥀با مردم شوخي ميکرد تا مردم را خوشحال سازد
🥀امام صادق(ع)فرمودند:
*اني لاکره للرجل ان يموت و قد بقي خلة من خلال رسول الله صلي الله عليه و آله لم يأت بها.*
من خوش ندارم کسي بميرد در حالي که هنوز برخي از آداب پيامبر (ص) را به جا نياورده است.
💐منبع: کتاب سنن النبی، علامه طباطبایی
التماس دعا
|
|
|
|
|
|
رتبه: Advanced Member
گروه ها: member, Administrators تاریخ عضویت: 1390/02/31 ارسالها: 1,278 ![Iran (Islamic Republic Of)]( "Iran (Islamic Republic Of)") تشکرها: 1 بار
51 تشکر دریافتی در 28 ارسال
|
شیوه معرفی پیامبر(ص) در قرآن کریم
خداوند متعال در قرآن کریم با تعبیرها و عناوین گوناگون از پیامبر اکرم(ص) یاد کرده است. نام «محمد» چهار بار، نام «احمد» یک بار، تعبیر «یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ» دو بار، «یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ» دوازده بار، «یَا أَیُّهَا الْمُزَّمِّلُ» یک بار و «یَا أَیُّهَا الْمُدَّثِّرُ» نیز یک بار در قرآن آمده است.
همچنین فرمان «قُلْ» که خطاب مستقیم به پیامبر اکرم(ص) است، ۳۲۲ بار در قرآن کریم تکرار شده است. البته موارد دیگری نیز وجود دارد که خطاب به پیامبر(ص) از طریق فعل امر یا ساختارهای دیگر بیان شده است؛ هرچند در آنها این تعبیرهای شناختهشده به کار نرفته، اما از سیاق آیات بهروشنی معلوم میشود که مخاطب، شخص پیامبر اکرم(ص) هستند.
در مجموعه آیاتی که به آنها اشاره شد، چند محور اساسی به چشم میخورد. نخست، آیاتی که اوصاف و ویژگیهای اخلاقی و رفتاری پیامبر(ص) را بیان میکنند؛ یعنی قرآن کریم شخصیت آن حضرت را با بیان صفات و ویژگیهای ممتازشان معرفی میکند.
دوم، آیاتی که در آنها خداوند به پیامبر(ص) دستورهایی میدهد و وظایف خاصی را بر عهده ایشان میگذارد. بررسی این فرمانها نشان میدهد چه اموری از نگاه خداوند اهمیت بیشتری داشته و پیامبر(ص) باید توجه ویژهای به آنها میداشتند.
سوم، آیاتی که در آنها خداوند پیامبر(ص) را از برخی امور نهی کرده است. این نهیها نیز بسیار آموزندهاند؛ زیرا نشان میدهند چه رفتارها یا موقعیتهایی میتوانسته آسیبزا، لغزنده یا خسارتبار باشد و خداوند از پیامبر خود خواسته است از آنها پرهیز کند.
چهارمین محور نیز نحوه ترسیم رابطه پیامبر(ص) با مردم است؛ اینکه قرآن کریم این رابطه را با چه تعابیر، واژهها و تصویری توصیف کرده است.
به نظر میرسد بررسی این چهار حوزه، در میان انبوه آیاتی که درباره پیامبر اکرم(ص) نازل شده است، میتواند تا اندازه زیادی ما را با شخصیت و سیمای آن حضرت در قرآن کریم آشنا سازد.
اوصاف پیامبر(ص) در قرآن
وی به اوصاف و ویژگی های پیامبر اکرم(ص) در قرآن اشاره و خاطرنشان کرد: قرآن کریم دستکم ۸ ویژگی برجسته را برای آن حضرت برمیشمارد.
نخستین ویژگی، «حیا و بزرگواری» است. پیامبر اکرم(ص) انسانی باحیا، نجیب و بزرگوار بودند؛ به گونهای که اگر رفتار برخی افراد موجب رنجش ایشان میشد، از روی حیا آن را آشکار نمیکردند. خداوند در قرآن به مؤمنان دستور میدهد این ویژگی پیامبر را رعایت کنند و میفرماید: هنگامی که وارد خانه پیامبر(ص) میشوید، با اجازه وارد شوید و پس از پایان کار نیز آنجا را ترک کنید و بیجهت درنگ نکنید چرا که «إِنَّ ذَٰلِکُمْ کَانَ یُؤْذِی النَّبِیَّ فَیَسْتَحْیِی مِنْکُمْ؛ این رفتار شما پیامبر را میآزارد، اما او از روی حیا چیزی به شما نمیگوید.» این ویژگی، یکی از زیباترین اوصاف اخلاقی پیامبر اکرم(ص) است که قرآن کریم بر آن تأکید کرده است.
دومین ویژگی «دلسوزی و شدت علاقه به هدایت مردم» است. قرآن کریم در چندین آیه از این صفت یاد میکند و نشان میدهد که پیامبر(ص) تا چه اندازه برای هدایت انسانها دغدغه داشتند. خداوند میفرماید: «لَعَلَّکَ بَاخِعٌ نَفْسَکَ أَلَّا یَکُونُوا مُؤْمِنِینَ؛ گویا میخواهی جان خود را از شدت اندوه از دست بدهی، زیرا آنان ایمان نمیآورند.» خداوند در آیهای دیگر نیز میفرماید: «لَقَدْ جَاءَکُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِکُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکُمْ بِالْمُؤْمِنِینَ رَءُوفٌ رَحِیمٌ؛ پیامبر نسبت به مردم، بهویژه مؤمنان، نهایت دلسوزی، رأفت و مهربانی را داشت و با تمام وجود برای هدایت آنان تلاش میکرد.
سومین ویژگی «نرمخویی و خوشرفتاری» است. خداوند درباره پیامبر(ص) میفرماید: «فَبِمَا رَحْمَهٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ؛ نرمخویی و ملایمت پیامبر، جلوهای از رحمت الهی بود.» اگر آن حضرت فردی تندخو و سختگیر بودند، هرگز نمیتوانستند دلهای مردم را به خود جذب کنند و آنان را پیرامون خویش گرد آورند.
چهارمین ویژگی «برخورداری از اخلاقی عظیم» است. خداوند در ستایش پیامبر اکرم(ص) میفرماید: «وَإِنَّکَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِیمٍ» این تعبیر، از بلندترین توصیفهایی است که قرآن کریم درباره شخصیت اخلاقی پیامبر اکرم(ص) بیان کرده است.
پنجمین ویژگی پیامبر(ص)، گوش شنوا، صبر و آرامشبخشی است. آن حضرت با حوصله و سعه صدر به سخنان مردم گوش میدادند. بسیاری از افراد، تنها با بیان مشکلات و درد دل خود نزد پیامبر، آرامش پیدا میکردند. به تعبیری، حضور ایشان برای مردم آرامشبخش بود. در آیهای از سوره توبه آمده که برخی از منافقان میگفتند: «وَمِنْهُمُ الَّذِینَ یُؤْذُونَ النَّبِیَّ وَیَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ»؛ آنان این ویژگی را به عنوان نقطه ضعف مطرح میکردند در حالی که همین «گوش شنوا بودن»، یکی از برجستهترین فضایل اخلاقی پیامبر اکرم(ص) بود؛ زیرا با صبر، حوصله و مهربانی به سخنان مردم گوش میدادند و همین رفتار، مایه آرامش و تسکین دلهای آنان میشد.
یکی دیگر از اوصاف بسیار مهمی که قرآن کریم برای پیامبر اکرم(ص) بیان میکند، «ایمان کامل ایشان به پیام الهی» است. پیامبر(ص) پیش از آنکه دیگران را به ایمان دعوت کند، خود نخستین مؤمن به وحی الهی بود. خداوند میفرماید:
«آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَیْهِ مِنْ رَبِّهِ؛ نخستین کسی که به پیام الهی ایمان داشت، خود رسول خدا(ص) بود.» این ویژگی، از مهمترین شاخصههای یک رهبر الهی است؛ زیرا در طول تاریخ، افراد بسیاری بودهاند که شعارهایی دادهاند و خود در اعماق وجودشان به آنچه میگفتهاند باور نداشتهاند. برخی از مدعیان اصلاحگری یا رهبری، آگاهانه مردم را فریب داده و راه را به خطا نشان دادهاند، اما پیامبر اکرم(ص) چنین نبود. آن حضرت با تمام وجود به آنچه از سوی خداوند دریافت کرده بود ایمان داشت و پیش از دیگران، خود به آن عمل میکرد.
ویژگی دیگر پیامبر(ص) «امر به معروف، نهی از منکر و برداشتن بار از دوش مردم» است. قرآن کریم در توصیف آن حضرت میفرماید: «یَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَیَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ وَیُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّبَاتِ وَیُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبَائِثَ وَیَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِی کَانَتْ عَلَیْهِمْ» رسالت پیامبر(ص) تنها امر و نهی نبود، بلکه او بارهای سنگین را از دوش مردم برمیداشت. این بارها تنها زنجیرها و محدودیتهای ظاهری نبود بلکه شامل فشارهای روحی، روانی و اجتماعی نیز میشد. پیامبر(ص) با مبارزه با ظلم، تبعیض و انحراف، انسانها را از قید و بندهایی که بر زندگی آنان سایه افکنده بود رهایی میبخشید. ازاینرو، مردم نباید احساس میکردند که دین، بار تازهای بر دوش آنان نهاده است؛ بلکه رسالت پیامبر(ص)، سبک کردن بار انسانها و گشودن راه رشد و تعالی آنان بود.
آخرین وصفی که قرآن کریم در این بخش برای پیامبر اکرم(ص) بیان میکند، «معلم و مربی بودن» ایشان است. خداوند در آیات متعددی، از جمله با تعبیر «یُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَهَ وَیُزَکِّیهِمْ» پیامبر را آموزگار و پرورشدهنده انسانها معرفی میکند. تعلیم و تزکیه، دو مأموریت اساسی رسول خدا(ص) بود و این دو، در کنار دیگر ویژگیهایی که بیان شد، مجموعهای از مهمترین اوصاف آن حضرت را در قرآن کریم تشکیل میدهد.
پنج اموری که خداوند پیامبر را از آنها «نهی» کرد
در ادامه به آیاتی میتوان اشاره کرد که در آنها خداوند، پیامبر اکرم(ص) را از برخی امور نهی کرده است با بررسی این دسته از آیات میتوان دریافت که این نهیها، بیش از آنکه جنبه سرزنش داشته باشند، نوعی هدایت، دلگرمی و تربیت الهی برای پیامبر هستند.
نخستین مورد، «نهی از اندوهگین شدن بر اثر لجاجت کافران» است. خداوند در دو آیه، پیامبر را دلداری میدهد و میفرماید: «لَا یَحْزُنْکَ الَّذِینَ یُسَارِعُونَ فِی الْکُفْرِ» و نیز می فرماید: «فَلَا تَحْزَنْ عَلَیْهِمْ» یعنی کسانی که با شتاب به سوی کفر و انکار میروند و دعوت تو را نمیپذیرند، نباید موجب اندوه تو شوند.
دومین نهی، «دلبسته نشدن به جلوههای دنیا» است. خداوند میفرماید: «وَلَا تَمُدَّنَّ عَیْنَیْکَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِنْهُمْ زَهْرَهَ الْحَیَاهِ الدُّنْیَا»؛ برخی از مردم از ثروت، امکانات، خانواده و مظاهر دنیوی بیشتری برخوردارند، اما پیامبر نباید نگاه حسرتآلود به این جلوهها داشته باشد و این امور نباید دل ایشان را به خود مشغول سازد.
سومین نهی «حسرت نخوردن بر گمراهی مردم» است. خداوند میفرماید: «فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُکَ عَلَیْهِمْ حَسَرَاتٍ» اگر گروهی راه هدایت را نپذیرفتند، این امر نباید آنچنان موجب اندوه و حسرت شود که جان پیامبر را فرسوده سازد.
چهارمین نهی «پرهیز از شتابزدگی» است. خداوند به پیامبر اکرم(ص) میفرماید: «وَلَا تَکُنْ کَصَاحِبِ الْحُوتِ؛ مانند حضرت یونس(ع) مباش که در ماجرای قوم خود شتاب کرد و پیش از فرا رسیدن فرمان الهی، آنان را ترک گفت.» این آیه، پیامبر(ص) را به صبر، بردباری و استقامت بیشتر فرا میخواند.
پنجمین نهی «پرهیز از پیروی خواستهها و تمایلات کافران» است. خداوند میفرماید: «وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ أَنْ یَفْتِنُوکَ؛ از خواستهها و تمایلات آنان پیروی مکن و مراقب باش که تو را از مسیر حق منحرف نسازند.»
فرمان هایی که خداوند مستقیماً به پیامبر اکرم(ص) داد
با بررسی این آیات، میتوان دریافت که مهمترین محورهای تربیتی و مدیریتی رسالت پیامبر(ص) چه بوده است. در مجموع، قرآن کریم در این زمینه به چند دستور اساسی اشاره میکند.
نخستین دستور «صبر و شکیبایی» است. خداوند در هفت آیه، پیامبر اکرم(ص) را به صبر فرا میخواند و بر استقامت در مسیر رسالت تأکید میکند.
دستور دوم «عفو و گذشت» است. خداوند در دو مورد میفرماید: «فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ؛ هم آنان را ببخش و هم از خطای آنان چشم بپوش و آن را به فراموشی بسپار.» برخی از انسان ها گاهی بیان می کنند که میبخشند، اما فراموش نمی کنند، در حالی که قرآن کریم تنها به بخشیدن اکتفا نمیکند بلکه بر «فراموش کردن» نیز تأکید دارد.
دستور سوم «پاسخ دادن به بدی با نیکی» است. خداوند میفرماید: «ادْفَعْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ؛ بدی دیگران را با رفتاری بهتر پاسخ بده؛ زیرا این شیوه، هم اخلاقیتر است و هم تأثیر تربیتی بیشتری دارد.»
دستور دیگر «تواضع و فروتنی» در برابر مؤمنان است. خداوند میفرماید: «وَاخْفِضْ جَنَاحَکَ لِلْمُؤْمِنِینَ؛ پیامبر باید در برابر مردم، بهویژه مؤمنان، متواضع و فروتن باشد؛ نه تکبر بورزد و نه میان خود و مردم فاصلهای طبقاتی ایجاد کند.»
از دیگر دستورهای مهم الهی «تهجد و شبزندهداری» است. خداوند در آیات «قُمِ اللَّیْلَ إِلَّا قَلِیلًا» و «وَمِنَ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَهً لَکَ»، پیامبر(ص) را به عبادت شبانه فرا میخواند. شب، زمانی است که انسان از اشتغالات روزانه فاصله میگیرد و فرصت مییابد با خداوند خلوت کند و از سرچشمه معنویت نیرو بگیرد. اگر بخواهیم با تعبیری امروزی سخن بگوییم، همانگونه که دستگاهها و تجهیزات برای ادامه فعالیت نیازمند تأمین انرژی هستند، انسان نیز برای انجام رسالت سنگین خود نیازمند تجدید قوای روحی است و تهجد، عبادت و نیایش، وسیله این اتصال به منبع بیپایان الهی است. لذا خداوند به پیامبر(ص) دستور عبادت شبانه را می دهد تا در روز بتواند با قدرت و قوت بیشتری به کارها بپردازد.
دستور دیگر «جهاد با کافران و منافقان» است. خداوند میفرماید: «یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ جَاهِدِ الْکُفَّارَ وَالْمُنَافِقِینَ وَاغْلُظْ عَلَیْهِمْ» و در آیهای دیگر میفرماید: «حَرِّضِ الْمُؤْمِنِینَ عَلَى الْقِتَالِ» پیامبر(ص) موظف است در برابر دشمنان دین و منافقان با قاطعیت بایستد و اجازه سوءاستفاده و نفوذ به آنان ندهد.
به نظر میرسد واژه «کفر» در بسیاری از آیات قرآن، صرفاً به معنای اصطلاح فقهی آن – یعنی هر کسی که پیرو شریعت اسلام نیست – به کار نرفته بلکه در موارد فراوان، ناظر به روحیه عناد، حقستیزی، لجاجت و مقابله آگاهانه با حقیقت است. ازاینرو، باید مفهوم «کفر» را در هر آیه، با توجه به سیاق و فضای آن آیه فهمید.
از دیگر فرمانهای الهی «داوری بر اساس وحی» است. خداوند به پیامبر(ص) دستور میدهد که در قضاوت و داوری، تنها بر پایه آنچه خداوند نازل کرده است حکم کند و هیچ معیار دیگری را جایگزین وحی نسازد.
همچنین قرآن کریم درباره «بیعت زنان مؤمن» نیز دستور ویژهای دارد و میفرماید: «فَبَایِعْهُنَّ»؛ اگر زنان مؤمن با شرایطی که قرآن بیان کرده است برای بیعت نزد تو آمدند، با آنان بیعت کن.
رابطه پیامبر(ص) با امت، رابطهای مبتنی بر قیّممآبی، سلطه و سرپرستی تحکّمی نبود
بخش دیگری از آیات، به ترسیم رابطه پیامبر اکرم(ص) با مردم اختصاص دارد. قرآن کریم برای تبیین این رابطه، از تعابیر ویژهای استفاده میکند که هر یک حامل پیامی عمیق است. یکی از این تعبیرها، آیه «مَا کَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِنْ رِجَالِکُمْ» است. ظاهر آیه، در ارتباط با ماجرای زید بن حارثه و نفی رسم فرزندخواندگی در جاهلیت است؛ اما به نظر میرسد میتوان از آن معنایی گستردهتر نیز دریافت کرد. قرآن نمیخواهد رابطه پیامبر با امت، رابطهای مبتنی بر قیّممآبی، سلطه و سرپرستی تحکّمی باشد؛ چنانکه گویی پیامبر، قیّم مردم است و آنان فاقد اختیارند. همانگونه که درباره برخی پیامبران تعبیر «أَخُوهُمْ» به کار رفته است، در اینجا نیز به نظر میرسد قرآن درصدد ترسیم رابطهای صمیمانه، انسانی و به دور از سلطهگری است. در همین راستا، قرآن از تعابیری همچون: «مِنْ أَنْفُسِکُمْ»، «مِنْکُمْ» و «صَاحِبُکُمْ» استفاده میکند؛ یعنی پیامبر از خود شما، در میان شما و همراه و همدم شماست.
مجموع این تعابیر، به نظر میرسد در پی نفی هرگونه رابطه طبقاتی میان پیامبر و امت باشد. نه پیامبر باید خود را برتر از مردم بداند و نه مردم احساس کنند با شخصیتی روبهرو هستند که فاصلهای دستنیافتنی با آنان دارد.
پیامبر هرگز نسبت به دیگران «احساس برتری» نداشت
نمونه عملی این نگاه را در سیره پیامبر اکرم(ص) نیز میتوان مشاهده کرد. آن حضرت چنان در میان مردم مینشستند که اگر فردی تازهوارد، وارد مجلس میشد، به آسانی نمیتوانست تشخیص دهد کدامیک از حاضران پیامبر اکرم(ص) است. این شیوه، جلوهای از همان نفی امتیازات ظاهری و فاصلههای طبقاتی بود. طبیعی است که هر آنچه این فاصله را تقویت کند؛ از جمله تشریفات، امتیازات ویژه، جایگاههای ممتاز و نشانههایی که احساس برتری ایجاد کند، با روح حاکم بر سیره پیامبر(ص) سازگار نیست.
تمام همّ و غمّ پیامبر(ص) «رشد، تربیت و هدایت انسانها» بود
استاد مهریزی تأکید کرد: در مجموع، قرآن کریم پیامبر اکرم(ص) را انسانی اخلاقمدار، خیرخواه، دلسوز و مهربان نسبت به مؤمنان معرفی میکند؛ شخصیتی که اهل گذشت، عفو، تواضع و بردباری است و در عین حال، در برابر عناد، حقستیزی و فریبکاری، استوار و قاطع میایستد. او معلم، مربی و هدایتگر انسانهاست و از همین رو، قرآن کریم میفرماید: «لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَهٌ حَسَنَهٌ»؛ پیامبر اکرم(ص) صرفاً یک سیاستمدار نیست که همه دغدغه او قدرت و مناسبات سیاسی باشد؛ همانگونه که تنها یک فیلسوف، اندیشمند یا هنرمند نیست که رسالتش به بحثهای نظری یا جلوههای هنری محدود شود. او پیامبری رسالتمدار است که تمام همّ و غمّ او، رشد، تربیت و هدایت انسانها و رساندن آنان به کمال الهی است.»
از گفتگوی سایت شفقنا با استاد مهدی مهریزی |
سیدکاظم فرهنگ |
|
|
|
|
|
جهش به انجمن
شما مجاز به ارسال مطلب در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ارسال پاسخ در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به حذف مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ویرایش مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ایجاد نظر سنجی در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به رای دادن در این انجمن نمی باشید.
