آپارات اينستاگرام لينكداين
logo
پر بازدید ترین عناوین تالار از ابتدا: ایه 59 سوره احزاب(حجاب):زنان مسلمان،جلباب(روپوش) رابه بدن خود نزدیک کنند تا مورد اذیت قرار نگیرند (تعداد مشاهده:74965)    اوقات نماز های یومیه در قران (تعداد مشاهده:58437)    آیا زنان کفار که به اسارت مسلمانان در می آیند بر مسلمانان حلال میشوند و زناشویی با آنها اشکال ندارد (تعداد مشاهده:54723)    مطالب زیبا با آیات (تعداد مشاهده:52691)      پر بازدید ترین عناوین سه ماه گذشته: تدبر و فهم سوره طه: رستگاری در پذیرش هدایت الهی و قرآن هم مايه هدايت اهل خشيت است.    سلام يا درود: سلام تحيتي از جانب خداست.ابراهيم و فرشتگان نيز به هنگام ملاقات،سلام گفتند.    تدبر و تفسير سوره كوثر:ای پیامبر علیرغم ارزوی کینه ورزان مبنی بر ابترماندن رسالتت،به تو کوثر داديم    ديه و قصاص مرد و زن در قرآن: آيا ديه زن،نصف مرد است؟ايا براي قصاص مرد قاتل يك زن،نصف ديه پرداخته شود       آخرین رویداد تالار: تالار گفتگوهاي قرآن‌‌‌‌‌‌‌‌‌پويان جزو برگزيدگان يازدهمين جشنواره رسانه هاي ديجيتال      

توجه

Icon
Error

ارسال پاسخ
از طرف:
پیغام:

حداكثر تعداد كاراكتر مجاز در هر ارسال‌:32767000
ذخیم کج خط دار   برجسته نقل قول برای مشخص سازی فرم کلی زبانی را انتخاب کنید وارد کردن عکس ایجاد لینک   فهرست نامرتب فهرست مرتب   در سمت چپ در وسط در سمت راست   تگهای بی بی کد بیشتر بررسی املاء کلمات
رنگ فونت اندازه فونت
انتخابها:
  • فایلی به این ارسال الصاق شود؟
تصویر امنیتی
حروف نمایش داده شده در عکس را وارد کنید همه مواردی که در تصویر است را وارد کنید
  پیش نمایش ارسال انصراف

10 ارسال آخر با ترتیب برعکس
admin ارسال شده: 1397/11/08 01:35:42 ب.ظ
 


جهت مطالعه ترجمه و تفسيرهاي مختلف آيه 95 سوره انبيا،وَحَرَامٌ عَلَى قَرْيَةٍ أَهْلَكْنَاهَا أَنَّهُمْ لَا يَرْجِعُونَ

به لينك زير مراجعه نماييد

http://quranpuyan.com/ya...-naWhum-la-yarjiuwn.aspx

ali ارسال شده: 1397/09/29 07:19:05 ب.ظ
 
کدام آیات قران بر رجعت دلالت دارد؟ ارتباط رجعت با قیامت و ظهور امام زمان چیست؟

علامه طباطبایی در جلد دوم تفسیر المیزان در ذیل ایه 210 سوره بقره،راجع به رجع این گونه نظر داده است:

هر چند هر يک از روايت‏ها(ی رجعت) روايت واحد است ، و ليکن روايات ائمه اهل بيت (عليهم‏السلام) نسبت به اصل رجعت متواتر است ، به حدي که مخالفين مساله رجعت از همان صدر اول اين مساله را از مسلمات و مختصات شيعه دانسته ‏اند ، و تواتر با مناقشه و خدشه در تک تک احاديث باطل نمي‏شود ،

علاوه بر اينکه تعدادي از آيات قرآني و روايات که در باب رجعت وارد شده دلالتش تام و قابل اعتماد است ، مانند آيه : و يوم نحشر من کل امة فوجا ممن يکذب باياتنا و آيات ديگر .

علاوه بر اينکه آيات ديگري از قرآن دلالت اجمالي بر وقوع رجعت دارد مانند آيه : ام حسبتم ان تدخلوا الجنة و لما ياتکم مثل الذين خلوا من قبلکم که مي‏فهماند آنچه در امت‏هاي گذشته رخ داده ، در اين امت نيز رخ خواهد داد ، و يکي از آن وقايع مساله رجعت و زنده شدن مردگاني است که در زمان ابراهيم و موسي و عيسي و عزير و ارميا و غير ايشان اتفاق افتاده ، بايد در اين امت نيز اتفاق بيفتد .


و رواياتي که رجعت را اثبات مي‏کند هر چند آحاد آن با يکديگر اختلاف دارند ، الا اينکه با همه کثرتش ) که در سابق گفتيم متجاوز از پانصد حديث است ( در يک جهت اتحاد دارند ، و آن يک جهت اين است که سير نظام دنيوي متوجه به سوي روزي است که در آن روز آيات خدا به تمام معناي ظهور ظاهر مي‏شود ، روزي که در آن روز ديگر خداي سبحان نافرماني نمي‏شود ، بلکه به خلوص عبادت مي‏شود ، عبادتي که مشوب و آميخته با هواي نفس نيست ، عبادتي که شيطان و اغوايش هيچ سهمي در آن ندارد ، روزي که بعضي از اموات که در خوبي و يا بدي برجسته بودند ، يا ولي خدا بودند ، و يا دشمن خدا ، دوباره به دنيا بر مي‏گردند تا ميان حق و باطل حکم شود .

و اين معنا به ما مي‏فهماند روز رجعت خود يکي از مراتب روز قيامت است ، هر چند که از نظر ظهور به روز قيامت نمي‏رسد ، چون در روز رجعت باز شر و فساد تا اندازه‏ اي امکان دارد ، به خلاف روز قيامت که ديگر اثري از شر و فساد نمي‏ماند و باز بهمين جهت روز ظهور مهدي (عليه‏السلام) هم معلق به روز رجعت شده است چون در آن روز هم حق به تمام معنا ظاهر مي‏شود ، هر چند که باز ظهور حق در آن روز کمتر از ظهور در روز رجعت است .
و از ائمه اهل بيت (عليهم‏السلام) نيز روايت شده که فرموده‏اند ايام خدا سه روز است ، روز ظهور مهدي (عليه‏السلام) و روز برگشت ، و روز قيامت ، و در بعضي از روايات آمده : ايام خدا سه روز است ، روز مرگ و روز برگشت و روز قيامت .

ali ارسال شده: 1396/08/29 10:54:11 ق.ظ
 
تفسير ايه 83 سوره نمل -ايا حشري قبل از حشر قيامت هم وجود دارد؟-ايا مراد ،رجعت است؟

و يوم نحشر من كل امة فوجا ممن يكذب بايتنا فهم يوزعون (83)

در تفسير الميزان چنين امده است:"

مراد از (حشر)، جمع كردن بعد از مرگ است، چون محشورين عبارتند از فوجى از هر امت، و تمامى امتهاى زنده هيچ وقت در زمان واحد جمع نمى شوند. و كلمه (من ) در جمله (من كل امة ) براى تبعيض است و در جمله (ممن يكذب )، هم ممكن است براى بيان باشد و هم براى تبعيض.

و مراد از آيات در جمله (يكذب باياتنا) مطلق آياتى است كه بر مبدأ و معاد دلالت مى كند، كه از آن جمله اند انبياء و امامان و كتب آسمانى، نه اينكه مراد از آيات، قيامت و حوادث واقعه در آن و هنگام قيام آن باشد و نه آيات قرآنى به تنهايى، براى اينكه حشر، منحصر در امت اسلامى نيست، بلكه از امتهاى مختلف، از هر امتى فوجى محشور مى شوند.

و از ظاهر آيه برمى آيد كه حشر در آن، حشر در غير روز قيامت است، زيرا حشر در روز قيامت اختصاص به يك فوج از هر امت ندارد، بلكه تمامى امتها در آن محشور مى شوند و حتى به حكم آيه (و حشرناهم فلم نغادر منهم احدا)، يك نفر هم از قلم نمى افتد و اما در اين آيه مى فرمايد: از هر امتى فوجى را محشور مى كنيم.

بعضى از مفسرين گفته اند: مراد از اين حشر، حشر عذاب است، بعد از حشر كلى، كه شامل همه خلق مى شود و اين حشرى است بعد از حشر.

ليكن اين حرف دردى را دوا نمى كند و اشكال را بر طرف نمى سازد، براى اينكه اگر مراد، حشر براى عذاب بود لازم بود غايت (براى عذاب ) را ذكر كند تا مبهم نباشد، همچنان كه در آيه (و يوم يحشر اعداء اللّه الى النار فهم يوزعون حتى اذا ما جاوها) اين غايت ذكر شده است، با اينكه بعد از اين آيه هم به جز عتاب و حكم فصل، ذكرى از عذاب نيامده و آيه شريفه - بطورى كه ملاحظه مى فرماييد - مطلق است، و در آن هيچ اشاره اى نيست، كه بگوييم مقصود از آن اين حشر خاصى است كه ذكر شد و اين اطلاق را آيه بعدى بيشتر مى كند، كه مى فرمايد: (حتى اذا جاؤ - تا آنكه بيايند) و نمى فرمايد بيايند عذاب را يا آتش را يا چيزى ديگر را.

باز مؤيد گفتار ما - كه منظور حشر در قيامت نيست - اين است كه اين آيه و دو آيه بعدش بعد از داستان بيرون شدن دابه از زمين واقع شده اند، كه خود يكى از علائمى است كه قبل از قيامت واقع مى شود، قيامتى كه در چند آيه بعد درباره آن مى فرمايد: (و نفخ فى الصور) و تا چند آيه بعد اوصاف وقايع آن روز را بيان مى كند، و معنا ندارد كه قبل از شروع به بيان اصل قيامت و وقايع آن، يكى از وقايع آن را جلوتر ذكر كند، چون ترتيب وقوعى اقتضاء مى كند كه اگر حشر فوج از هر امتى هم جزو وقايع قيامت باشد آن را بعد از مسأله نفخ صور ذكر فرمايد، ولى اينطور ذكر نكرد، بلكه قبل از نفخ صور مسأله حشر فوج از هر امتى را آورده، پس معلوم مى شود اين حشر جزو وقايع قيامت نيست.

به همين جهت است كه مى بينيم بعضى از مفسرينى هم كه آيه را حمل بر حشر در قيامت كرده، متوجه اين اشكال شده و گفته اند: شايد جلوتر ذكر كردن اين واقعه بر نفخ صور و قيام قيامت، براى اين بوده كه اعلام كند هر يك از اين دو، يعنى نفخ صور و حشر هر فوجى از هر امت، آن قدر مهمند كه جا دارد هر يك جداگانه مورد توجه قرار گيرند و احوال آنها كه طامه كبرى و داهيه دهياء است جداگانه خاطر نشان شود و گر نه اگر مى خواست ترتيب رعايت شود بايد اول نفخ صور، بعد حشر فوج از هر امت ذكر شود، چيزى كه هست اگر ترتيب رعايت مى شد خواننده خيال مى كرد هر دو يك داهيه است.

ليكن خواننده توجه دارد كه اين وجهى است ساختگى كه به هيچ وجه قانع كننده نيست و اگر مقصود از آيه همين مى بود جا داشت به جاى دفع توهم مزبور كه اين مفسر آن را توهم كرده توهمى مهمتر از آن را دفع مى كرد و آن اين است كه كسى توهم كند كه حشر فوجى از هر امت در غير روز قيامت است و براى دفع اين توهم، اول مسأله نفخ صور را بياورد، بعد حشر فوج از هر امت را، تا كسى خيال نكند حشر مذكور در غير قيامت است، آنگاه بعد از آن جملهاى بياورد تا توهم مفسر نامبرده را رفع كند.

پس معلوم شد كه آيه شريفه نمى تواند مربوط به وقايع قيامت باشد، بلكه از حشرى خبر مى دهد كه قبل از روز قيامت واقع مى شود، البته در افاده اين معنا نيز صريح نيست، بطورى كه قابل تاءويل نباشد".

نكته جالب اينكه عليرغم اينكه علامه طباطبايي هم اين ايه را بر روزي قبل از قيامت منطبق ميداند

و در بحث روايي نيز احاديث مربوط به رجعت را اورده،اما در تفسير ايه اسمي از رجعت نياورده است
یاس نبی ارسال شده: 1396/05/18 05:10:29 ب.ظ
 

به نظر بنده حقیر رجعت در زمان ظهور پاداش خداوند به منتظران واقعی وپویای حضرت حجت عج است نصیب همه ارزومندان
با مطالعات ایات وروایات همانگونه که میدانیم انتظار در اعتقادات ما کار نیکی است واز آنجا که هر کار نیکی پاداشی دارد ایا می تواند این پاداش رجعت باشد تا همانگونه که منتظر حضرت عج بود تا در برپایی عدالت ،صلح و...به یاریش بشتابد ودراین نیتش اگر صادق باشد حال که عمرش به زمان ظهور نرسید به خاطر نیت خالصش خدا عمری مجدد داده تا به نیتش برسد ؟
به فلسفه کامل رجعت اشاره نکردم به بخشی از ان اشاره کردم وشاید برداشت خیلیها اینگونه باشد
اگر همه مشخصات منتظر واقعی را تشخیص ندهم والبته هم اینگونه هست در حد فهم ومطالعات از نشانه های منتظر واقعی شمه ای دارم ولزومی ندارد من تشخیص بدم چه کسی منتظر واقعی هست یا نه ،هر فردی در زمره منتظران واقعی باشد با یاری خدا رجعت نصیبش خواهد شد به قول معروف وظیفه ما بندگیست خدا خدایی کردنش را بلد هست
Jamal ganjei ارسال شده: 1396/05/16 05:34:28 ب.ظ
 

با سلام و احترام به حضور دکتر موذن عزیز
سه آیه ای که ذکر کرده اند (نمل 83 و کهف 47 و فصلت 19) ، «درب» هرسه راجع به قیامت است

ضمنا قول مفسران سلف (و بطور کلی قول مفسران) حجت نیست و باید دلایلشان را بازرسی کرد

علاوه بر اینها قول به رجعت یک قول نا معقول است
مثلا فرض کنید (چنانکه میگویند) امام حسین (ع) برگردد و هزار سال حکومت کند! این چه لطفی است که خداوند به او کند؟ بلکه شکنجه ای است! توجه کنید که والد ماجد همین حضرت در هنگامی که زمان مفارقت را در اثر ضربه حدس زده بود فرموده فزت و رب الکعبه
هادی موذن ارسال شده: 1396/05/16 05:32:09 ب.ظ
 

سلام بر فرض چنين باشد بهرحال امكان ذاتي و وقوعي دارد باي نحوكان و معجزه بودنش مانع تحقق كه نيست و به هر علت كه در سابق رخ داده در آتي هم ممكن است و حكمشان واحد.... قرآن از جمله مي فرمايد:
﴿وَیَوْمَ نَحْشُرُ مِن کُلِّ أُمَّةٍ فَوْجًا مِّمَّن یُکَذِّبُ بِآیَاتِنَا فَهُمْ یُوزَعُونَ:
(به خاطر آور) روزى را که ما از هر امّتى گروهى را از کسانى که آیات ما را تکذیب مى‏کردند، محشور مى‏کنیم و آنها را نگه مى‏داریم تا به یکدیگر ملحق شوند﴾ (النّمل/ 83).


این آیه مشهورترین آیة رجعت است که به تنهایی بر رجعت دلالت دارد، چراکه ظاهر آیه بخوبی بیانگر این مطلب است که این حشر گروهی از هر امّتی غیر از حشر در روز قیامت است؛ زیرا حشر در آیة فوق حشر همگانی نیست، در حالی‌که حشر در روز قیامت شامل همة انسان‌ها می‌‌گردد، چنان‌که در آیه‌ای در وصف حشر روز قیامت چنین می‌‌فرماید:
﴿... وَحَشَرْنَاهُمْ فَلَمْ نُغَادِرْ مِنْهُمْ أَحَدًا: ... و همه آنان [= انسان‌ها] را برمى‏انگیزیم و اَحَدى از ایشان را فروگذار نخواهیم کرد!﴾ (الکهف/ 47).

آلوسی، یکی از مفسّران اهل سنّت، اشکالی به استدلال آهة فوق بر رجعت نموده است و می‌‌گوید: «منظور از حشر، حشر برای عذاب است که بعد از آن حشر کلّی اتّفاق می‌‌افتد؛ یعنی حشر بعد از حشر، یک حشر کلّی برای همة خلایق و یک حشر نیز تنها برای کسانی که مورد خشم و عذاب الهی قرار می‌‌گیرند» ( روح المعاني ج 20: 23). پس آیه دلالتی بر رجعت ندارد و منظور آیه، حشر در روز قیامت است. علاّمه طباطبائی(ره) در پاسخ به او چنین می‌‌نویسد: «چنان‌چه منظور، حشر برای عذاب بود، لازم بود که این غایت ذکر شود؛ یعنی گفته شود
«نحشر إلی العذاب» تا ابهام برطرف شود، کما اینکه در آیة دیگر که در مورد حشر برای عذاب است، غایت مذکور بیان شده است:
﴿وَیَوْمَ یُحْشَرُ أَعْدَاء اللَّهِ إِلَى النَّارِ فَهُمْ یُوزَعُونَ﴾ (الفصّلت/ 19).
مضاف اینکه بعد از حشر، سخن از عتاب و سرزنش است نه عذاب» (الميزان ج 15: 397).
از سوی دیگر، دو شاهد در خود آیات قبل و بعد وجود دارد و مؤیّد این است که حشر برای عذاب نیست و این واقعه قبل از قیامت است. یکی در صدر آیه که می‌‌فرماید: ﴿وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَیْهِمْ﴾ که مورد اتّفاق همة مفسّران است که وقوع قول از علائم قیامت است و روشن است که علامت یک شیء غیر از آن شیء است و دیگر آنکه پس از سه آیه می‌‌فرماید: ﴿وَیَوْمَ یُنفَخُ فِی الصُّورِ...﴾ و قضایای قیامت را از آنجا آغاز می‌‌کند.
به هر حال، از این آیه به خوبی فهمیده می‌‌شود که پیش از قیامت گروهی از هر امّتی محشور می‌‌شوند و مورد مؤاخذه قرار می‌‌گیرند و این حشر نیز به معنای برگشتن به دنیا پس از مرگ است. علاوه بر دلالت روشن خود آیه بر رجعت، احادیث فراوانی در ذیل این آیة کریمه از اهل بیت(ع) وارد شده است و ایشان آیة مذکور را بر رجعت منطبق دانسته‌اند که از جمله می‌‌توان به روایت زیر اشاره کرد:

«فَقَالَ الرَّجُلُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ(ع) إِنَّ الْعَامَّةَ تَزْعُمُ أَنَّ قَوْلَهُ‏ ﴿وَ یَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً﴾ عَنَى فِی الْقِیَامَةِ فَقَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ(ع) فَیَحْشُرُ اللَّهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً وَ یَدَعُ الْبَاقِینَ لَا وَ لَکِنَّهُ فِی الرَّجْعَةِ وَ أَمَّا آیَةُ الْقِیَامَةِ وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً» (بحار، ج 53: 52).
در تفسیر قمی ‌آمده است که پدرم از ابن ابی عمیر، از حمّاد و از امام صادق(ع) روایت کرده که به من فرمود: مردم دربارة آیة ﴿یَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً﴾ چه می‌‌گویند؟ گفتم: می‌‌گویند: این آیه دربارة قیامت است. فرمود: نه، این طور که آنان می‌‌گویند، نیست، بلکه دربارة رجعت است. مگر خدای تعالی در قیامت از هر امّتی فوجی را محشور می‌‌کند و بقیّة آن امّت‌ها را رها می‌‌کند؟! با اینکه خودش فرموده است: ﴿وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً: آنان را محشور کردیم و اَحَدی را از قلم نینداختیم﴾» ( ج 2: 30)
.
هادی موذن ارسال شده: 1396/05/15 05:39:40 ق.ظ
 

سلام برشما
يعني تعابيري مثل
ان رجعتكم حق
يا
بايابكم موقن
دروغ است؟
رجعت هم امكان داتي دارد وهم امكان وقوعي و شواهد قرآنيش متعدد است.
علاّمه مجلسی می‌‌گوید:
«اگر مثل این روایات رجعت متواتر نباشد، پس در چه چیزی می‌‌توان ادّعای تواتر نمود» (بحار ج 53: 123).
شیخ حرّ عاملی می‌‌نویسد:
«هیچ شکّی نیست که این احادیث مذکور به حدّ تواتر معنوی رسیده است؛ زیرا موجب یقین هستند برای هر کسی که قلب خویش را از هر شبهه‌ای و تقلیدی پاک کند»
(الإیقاظ من الهجعة بالبرهان علی الرجعة : 33).
ضمن اینکه شیخ حرّ عاملی تعداد 520 حدیث در زمینه رجعت نقل کرده است و در آخر بیان می‌‌کند که برخی روایات را نیز بنا به عللی نقل نکرده است (همان: 430).
علاّمه بر این باور است که روایات معصومان(ع) درباره رجعت به قدری زیاد است که بسیاری از علما ادّعای تواتر معنوی کرده‌اند:

«و امّا اینکه در یک ‌یک روایات مناقشه کرده، آنها را ضعیف شمرده‌اند، در پاسخ می‌‌گوییم: هرچند هر یک از روایت‌ها روایت واحد است ولیکن روایات ائمّة اهل بیت(ع) نسبت به اصل رجعت متواتر است، به حدّی که مخالفین مسئله رجعت از همان صدر اوّل این مسئله را از مسلّمات و مختصّات شیعه دانسته‌اند و تواتر با مناقشه و خدشه در تک ‌تک احادیث باطل نمی‌‌شود، علاوه بر اینکه تعدادی از آیات قرآنی و روایات که در باب رجعت وارد شده، دلالت آن تامّ و قابل اعتماد است...
از این هم که بگذریم، این قضایا که ائمّة اهل بیت(ع) خبر داده‌اند، جزء ملاحم و اخبار غیبی مربوط به آخر‌الزّمان است و راویانی آنها را آورده‌اند که مربوط به قرن‌ها قبل از این هستند و کتب ایشان از زمان تألیف تاکنون محفوظ مانده است و نسخة آنها دست نخورده است و ما تاکنون به چشم خود دیده‌ایم پاره‌ای از آنچه که آن حضرات پیشگویی کردند، بدون کم و زیاد به وقوع پیوست، لذا قهراً باید نسبت به بقیّة آنها نیز اعتماد کنیم و به صحّت همة آنها ایمان داشته باشیم» ( الميزان ج 2: 161).
محسن ارسال شده: 1396/05/15 05:35:18 ق.ظ
 

سید مرتضی معتقد است هیچ دلیل نقلی معتبری اعم از قرآن و روایت برای رجعت وجود ندارد. دلیل رجعت فقط اجماع است.
Farhang ارسال شده: 1396/05/13 06:16:24 ق.ظ
 

با سلام و تشکر از شما
بله
آیات مورد اشاره،تنها مثالهایی از اقوام گذشته
و تنها موید امکان وقوع زنده شدن مجدد برخی انسانها در همین دنیاست.

اما اینکه در اخرالزمان،حتما چنین واقعه ای با توصیفات روایات ،اتفاق میافتد،از ایات استفاده نمیشود.

Jamal gajei ارسال شده: 1396/05/13 06:10:06 ق.ظ
 

آیات دال بر رجعت نوعا حالت اعجازی دارتد و مانند استثنا اند درمقابل قاعده
اما کو آیه ای که دلالت کند بر وقوع آن در آینده؟
اگر می شناسید لطفا ذکر کنید
اگر دلایلش قط روایات است می باید با نگاه بدبینانه تدقیق شود زیرا روایت دروغ آنقدری هست که لزوم چنان نگاهی را موجه کند

قدرت گرفته از YAF 1.9.6.1 | YAF © 2003-2019, Yet Another Forum.NET
این صفحه در مدت زمان 0.081 ثانیه ایجاد شد.
logo-samandehi