logo
پر بازدید ترین عناوین تالار از ابتدا: مطالب زیبا با آیات (تعداد مشاهده:105284)    ایه 59 سوره احزاب(حجاب):زنان مسلمان،جلباب(روپوش) رابه بدن خود نزدیک کنند تا مورد اذیت قرار نگیرند (تعداد مشاهده:89867)    آیا زنان کفار که به اسارت مسلمانان در می آیند بر مسلمانان حلال میشوند و زناشویی با آنها اشکال ندارد (تعداد مشاهده:79481)    اوقات نماز های یومیه در قران (تعداد مشاهده:69643)      پر بازدید ترین عناوین سه ماه گذشته: منظور از دو بار میراندن و زنده کردن در آیه 11 سوره غافر چیست؟ ایا به مرگ برزخی اشاره دارد یا رجعت؟    آيا پدر بدليل قتل فرزند قصاص نميشود؟ بررسي مستندات و دلايل استثناي پدر از حكم قصاص    تدبر و فهم سوره سبا:معاد قطعي است.معبودان و اربابان شما و مال و اولاد شما هم کمکی نميتواتند كنند    فهم آیات 90-117 سوره انعام:خدا ایات خود را بصورتهای مختلف ارایه کرده است. هر کس بپذیرد بسود خود اوست             

توجه

Icon
Error

kabir Offline
#1 ارسال شده : 1392/05/04 02:08:40 ب.ظ
kabir

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member
تاریخ عضویت: 1390/11/17
ارسالها: 216

5 تشکر دریافتی در 4 ارسال


طلاق و حقوق و وظایف زن و مرد در هنگام و پس از طلاق، در ایات مختلف قران ارایه شده است:از جمله در سوره های بقرهفاحزاب ،نساء و ..

وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ ثَلاَثَةَ قُرُوَءٍ وَلاَ يَحِلُّ لَهُنَّ أَن يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللّهُ فِي أَرْحَامِهِنَّ إِن كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ

وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَلِكَ إِنْ أَرَادُواْ إِصْلاَحًا وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكُيمٌ ﴿۲۲۸﴾ سوره بقره

الطَّلاَقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ وَلاَ يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَأْخُذُواْ مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلاَّ أَن يَخَافَا أَلاَّ يُقِيمَا حُدُودَ اللّهِ

فَإِنْ خِفْتُمْ أَلاَّ يُقِيمَا حُدُودَ اللّهِ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ تِلْكَ حُدُودُ اللّهِ فَلاَ تَعْتَدُوهَا وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ اللّهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿۲۲۹﴾


فَإِن طَلَّقَهَا فَلاَ تَحِلُّ لَهُ مِن بَعْدُ حَتَّىَ تَنكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ فَإِن طَلَّقَهَا فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَن يَتَرَاجَعَا إِن ظَنَّا أَن يُقِيمَا حُدُودَ اللّهِ وَتِلْكَ حُدُودُ اللّهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ﴿۲۳۰﴾



وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النَّسَاء فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَلاَ تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لَّتَعْتَدُواْ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ

وَلاَ تَتَّخِذُوَاْ آيَاتِ اللّهِ هُزُوًا وَاذْكُرُواْ نِعْمَتَ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُم بِهِ وَاتَّقُواْ اللّهَ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿۲۳۱﴾

وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاء فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلاَ تَعْضُلُوهُنَّ أَن يَنكِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ إِذَا تَرَاضَوْاْ بَيْنَهُم بِالْمَعْرُوفِ ذَلِكَ يُوعَظُ بِهِ

مَن كَانَ مِنكُمْ يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِكُمْ أَزْكَى لَكُمْ وَأَطْهَرُ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ ﴿۲۳۲﴾

ترجمه مکام:
زنان مطلقه، 1-بايد به مدت سه مرتبه عادت ماهانه ديدن (و پاك شدن) انتظار بكشند! ( عده نگهدارند) و اگر به خدا و روز رستاخيز، ايمان دارند.

2-براي آنها حلال نيست كه آنچه را خدا در رحم هايشان آفريده، كتمان كنند.

3-و همسرانشان، براي باز گرداندن آنها (و از سر گرفتن زندگي زناشويي) در اين مدت، (از ديگران) سزاوارترند، در صورتي كه (به راستي) خواهان اصلاح باشند.

4-و براي زنان، همانند وظايفي كه بر دوش ‍ آنهاست، حقوق شايسته‏ اي قرار داده شده، و مردان بر آنان برتري دارند، و خداوند توانا و حكيم است. (۲۲۸)

5-طلاق، (طلاقي كه رجوع و بازگشت دارد،) دو مرتبه است،

6-(و در هر مرتبه،) بايد به طور شايسته همسر خود را نگاهداري كند (و آشتي نمايد)، يا با نيكي او را رها سازد (و از او جدا شود).

7-و براي شما حلال نيست كه چيزي از آنچه به آنها داده‏ ايد، پس بگيريد، مگر اينكه دو همسر، بترسند كه حدود الهي را بر پا ندارند.

اگر بترسيد كه حدود الهي را رعايت نكنند، مانعي براي آنها نيست كه زن، فديه و عوضي بپردازد (و طلاق بگيرد).
اينها حدود و مرزهاي الهي است، از آن، تجاوز نكنيد! و هر كس از آن تجاوز كند، ستمگر است. (۲۲۹)

8-اگر (بعد از دو طلاق و رجوع، بار ديگر) او را طلاق داد، از آن به بعد، زن بر او حلال نخواهد بود،


مگر اينكه همسر ديگري انتخاب كند (و با او آميزش جنسي نمايد. در اين صورت،) اگر (همسر دوم) او را طلاق گفت، گناهي ندارد كه بازگشت كنند، (و با همسر اول، دوباره ازدواج نمايد،)

در صورتي كه اميد داشته باشند كه حدود الهي را محترم مي‏شمرند. اينها حدود الهي است كه (خدا) آن را براي گروهي كه آگاهند، بيان مي‏نمايد. (۲۳۰

9-و هنگامي كه زنان را طلاق داديد، و به آخرين روزهاي عده رسيدند، يا به طرز صحيحي آنها را نگاه داريد (و آشتي كنيد)، و يا به طرز پسنديده‏ اي آنها را رها سازيد!

10- و هيچ گاه به خاطر زيان رساندن و تعدي كردن، آنها را نگاه نداريد! و كسي كه چنين كند، به خويشتن ستم كرده است. (و با اين اعمال، و سوء استفاده از قوانين الهي،) آيات خدا را به استهزا نگيريد!

و به ياد بياوريد نعمت خدا را بر خود، و كتاب آسماني و علم و دانشي كه بر شما نازل كرده، و شما را با آن، پند مي‏دهد!

و از خدا بپرهيزيد و بدانيد خداوند از هر چيزي آگاه است (و از نيات كساني كه از قوانين او، سوء استفاده مي‏كنند، با خبر است)! (۲۳۱)


و 11-هنگامي كه زنان را طلاق داديد و عده خود را به پايان رسانيدند، مانع آنها نشويد كه با همسران (سابق) خويش، ازدواج كنند! اگر در ميان آنان، به طرز پسنديده‏ اي تراضي برقرار گردد.

اين دستوري است كه تنها افرادي از شما، كه ايمان به خدا و روز قيامت دارند، از آن، پند مي‏گيرند (و به آن، عمل مي‏كنند).

اين (دستور)، براي رشد (خانواده‏ هاي) شما موثرتر، و براي شستن آلودگيها مفيدتر است، و خدا مي‏داند و شما نمي‏دانيد. (۲۳۲)


کلمات کلیدی:طلاق مطلقه آمیزش جنسی عده مهریه رجوع نفقه

ویرایش بوسیله کاربر 1395/08/06 05:35:39 ب.ظ  | دلیل ویرایش: edit

kabir Offline
#2 ارسال شده : 1392/05/06 06:15:32 ب.ظ
kabir

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member
تاریخ عضویت: 1390/11/17
ارسالها: 216

5 تشکر دریافتی در 4 ارسال
احکام طلاق همسر پیش از امیزش جنسی دو حالت دارد:

لاَّ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن طَلَّقْتُمُ النِّسَاء مَا لَمْ تَمَسُّوهُنُّ أَوْ تَفْرِضُواْ لَهُنَّ فَرِيضَةً وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدْرُهُ مَتَاعًا بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ ﴿۲۳۶﴾

1-فولادوند: اگر زنان را مادامى كه با آنان نزديكى نكرده و بر ايشان مهرى [نيز] معين نكرده ‏ايد طلاق گوييد بر شما گناهى نيست

و آنان را به طور پسنديده به نوعى بهره‏ مند كنيد
توانگر به اندازه [توان] خود و تنگدست به اندازه [وسع] خود [اين كارى است] شايسته نيكوكاران

مکارم: اگر زنان را قبل از آميزش جنسي يا تعيين مهر، (به عللي) طلاق دهيد، گناهي بر شما نيست.

(و در اين موقع،) آنها را (با هديه‏ اي مناسب،) بهره مند سازيد! آن كس كه توانايي دارد، به اندازه توانايي اش،

و آن كس ‍ كه تنگدست است، به اندازه خودش، هديه ‏اي شايسته (كه مناسب حال دهنده و گيرنده باشد) بدهد! و اين بر نيكوكاران، الزامي است

2-وَإِن طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ إَلاَّ أَن يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَ الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكَاحِ وَأَن تَعْفُواْ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَلاَ تَنسَوُاْ الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ إِنَّ اللّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿۲۳۷﴾

فولادوند: و اگر پيش از آنكه با آنان نزديكى كنيد طلاقشان گفتيد در حالى كه براى آنان مهرى معين كرده ‏ايد

پس نصف آنچه را تعيين نموده‏ ايد [به آنان بدهيد] مگر اينكه آنان خود ببخشند يا كسى كه پيوند نكاح به دست اوست ببخشد

و گذشت كردن شما به تقوا نزديكتر است و در ميان يكديگر بزرگوارى را فراموش مكنيد زيرا خداوند به آنچه انجام مى‏دهيد بيناست

مکارم: و اگر زنان را، پيش از آنكه با آنها تماس بگيريد و (آميزش جنسي كنيد) طلاق دهيد، در حالي كه مهري براي آنها تعيين كرده ايد،

(لازم است) نصف آنچه را تعيين كردهايد (به آنها بدهيد) مگر اينكه آنها (حق خود را) ببخشند،

يا (در صورتي كه صغير و سفيه باشند، ولي آنها، يعني) آن كس كه گره ازدواج به دست اوست، آن را ببخشد. و

گذشت كردن شما (و بخشيدن تمام مهر به آنها) بپرهيزكاري نزديكتر است. و گذشت و نيكوكاري را در ميان خود فراموش نكنيد،

كه خداوند به آنچه انجام مي‏دهيد، بيناست!


kabir Offline
#3 ارسال شده : 1393/07/10 01:49:24 ب.ظ
kabir

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member
تاریخ عضویت: 1390/11/17
ارسالها: 216

5 تشکر دریافتی در 4 ارسال
در خصوص طلاق پیش از روابط زناشویی و همخوابگی،در سوره احزاب نیز این چنین امده است:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ فَمَا لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَهَا فَمَتِّعُوهُنَّ وَسَرِّحُوهُنَّ سَرَاحًا جَمِيلًا ﴿۴۹﴾

فولادوند: اى كسانى كه ايمان آورده ‏ايد اگر زنان مؤمن را به نكاح خود درآورديد آنگاه پيش از آنكه با آنان همخوابگى كنيد طلاقشان داديد ديگر بر عهده آنها عده ‏اى كه آن را بشماريد نيست پس مهرشان را بدهيد و خوش و خرم آنها را رها كنيد

مکارم: اي كساني كه ايمان آورده ‏ايد هنگامي كه زنان با ايمان را ازدواج كرديد و قبل از همبستر شدن طلاق داديد عده اي براي شما بر آنها نيست كه بخواهيد حساب آنرا نگاه داريد، آنها را با هديه مناسبي بهره مند سازيد و به طرز شايسته ‏اي آنها را رها كنيد.
kabir Offline
#4 ارسال شده : 1393/08/02 12:30:09 ق.ظ
kabir

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member
تاریخ عضویت: 1390/11/17
ارسالها: 216

5 تشکر دریافتی در 4 ارسال
در سوره طلاق نیز حقوق زنان پس از طلاق را مشابه ایات سوره بقره ذکر نموده است.

آیه 1: اي پيامبر! هر زمان خواستيد زنان را طلاق دهيد :

1-در زمان عده طلاق گوئيد (زماني كه از عادت ماهانه پاك شده و با همسرشان نزديكي نكرده باشند) و حساب عده را نگه داريد، و از خدائي كه پروردگار شما است به پرهيزيد،

2- نه شما آنها را از خانه‏ هايشان بيرون كنيد، و نه آنها (در دوران عده) بيرون روند، مگر اينكه كار زشت آشكاري انجام دهند،

اين حدود الهي است، و هر كس از حدود الهي تجاوز كند به خويشتن ستم كرده، تو نمي‏داني شايد خداوند بعد از اين، وضع تازه (و وسيله اصلاحي) فراهم كند.

آیه 2: 3-وهنگامي كه عده آنها سرآمد يا آنها را به طرز شايسته ‏اي نگهداريد، و يا به طرز شايسته‏ اي از آنها جدا شويد،

4- و دو مرد عادل از خودتان را گواه گيريد، و شهادت را براي خدا برپا داريد، اين چيزي است كه افرادي كه به خدا و روز قيامت ايمان دارند به آن اندرز داده مي‏شوند،
و هر كس تقواي الهي پيشه كند خداوند راه نجاتي براي او فراهم مي‏كند.

آیه6: 5-آنها (زنان مطلقه) را هر جا خودتان سكونت داريد، و در توانائي شما است، سكونت دهيد،

6-و به آنها زيان نرسانيد تا كار را بر آنان تنگ كنيد (و مجبور به ترك منزل شوند) و

7- هرگاه باردار باشند نفقه آنها را بپردازيد تا وضع حمل كنند،

8-و اگر براي شما فرزند را شير دهند پاداش ‍ آنها را بپردازيد،

9-و (درباره فرزندان كار را) با مشاوره شايسته انجام دهيد، و اگر بتوافق نرسيديد زن ديگري شير دادن آن بچه را بر عهده مي‏گيرد.


ا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاء فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَأَحْصُوا الْعِدَّةَ وَاتَّقُوا اللَّهَ رَبَّكُمْ لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِن بُيُوتِهِنَّ وَلَا يَخْرُجْنَ إِلَّا أَن يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ لَا تَدْرِي لَعَلَّ اللَّهَ يُحْدِثُ بَعْدَ ذَلِكَ أَمْرًا ﴿۱﴾

فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فَارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَأَشْهِدُوا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنكُمْ وَأَقِيمُوا الشَّهَادَةَ لِلَّهِ ذَلِكُمْ يُوعَظُ بِهِ مَن كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا ﴿۲﴾

أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنتُم مِّن وُجْدِكُمْ وَلَا تُضَارُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ وَإِن كُنَّ أُولَاتِ حَمْلٍ فَأَنفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتَّى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَأْتَمِرُوا بَيْنَكُم بِمَعْرُوفٍ وَإِن تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرَى ﴿۶﴾
Guest
#5 ارسال شده : 1395/04/11 01:35:05 ب.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 694

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
در خصوص تاریخچه و فلسفه تشریع "عده"برای زنان مطلقه یا شوهر از دست داده

مقاله زیر ،جالب وجماع است که بخشهایی از انرا در سایت ارسال میکنم:

انواع عده و وضعيت زنان فاقد رحم
/ سيد علي علوي قزويني



مطابق مقررات اسلامي و قوانين موضوعه پس از انحلال نكاح، بر زني كه رابطة زوجيتش منحل شده لازم است تا مدت معيني از ازدواج مجدد خودداري نمايد. اين زمان انتظار، در فقه و قانون با نام «عده» شناخته شده و موضوع احكام و مقررات گوناگون قرار گرفته است.


نگه داشتن عده در ميان اقوام و ملل قبل از اسلام نيز بوده است؛
ولي از آنجا ‌كه آنان براي زن هيچ شأن و منزلت انساني قائل نبوده و با آنان مانند كالا رفتار مي‌كردند، براي عده نيز سنن و تشريفات ضد انساني و ظالمانه‌اي را اعمال مي‌نمودند، به طوري كه در بيشتر قبائل عرب معمول بود كه چون مردي از دنيا مي‌رفت پدر يا برادر يا خويشاوند ديگري، ردا بر سر زن مي‌افكند و او را به ارث مي‌برد يا مانع از ازدواج وي با ديگري مي‌شدند و بدين‌وسيله مال و ميراثش را تصرف مي‌كردند. اين سنت مذموم با ظهور اسلام و نزول آيه 19 سوره نساء منع گرديد (ر.ک. خزائلي، 1361: صص100-99).

همچنين برخي از زنان قبائل عرب در وفات شوهر به اقتضاي آداب و سنن محيط؛ ملزم بودند حداقل يكسال تمام يا تا آخر عمر بر بالاي قبر شوهر خود خيمه‌اي سياه و چركين بر پا نموده و لباس‌هاي مندرس و كثيف با رنگ‌هاي مشمئز كننده به ترتيبي كه حكايت از عزا داشته، بپوشند و از هرگونه زينت و آرايش و حتي تنظيف و شستشو نيز بركنار باشند و همواره در آن خيمه به سربرند و به «هلع»[1] و تعزيه بپردازند و كساني كه مي‌خواستند پس از اتمام يكسال يا بيشتر، از عده خارج شوند بايد گوسفند يا حيوان ديگري را مدتي گرسنه و تشنه نگه مي‌داشتند، سپس آن قدر حيوان را مي‌زدند تا بميرد و بعد سرگين شتر يا حيوان ديگري را برداشته و به نقطه دوري (كنايه از دور افكندن مصيبت ايام عده از سوي زوجه) پرتاب مي‌كردند و بدين ترتيب از عده بيرون مي‌آمدند (ر.ك. نوري،1360: ص617؛ طباطبائي، بي­تا: ج2، ص242).

در هند نيز وقتي مردي از دنيا مي‌رفت، براي رهايي روح آن مرد از تنهايي، زن او را با وي زنده زنده مي‌‌سوزاندند.

1) حكمت تشريع عدّه

برخي از حكمت‌هاي تشريع عده در اسلام را مي‌توان در امور ذيل برشمرد:

1-1) اطمينان از برائت رحم

عده وسيله‌اي براي حفظ نسل و اطمينان از برائت رحم از حمل و جلوگيري از اختلاط انساب است، امام رضا (ع) مي‌فرمايد: «اما عدة المطلقة، ثلاث حيض او ثلاثة اشهر فلاستبراء الرحم من الولد...» (صدوق، 1385ق: ج2، ص508). (علت تعيين زمان عده در زنان مطلقه به سه حيض يا سه ماه به جهت اطمينان از پاک بودن رحم از طفل است).
پيرو اين امر فقهاي اماميه نيز در تعريف عدة آورده‌اند: «لتعرف برائة رحمها من الحمل او تعبداً» (بحراني، بي‌تا: ج25، ص23). (زن عده نگه مي‌دارد تا از پاك بودن رحمش از حمل آگاهي يابد يا اساساً صبر كردن از ازدواج در مدت عده از باب تعبد است).

هرچند حكمت تشريع عده، اطمينان از برائت رحم و جلوگيري از اختلاط انساب است، ولي اين امر با تعيين تکليف شارع در مواردي كه برائت رحم نيز معلوم است، منافاتي ندارد، بر اين اساس فقها بدون هيچ اختلافي فتوا داده‌اند كه آميزش در دبر نيز موجب لزوم عده مي‌شود، هرچند كه اطمينان از برائت رحم نيز وجود دارد (نجفي، 1981م: ج32، ص212).

2-1) امكان رجوع زوج

عده وسيله‌اي براي صلح و بازگشت به زندگي مشترك است، گاهي در اثر عوامل مختلف زمينه روحي زوجين به وضعيتي مي‌رسد كه با يك اختلاف جزئي و نزاع كوچك حس انتقام‌جويي آن چنان شعله‌ور مي‌شود كه فروغ عقل و وجدان خاموش شده و به تفرقه مي‌انجامد؛ متأسفانه اكثر جدايي­ها در همين حالات رخ مي‌دهد، لذا اسلام به لحاظ اهتمامي كه به حفظ كانون خانواده دارد در فاصله زماني عده به هر يك از زوجين مجال فكر و انديشه را داده تا در صورت فروكش كردن غضب يا حالت‌هاي رواني، بتوانند مجدداً به زندگي مشترك ادامه دهند و يكباره طلاق ميان آنها به جدائي و پايان دوران زوج

يت منجر نگردد. لذا خداوند متعال مي‌فرمايد: «و بعولتهنّ أحقّ بردهنّ إن أرادا إصلاحاً» (بقره، 228). (شوهران آنها در زمان عده حق رجوع دارند، اگر نيت خير و سازش دارند). در همين راستا دستور عدم خروج زن در زمان عده از خانه شوهر آمده است.

«لاتخرجوهنّ من بيوتهنّ لاتدري لعلّ الله يحدث بعد ذلك أمراً» (طلاق،1). (آنان را از منزلشان خارج نسازيد، چه مي‌دانيد شايد خدا گشايشي رساند و صلحي پيش آيد).

3-1) حفظ حيات جنين

تشريع عده در صورت باردار بودن زن، وسيله‌اي براي حفظ حيات جنين است. نگهداري عده براي زن باردار در صورت انحلال نکاح يا نزديكي به شبهه براي جلوگيري از اختلاط نسب نيست؛ زيرا پس از انعقاد نطفه به مدت كوتاهي رحم بسته مي‌شود و تا وضع حمل، زن مجدداً نمي‌تواند باردار شود؛ بلكه به نظر مي‌رسد لزوم عده در زن باردار براي حفظ حيات جنين است. زيرا اگر زن عده نگه ندارد و قبل از وضع حمل، شوهر ديگري نمايد؛ شايد شوهر زن را وادار به سقط جنين كند يا بعد از تولد طفل موجبات قتل فرزند را فراهم سازد.

4-1) نشانه عزاداري

در عده وفات، احترام به پيوند زناشويي و اظهار حزن و عزادار بودن از حكمت‌هاي تشريع عده است؛ هرچند که از منظر اخلاق و آداب رعايت اين حکمت در مورد مرگ زن نيز لازم است؛ ولي مراعات اين امر بر زوجه به لحاظ رعايت جانب حياء و عفاف و پرهيز از تنزل شأن زن به مثابه کالائي که مورد تعاطي قرار مي­گيرد مورد تأکيد بيشتر و الزام شرعي واقع شده است (طباطبائي، بي­تا: ج2، ص242). از اينرو در برخي روايات علت تعيين مدت عده وفات به چهار ماه و ده روز اينگونه بيان شده است: «حداكثر تحمل زنان نسبت به ترك آميزش در غالب زنان چهار ماه است؛ از اين رو عده وفات نيز متناسب با ميزان تحمل و بردباري آنان چهار ماه و ده روز تعيين شده است (صدوق، سال1385ق ، ج2، ص508).

2) مفهوم عده

كلمه «عده» به كسر عين و فتح دال مشدد، اسم مصدر «اعتداد» و از ريشة «عدد» گرفته شده كه جمع آن عِدَد است (راغب اصفهاني، 1404ق: ص324؛ قرشي، بي‌تا: ج4، ص299). واژه عدد در لغت به معناي، گروه و شمار كردن آمده، مانند: «و كلّ شي أحصيناه عدداً» (جن، 28).

عِدّه به كسر اول، شيء معدود است، چنانچه در مفردات آمده: «العدة هي الشئ المعدود» (راغب اصفهاني، 1404ق: ص324؛ ر.ک. فيومي، 1405ق: ص396). عده زن مطلقه مدت معدودي است كه بايد در آن مدت زن از ازدواج خودداري نمايد (فيومي، 1405ق: ص396).

«اذا طلّقتم النساء فطلقوهنّ لعدتهنّ و احصوا العدّة» (طلاق، 1). عدّه در لغت به معناي جماعت و گروه نيز آمده: «رأيت عدة رجال و عدة النساء» (جماعتي مرد و زن را ديدم) همچنين: «عندي عدة كتب» (تعدادي كتاب‌ نزد من است) (نجفي، 1981م: ج32، ص211).

عِدّه در اصطلاح فقهي عبارت است از: «مقدار زماني كه زن پس از انحلال نكاح به جهت مرگ شوهر يا به لحاظ اطمينان از پاک بودن رحمش از حمل يا به جهت تعبد شرعي با فرض يقين به برائت رحم از حمل، بايد صبر كرده و از ازدواج مجدد خودداري نمايد» (علامه حلي، بي­تا: ص147؛ بحراني، بي‌تا: ج25، ص391).

شهيد ثاني مي­نويسد: «إنّها شرعاً إسم عدة معدودة تتربّص فيها المرأة لمعرفة براءة رحمها او للتعبّد او للتفجّع علي الزوج، شرّعت صيانة للأنساب و تحصيناً لها عن الاختلاط» (شهيد ثاني، 1413ق: ج9، ص213). (عده از ديدگاه شرعي زمان معيني است که در آن زمان زن بايد به جهت اطمينان از برائت رحم از حمل يا به سبب مرگ شوهر صبر نمايد، عده به منظور صيانت نسب­ها و جلوگيري از آميخته شدن آنها با يکديگر تشريع شده است).

در آيات متعددي از قرآن كريم به مشروعيت و لزوم عده براي زنان پس از انحلال نكاح، تصريح شده، مانند: «و المطلّقات يتربصن بانفسهنّ ثلاثة قروء...» (بقره، 228)؛ «واللاتي يئسن من المحيض من نسائكم إن ارتبتم فعدّتهن ثلاثة أشهر و اللاتي لم‌يحضن و اُولات الأحمال أجلهنّ أن يضعن حملهنّ...» (طلاق، 4)؛

«و الذين يتوفّون منكم و يذرون أزواجاً يتربصن بأنفسهنّ أربعة أشهر و عشراً» (بقره، 234)؛ «ثمّ طلقتموهنّ من قبل أن تمسوهنّ فمالكم عليهنّ من عدّة تعتدّونها» (احزاب، 49). در مادة1150 ق.م. در تعريف عده آمده: «عده عبارت است از مدتي كه تا انقضاي آن زني كه عقد نكاح او منحل شده است، نمي‌تواند شوهر ديگري اختيار كند».


farhang Offline
#6 ارسال شده : 1395/04/17 07:22:54 ب.ظ
سید کاظم فرهنگ

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member, Administrators
تاریخ عضویت: 1390/02/31
ارسالها: 673
Iran (Islamic Republic Of)

36 تشکر دریافتی در 22 ارسال
به نام خدا

از میان دلایل 4 گانه احتمالی که در مقاله بالا برای فلسفه تشریع عده ذکر شده ،به نظر همان مورد اول یعنی اطمینان از برائت رحم و جلوگیری از اختلاط نسل ،دلیل اصلی است

زیرا یه 49 سوره احزاب ، زنانی را که پیش از روابط امیزشی ،طلاق گرفته اند(زنان غیر مدخوله)ملزم به رعایت عده نمیداند در حالیکه احتمال رجوع زوج به همسر خود وجود دارد.لذا اگر دلیل دوم(امکان رجوع زوج به زوجه)جزو دلایل تشریع عده بود؛در اینجا هم باید صادق بود وزن مطلقه عیر مدخوله هم عده را نگه میداشت.


يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ فَمَا لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَهَا فَمَتِّعُوهُنَّ وَسَرِّحُوهُنَّ سَرَاحًا جَمِيلًا ﴿۴۹﴾

فولادوند: اى كسانى كه ايمان آورده ‏ايد اگر زنان مؤمن را به نكاح خود درآورديد آنگاه پيش از آنكه با آنان همخوابگى كنيد طلاقشان داديد ديگر بر عهده آنها عده ‏اى كه آن را بشماريد نيست پس مهرشان را بدهيد و خوش و خرم آنها را رها كنيد

احترام به میت و عزادار بودن هم که فقط در زمان مرگ شوهر صادق است و نه طلاق های معمولی.

فقط در زنان حامله،عده تا زمان وضع حمل لازم است که به نظر میرسد دلیل سومی یعنی حفظ حیات جنین مصداق داشته باشد.

بنابراین می توان نتیجه گرفت رعایت عده برای زنانی که امکان باردارشدن داشته اند،بدلیل اطمینان از برائت رحم و در زنان باردار ،تضمین حیات جنین و بهره مندی از نفقه پدر برای فرزند ومادر میباشد.

سیدکاظم فرهنگ
Guest
#7 ارسال شده : 1395/04/21 08:52:54 ب.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 694

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
در ادامه مقاله پست قبلی،اقای سید علی علوی قزوینی،این سئوال را مطرح کرده است:

"زنان فاقد رحم

از منظر فقهي اين سؤال مطرح است که اگر زني به سن عادت ماهانه رسيده، اما به دلايلي رحم خويش را خارج نمايد آيا عده طلاق بر او واجب است؟"

محقق پس از بررسی ایات و روایات مختلف به جمع بندی زیر رسیده است:

"
با عنايت به مطالب پيشين آشکار مي­گردد دليل فقهي قابل اعتمادي جهت اثبات قاعده ­اي کلي و عام مبني بر وجوب عدّه بر تمام اصناف زنان مطلقه وجود ندارد، تا بتوان در مواردي که نصّ خاصي در آن مورد نرسيده، جهت اثبات عده به آن قاعده مراجعه نمود (ر.ک. مؤمن قمي، 1415ق: 296).

حال پس از نفي قاعده مزبور و اذعان به عدم وجوب عدّه بر زنان يائسه و صغيره، جهت تعيين وضعيت عدّه زنان فاقد رحم، اين سؤال مطرح است که آيا از نظر فقهي اين قبيل زنان به لحاظ حکم عده ملحق به زنان يائسه­ هستند؟ بديهي است در صورت مثبت بودن پاسخ، بر اين گروه از زنان نيز عدّه لازم نخواهد بود. براي اثبات الحاق زنان فاقد رحم به زنان يائسه مي­توان به گروهي از احاديث استناد نمود."

"با عنايت به مباحث پيشين آشکار گرديد که بر زنان مطلقه اي که فاقد رحم هستند، عده واجب نيست.

براي تأييد نظريه فوق مي­توان به برخي کلمات فقهاي برجسته اماميه استناد نمود که در آن براي نفي عدّه از زنان يائسه از اين تعابير استفاده شده: «يئست عن المحيض و مثلها لا تحيض» (صدوق، 1385ق: ص29؛ سلار ديلمي، 1414ق: ص 326؛ حلبي، 1417ق: ص312). (زني که از قاعدگي نااميد شده و همسان او نيز عادت نمي­شود). اين تعبير مي­تواند زنان فاقد رحم را نيز شامل شود، زيرا زني که رحم وي را خارج کرده باشند، نيز نااميد از قاعدگي بوده و همسان‌هايش نيز عادت ماهانه ندارند، پيامد چنين امري شمول حکم ايشان به عدم وجوب عده نسبت به زنان مورد بحث (زنان فاقد رحم) خواهد بود (مؤمن قمي، 1415ق: ص291).

ولي با توجه به اين که عبارات مزبور در زماني بيان شده که مسأله اخراج رحم امري نامأنوس و ناشناخته بوده، لذا به نظر مي­رسد مقصود فقها از تعابير مذکور تنها زنان کهنسالي­ مي­باشند که به سن يأس از قاعدگي رسيده­اند. البته در کلمات فقهاي اماميه اشاراتي وجود دارد که ملاک عدم عدّه بر خردسالان و کهنسالان (يائسه) همان عدم امکان باروري يا آگاهي يافتن از تهي بودن رحم از حمل است، اين معيار در فرض مورد بحث نيز وجود دارد و نتيجه آن که عده ،بر زنان فاقد رحم واجب نيست.


rahim Offline
#8 ارسال شده : 1395/08/06 05:26:35 ب.ظ
rahim

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member
تاریخ عضویت: 1390/03/04
ارسالها: 133

5 تشکر دریافتی در 4 ارسال
به نام خدا

آیت اله صادقی تهرانی نیز نگه داشتن عده پس از طلاق را منحصر به احتمال حمل یا حمل قطعی میدانند.

در تفسیر فرقان ،در ذیل ایه 49 سوره احزاب،چنین گفته است:

"1-آيا اين آيه با آيه بقره كه" والمطلقات يتربصن با نفسهن ثلاثة قروء" (2: 228) مناقاتى- دست كم- در اطلاق و تقييد دارد، كه آيه بقره در وجود عدة مطلق باشد، و اين آيه عده را پيش از همبسترى سلب كند؟

جواب منفى است، زيرا چنانكه در آيه بقره به تفصيل گذشت آن مطلقات تنها زنانى هستند كه امكان باردارى دارند، كه نه صغيره اند و نه يائسه، بلكه در سنّ باردارى مى باشند و عمل جنسى هم با آنها انجام شده، زيرا" و لا يحل لهن أن يكتمن ما خلق اللَّه فى ارحامهن" (2: 228) كه ضميرش به همان مطلقات برگشت دارد. تنها رَحِم هاى زنانى را در بَر مى گيرد كه يا احتمال حمل دارند و يا قطعاً حامله اند. در مورد احتمالش سه قُرء: سه حيض و سه طهارت است، و در مورد قطعيت حملش بر حَسَب آيه" حتى يضعن حملهن" (65: 4) كه حتى اگر لحظه اى پس از طلاق هم وضع حمل كنند عده هم ندارند.

2-بنابر شرط عدم مس و همبسترى با همسر نسبت به عدم عدهّ طلاق بايد پرسيد: آيا اين همبسترى از چه نظر باعث عِدّه است. كه در زمينه تركش عده هم نيست،

اينجا سه احتمال در كار است:
1- اين همبسترى از لحاظ لذت است كه موجب عده مى باشد
2- از لحاظ احترام زوجيت است، درست است كه پيش از همبسترى زوجيت در كار بوده ولكن با همبسترى جريان زوجيت بيشترى تثبيت مى گردد، و اينجا طرفين بايستى احترام مضاعف را نسبت به يكديگر رعايت كنند

3- احتمال حمل است تا چه رسد قطع به آن كه در اين دو مورد شكى در عده طلاق نيست، و ادله كتاب و سنت به حد كافى بر اين حقيقت گواه است،

ليكن بحث در دو علت نخستين است كه اگر لذت موجب عده است، آيا در همبسترى با صغيره و يا يائسه لذتى نيست؟ وانگهى هيچ گواهى از كتاب و سنت براى اين احتمال وجود ندارد.

اما احترام زوجيت؛ نخست اين احترام بر اصل زوجيت است، گرچه پيش از همبسترى باشد، در ثانى آيا احترام زوجيت در عمل جنسى يك شبه كه پس از آن طلاق- با احتمال حمل- حاصل مى گردد بيشتر است، يا با همسرى كه حدود نيم قرن با شما زندگى كرده و از او فرزندها و نواده ها دارى، آيا پس از نيم قرن كه يائسه گشته احترام همسريش از احترام همسر همبستر يك شبه، كمتر گشته است، وانگهى اگر احترام زوجيت موجب عده است اين احترام طرفينى است، پس مرد هم بر مبناى اين احترام مانند همسرش بايد عده نگهدارد!

نخست احترام زوجيت پيش از عمل جنسى هم هست و بعد از عمل جنسى بيشتر است، ولى در هر صورت احترام ميان دو همسر است. و آيا اگر جريان احترام اصالت دارد زنى كه از شما باردار است و بعد از لحظه اى پس از طلاق وضع حمل مى كند چگونه براى او تجديد زناشويى بلافاصله بعد از حمل جايز است. و بالاخره مانند احتمال گذشته و بلكه بدتر از آن اين احتمال هم هرگز دليلى از كتاب و سنت ندارد، روى اصل اين تحليل منطقى در اشتراط همبسترى براى عده به خوبى در مى يابيم كه تنها احتمال باردارى است كه موجب عده است، و در باردارى قطعى عده اش بر حَسَب نص قرآنى" حتى يضعن حملهن" است گرچه پس از كمتر از يك لحظه باشد.

وانگهى آيات و رواياتى هم بيانگر اين حقيقت است كه عده طلاق در انحصار احتمال حمل و يا بالاتر خود حمل است، از نظر قرآن" والّائى يَئِسْنَ من المحيض من نساءكم إن ارتبتم فعدّتهن ثلاثةَ اشهر" (65: 4) كه اينجا نسبت به يائسه اى كه مشكوك است و در ظاهر به سن يأس رسيده و حيض هم نمى شود ولكن احتمال عقلانى حيض شدن در كار است، عدّه مقرر شده، و حيض هم علامت احتمال حمل است، و عده نيز تنها براى احتمال حمل لازم است. در روايات نيز با اين تعابير (مثل هذه الا تَلِد انما العدة من الماء) و ... اين مطلب كاملًا روشن است.

" فمالكم عليهن" در اينجا اين عده طلاق كه بر زن مقرر گشته تنها به سود مردان و تكليف زنان مى باشد، و سود هم در اينجا فقط احتمال حمل است، زيرا اگر سود تنها در مورد عده اى باشد كه بتواند مرد در ضمن آن رجوع كند، اين سود در صغيره و يائسه مدخوله و زنان ديگر قبل از جريان جنسى نيز تحقق دارد، بويژه در زنى كه از جوانى با او ازدواج كرده ايد و اكنون يائسه شده كه طبعاً محبت و آشنايى شما با او بيشتر شده است، پس عده او هم به سود شما نزديكتر است، روى اين اصول بايد گفت كه عده طلاق دست كم در انحصار احتمال باردارى است و برترش يقيين به آن كه هر كدام را عده اى است.

اكنون گاه در عين همبسترى بازنى كه در سن باردارى است ولى مدتها طول كشيده كه ظاهراً عقيم مى نمايد، و يقين بر عدم باردارى اوست، آيا اينجا مى توان گفت كه عده اى ندارد؟ در پاسخ بايد گفت كه اين يقين، يقين شخصى است و با واقعيت احياناً هماهنگى ندارد و اتفاق افتاده كه ازدواجى در ساليانى موجب حمل نگشته و سپس حمل حاصل شده. آرى اگر رحم بطور كلى با عمل جراحى برداشته شود، اينجا قطع صددرصد موافق با واقع است كه حملى در كار نيست و نخواهد بود، و نيز اگر صُلب مرد بگونه اى قطعى بسته شود، اين هم همانند زن است، و يا زن باردار سقط كلى كند كه ديگر جنينى در رحمش باقى نباشد، و اگر مرد و زنى سه ماه يا بيشتر با هم همبستر نشده باشند، در اين موارد عده اى هم وجود ندارد.

خلاصه اينكه در مورد قطعى عدم حمل كه هيچگونه احتمال خلاف وجود نداشته باشد عده اى هم در كار نيست.
kabir Offline
#9 ارسال شده : 1395/08/07 10:39:35 ق.ظ
kabir

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member
تاریخ عضویت: 1390/11/17
ارسالها: 216

5 تشکر دریافتی در 4 ارسال

اگراين ادعا درست بود زن حامله مطلقه هم عده نداشت چون احتمال حمل ندارد.... اساس اين ادعا باطل است

واضح است كه حكم داير مدار حكمت نيست و حكمت عدهT كشف حمل نميباشد و اگر بود كه زن حامله كه ديگر حامله نميشود و در زمان بارداري ميتوانست بدون عده از عقدي به عقدي درايدمثل غربيها

حكمت عده ميتواند مجموعه اي از عوامل باشد كه احترام به زن و كشف حمل دوتاي از آنها باشد....

اساسا زن به اين سادگي از آغوشي به آغوشي نميتواند برود مگر در خودفروشان و گرنه طبع زن متنفرازين تداول بسترهاست... زني كه باافراد متعددهمخوابگي كند نازا ميشود و احتمال انواع بيماريها بالا مي رود خصوصا موارد بدعلاج مثل زگيل تناسلي وووو و روح انساني كه ذواق است هم فاسد ميشود و اعتيادجنسي از بدترين اعتيادها و بيماريهاي رواني است

لذا عوامل فردي و جمعي ومعنوي و طبي و ووو را بايد درنظرگرفت نه يك عامل را....

من سالها پيش نكاتي در مجله فقه اهل بيت درمورد مقاله اقاي مومن درباب من لارحم لها لاعدة لها نوشتم .... حتي زناني كه الان يائسگي زودرس مثلا درسن سي وسي دو سه سالگي دارند مشمول ان يائسگي نبايد باشند و سن پنجاه بايد مرز قانوني تلقي شود براي ممانعت از انحرافات و هاري جنسي


نظر جناب دکتر هادی موذن در گروه تلگرامی قران پویان
rahim Offline
#10 ارسال شده : 1396/01/16 10:36:23 ق.ظ
rahim

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member
تاریخ عضویت: 1390/03/04
ارسالها: 133

5 تشکر دریافتی در 4 ارسال

با سلام و تشكر از توجه دوستان و جناب دكتر موذن

لازم به توضيح است كه همان طور كه در پست بالاتر اشاره شده:


"آیت اله صادقی تهرانی نیز نگه داشتن عده پس از طلاق را منحصر به احتمال حمل یا حمل قطعی میدانند.

عده تنها رَحِم هاى زنانى را در بَر مى گيرد كه يا احتمال حمل دارند و يا قطعاً حامله اند. در مورد احتمالش ،زمان عده سه قُرء: سه حيض و سه طهارت است، و در مورد قطعيت حملش بر حَسَب آيه" حتى يضعن حملهن" عده تا زمان وضع حمل است."

ali Offline
#11 ارسال شده : 1396/08/07 02:43:51 ب.ظ
ali

رتبه: Advanced Member

گروه ها: Moderator, member
تاریخ عضویت: 1390/03/24
ارسالها: 744

تشکرها: 4 بار
14 تشکر دریافتی در 14 ارسال
عده و طلاق در قران

مرحوم شهيد مطهري در جلد هشتم کتاب آشنایی_باقرآن در تفسیر سوره طلاق راجع به عده چنين نظر داده است:

"و اَللاّئِی یَئِسْنَ مِنَ اَلْمَحِیضِ مِنْ نِسائِكُمْ إِنِ اِرْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلاثَةُ أَشْهُرٍ وَ اَللاّئِی لَمْ یَحِضْنَ 🌺.

در آیات دیگر كه در سوره ی بقره آمده است راجع به مدت عده كه عده ی زن چقدر است، مشخص شده است كه
🌸 «وَ اَلْمُطَلَّقاتُ یَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلاثَةَ قُرُوءٍ»🌸 زنهای مطلّقه سه «قُرء» -

كه درباره ی سه قرء بعضی گفته اند سه «طُهْر» یا سه عادت- تربّص می كنند، یعنی باید سه عادت بعد از طلاق برای اینها پیدا بشود تا عده شان تمام شود.

🌱ممكن است زنی باشد كه از سن حیض گذشته باشد؛ اصطلاحاً به او «یائسه» می گویند. ممكن است زنی باشد كه از سن حیض نگذشته است ولی حائض نمی شود. این هم باز دو جور است؛ گاهی محل شك است، معلوم نیست كه علت حائض نشدنش سن است یا یك بیماری؛ و گاهی محل شك نیست.

زنهایی كه حائض نمی شوند ولی قطعاً در سن حائض شدن هستند، آنها تكلیفشان این است كه به جای سه عادت سه ماه عده نگه دارند. زنهایی كه حائض نمی شوند ولی مورد شك است درباره ی اینها هم قرآن می فرماید سه ماه عده نگه دارند:

زنان حامله تكلیفشان چیست؟

🌿🌿 و أُولاتُ اَلْأَحْمالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ یَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ .🌿🌿

، صاحبان حمل عده ی طلاقشان وضع حمل است. اگر ما فرض كنیم كه یك روز هم به حملش مانده است، اگر زن طلاق داده بشود، با صِرف وضع حمل عده اش منقضی می شود، و حتی اگر یك لحظه باقی مانده باشد. و اگر ابتدای حملش باشد و تا وقتی كه بخواهد وضع حمل كند نُه ماه مانده باشد عده اش این نُه ماه است.

عده وفات

در عده ی طلاق، سه ماه داریم در عده ی بعضی از زنها، و سه عادت داریم در عده ی بعضی دیگر از زنها. عده ی وفات اختصاص ندارد؛ همه ی زنها، حتی زنی كه یائسه ی واقعی است یعنی سنش از سن عادت شدن و بچه آوردن گذشته است باید عده نگه دارد، درصورتی كه در طلاق اگر زن به سن یائسگی برسد اصلاً عده ندارد.

👈حال مسأله ای پیش می آید كه اگر زنی شوهرش مُرد و زن حامله بود، عده ی زن چقدر است؟
آیا چهار ماه و ده روز است یا وضع حمل است؟ به حسب فقه شیعه- كه از مسلّمات فقه شیعه است و از همان اول حضرت امیر علیه السلام این مطلب را توضیح دادند- زنی كه حامل باشد و شوهرش بمیرد، عده اش «اَبْعَدُ الاَجَلَیْن» است، یعنی دورترین مدتها؛ یعنی از این چهار ماه و ده روز و مدت حمل، هر كدام دورتر باشد عده اش همان است.


admin Offline
#12 ارسال شده : 1398/10/15 09:27:08 ب.ظ
admin

رتبه: Administration

گروه ها: Administrators, Moderator, member
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 383

8 تشکر دریافتی در 8 ارسال


آیات مرتبط با عده وفات

1-وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ﴿۲۳۴﴾ سوره بقره

انصاریان: و کسانی از شما که می میرند و همسرانی باقی می گذارند، باید همسرانْ چهار ماه و ده روز انتظار برند [و از شوهر کردن خودداری ورزند]؛ پس چون به پایان مدتشان رسیدند، در آنچه درباره خودشان به طور شایسته و متعارف [نسبت به ازدواج یا ترک آن] انجام دهند بر شما [حاکمان، وارثان متوفّی و اقوام زنان] گناهی نیست؛ و خدا از آنچه انجام می دهید، آگاه است.
کاربرانی که در حال مشاهده انجمن هستند
Guest (2)
جهش به انجمن  
شما مجاز به ارسال مطلب در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ارسال پاسخ در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به حذف مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ویرایش مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ایجاد نظر سنجی در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به رای دادن در این انجمن نمی باشید.

قدرت گرفته از YAF 1.9.6.1 | YAF © 2003-2020, Yet Another Forum.NET
این صفحه در مدت زمان 0.200 ثانیه ایجاد شد.