آپارات اينستاگرام لينكداين
logo
پر بازدید ترین عناوین تالار از ابتدا: ایه 59 سوره احزاب(حجاب):زنان مسلمان،جلباب(روپوش) رابه بدن خود نزدیک کنند تا مورد اذیت قرار نگیرند (تعداد مشاهده:53866)    اوقات نماز های یومیه در قران (تعداد مشاهده:44186)    عسل شفا بخش همه مردم-ایه 69سوره نحل (تعداد مشاهده:34419)    آيات 11تا 13 حجرات:برادران ایمانی هم رامسخره نکنید.بدگمان نباشید.غیبت نکنید.تجسس نکنید (تعداد مشاهده:29150)      پر بازدید ترین عناوین سه ماه گذشته: تدبر و فهم سوره مرسلات:واي بر مكذبين    تدبر و فهم سوره تكوير:منظور از حشر وحوش چيست؟ درس و مفهوم ايات سوره اذاالشمش كورت    تدبر و فهم سوره مطففين:كم گذاشتن از حقوق مردم،تمسخر مومنان و افسانه خواندن آيات:ناشي ازانكارمعاد    دانلود فايل پي‌دي‌اف تدبر در سوره هاي مرحله اول نزول شامل درس سوره ها،نكات مهم و كلمات كليدي       آخرین رویداد تالار: اپلیکیشن تنزیل با امکانات جدید، مناسب برای هر ایرانی علاقه‌مند به قرآن      

توجه

Icon
Error

admin Offline
#1 ارسال شده : 1397/06/05 11:47:42 ق.ظ
admin

رتبه: Administration

گروه ها: Administrators, Moderator, member
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 299

5 تشکر دریافتی در 5 ارسال
تدبر و تفسير و ترجمه سوره اذا وقعت الواقعه،درس سوره واقعه

سورة الواقعة به ترتیب مصحف کنونی سورة ٥٦ و به ترتیب نزول سوره ۲۴ قرآن است تعداد آیات ٩٦ با توجه به محتوای سوره جزء سوره های مکی هست دارای ۹ فراز می باشد

فراز اول ایات ۱_۶

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم به نام خداوند بخشنده مهربان
إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ ﴿١﴾
زمانیکه واقع شود آن واقعه
لَیْسَ لِوَقْعَتِهَا کَاذِبَةٌ ﴿٢﴾
نیست برای واقع شدن ان دروغی
خَافِضَةٌ رَافِعَةٌ﴿٣﴾
پایین اورنده وبالا برنده است
إِذَا رُجَّتِ الأرْضُ رَجًّا ﴿٤﴾
زمانیکه لرزانده شود زمین یک نوع لرزاندنی
وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا ﴿٥﴾
و متلاشی شوند کوهها یک نوع متلاشی شدنی
فَکَانَتْ هَبَاءً مُنْبَثًّا ﴿٦﴾
پس بشوند غباری پراکنده شده

درب فراز اول:رخداد قیامت حتمی است و مرحله اول آن با تغییرات چشمگیر وهولناکی در روی زمین صورت می گیرد

فراز دوم ایات ۷_۱۱

وَکُنْتُمْ أَزْوَاجًا ثَلاثَةً ﴿٧﴾
وباشند (در قیامت) گروهای سه گانه
فَأَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَیْمَنَةِ ﴿٨﴾
پس اصحاب سعادت کدامند اصحاب سعادت
وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ﴿٩﴾
واصحاب بدبختی کدامند اصحاب بدبختی
وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ ﴿١٠﴾
وآن کسانی که سبقت می گیرند کسانی هستند که مقدمند
أُولَئِکَ الْمُقَرَّبُونَ ﴿١١﴾
آنان کسانی هستند که مقربند

درب فراز دوم: مرحله دوم قیامت با حشر جمعی انسانهاست که برای رسیدگی به سه گروه تقسیم می گردند ؛مقربان ، سعادتمندان ، نگونبختان وبدبختان

فراز سوم ایات ۱۲_۲۶

فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿١٢﴾
در باغهایی پر نعمتند
ثُلَّةٌ مِنَ الأوَّلِینَ ﴿١٣﴾
(مقربان ) گروهی هستند که از پیشینیانند
وَقَلِیلٌ مِنَ الآخِرِینَ ﴿١٤﴾
و کمی که از متاخرین هستند
عَلَى سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ ﴿١٥﴾
بر تختهایی که جواهر نشانند
مُتَّکِئِینَ عَلَیْهَا مُتَقَابِلِینَ ﴿١٦﴾
تکیه زنندگان بر آن درحالکیه روبروی همند
یَطُوفُ عَلَیْهِمْ وِلْدَانٌ مُخَلَّدُونَ ﴿١٧﴾
میگردند(برای خدمت) بر گرد ایشان نوجوانانی که جاودانند (در حالت نوجوانی)
بِأَکْوَابٍ وَأَبَارِیقَ وَکَأْسٍ مِنْ مَعِینٍ ﴿١٨﴾
با قدح ها وکوزه ها و جام باده از باده ی روان
لا یُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلا یُنْزِفُونَ ﴿١٩﴾
سردرد نمی گیرند از آن ومست نمی شوند
وَفَاکِهَةٍ مِمَّا یَتَخَیَّرُونَ ﴿٢٠﴾
ومیوه هایی از آنچه اختیار می کنند
وَلَحْمِ طَیْرٍ مِمَّا یَشْتَهُونَ ﴿٢١﴾
و گوشت پرنده از آنچه دوست می دارند
وَحُورٌ عِینٌ ﴿٢٢﴾
وحوریانی درشت چشم
کَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَکْنُونِ ﴿٢٣﴾
همانند مروارید نهفته در صدف
جَزَاءً بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿٢٤﴾
پاداشی به سبب انچه انجام می دادند
لا یَسْمَعُونَ فِیهَا لَغْوًا وَلا تَأْثِیمًا ﴿٢٥﴾
نمی شنوند در آن (باغها) سخن بیهوده ونه گناه آلودی
إِلا قِیلا سَلامًا سَلامًا ﴿٢٦﴾
سخنی بجز سلام ودرودی نیست

درب فراز سوم:
توصیفات کیفیت وچگونگی زندگی سراسر اسایش وارامش اخروی مقربان


فراز چهارم ایات ۲۷_۴۰
وَأَصْحَابُ الْیَمِینِ مَا أَصْحَابُ الْیَمِینِ ﴿٢٧﴾
واصحاب سعادت کدامند اصحاب سعادت
فِی سِدْرٍ مَخْضُودٍ ﴿٢٨﴾
در درخت سدر بی خار
وَطَلْحٍ مَنْضُودٍ ﴿٢٩﴾
ودرخت موزی( که میوه اش) روی هم چیده شده اند
وَظِلٍّ مَمْدُودٍ ﴿٣٠﴾
وسایه ای که گسترده است
وَمَاءٍ مَسْکُوبٍ ﴿٣١﴾
وآبی که ریزان است(آبشاران)
وَفَاکِهَةٍ کَثِیرَةٍ ﴿٣٢﴾
ومیوه ای که بسیار است
لا مَقْطُوعَةٍ وَلا مَمْنُوعَةٍ ﴿٣٣﴾
نه قطع شده است ونه منع شده
وَفُرُشٍ مَرْفُوعَةٍ﴿٣٤﴾
وهمسرانی که والامقامند
إِنَّا أَنْشَأْنَاهُنَّ إِنْشَاءً ﴿٣٥﴾
همانا ما ایجاد کردیم آنها را یک نوع ایجادکردنی
فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْکَارًا ﴿٣٦﴾
پس قراردادیم آنهارا دوشیزه گانی
عُرُبًا أَتْرَابًا ﴿٣٧﴾
شوهردوستانی که هم سن وسالند
لأصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿٣٨﴾
برای اصحاب سعادت
ثُلَّةٌ مِنَ الأوَّلِینَ ﴿٣٩﴾
گروهی که از پیشینیانند
وَثُلَّةٌ مِنَ الآخِرِینَ ﴿٤٠﴾
وگروهی که از متاخراند

درب فراز چهارم:کیفیت وچگونگی زندگی خوش اخروی ( مکان خوب ، همنشینان خوب، همسران خوب) گروه دوم سعادتمندان


فراز پنجم ایات ۴۱_۵۶

وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ ﴿٤١﴾
واصحاب بدبختی کدامند اصحاب بدبختی
فِی سَمُومٍ وَحَمِیمٍ ﴿٤٢﴾
در (میان) بادی سوزان وآبی جوشان
وَظِلٍّ مِنْ یَحْمُومٍ ﴿٤٣﴾
و سایه ای از دود سیاه
لا بَارِدٍ وَلا کَرِیمٍ﴿٤٤﴾
نه خنک کننده است ونه سودمند
إِنَّهُمْ کَانُوا قَبْلَ ذَلِکَ مُتْرَفِینَ ﴿٤٥﴾
همانا ایشان بودند قبل آن (در دنیا) خوشگذرانان
وَکَانُوا یُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِیمِ ﴿٤٦﴾
واصرار می ورزیدند بر گناه بسیار بزرگ
وَکَانُوا یَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَکُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿٤٧﴾ ومی گفتند آیا زمانیکه مردیم وگردیدیم خاکی و استخوانی آیا همانا ما هرآینه برانگیخته شدگانیم

أَوَآبَاؤُنَا الأوَّلُونَ ﴿٤٨﴾
آیا وپدرانمان که پیشینیانند
قُلْ إِنَّ الأوَّلِینَ وَالآخِرِینَ ﴿٤٩﴾
بگو همانا پیشینیان و متاخران
لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِیقَاتِ یَوْمٍ مَعْلُومٍ ﴿٥٠﴾
هر آینه جمع شدگانند به سوی وعدهگاه در روزی مشخص شده
ثُمَّ إِنَّکُمْ أَیُّهَا الضَّالُّونَ الْمُکَذِّبُونَ ﴿٥١﴾
سپس همانا شما ای کسانیکه گمراهانید کسانی هستید که تکذیب میکنند
لآکِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ ﴿٥٢﴾
هرآینه خورندگان از درختی از زقوم هستید
فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿٥٣﴾
پس پرکنندگان هستید از آن شکمها را
فَشَارِبُونَ عَلَیْهِ مِنَ الْحَمِیمِ ﴿٥٤﴾
پس نوشندگانید برآن که از آب جوشان است
فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِیمِ ﴿٥٥
پس نوشندگانید یک نوع نوشیدن شتر تشنه

هَذَا نُزُلُهُمْ یَوْمَ الدِّینِ ﴿٥٦﴾
این است پذیرایشان در روز قیامت

درب فراز پنجم:کیفیت وچگونگی زندگی تلخ اخروی( مکان ملال اور ، بدون آرامش ، غذای ناگوار ، )گروه سوم؛ نگون بختان

فراز ششم ایات ۵۷_۷۴

نَحْنُ خَلَقْنَاکُمْ فَلَوْلا تُصَدِّقُونَ ﴿٥٧﴾
ما آفریدیم شما را ،پس چرا تصدیق نمی کنید
أَفَرَأَیْتُمْ مَا تُمْنُونَ ﴿٥٨﴾
آیا پس دیده اید آنچه را که(به صورت نطفه) می ریزید
أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ ﴿٥٩﴾
آیا شما می آفرینیداو را یا ما افریننده ایم
نَحْنُ قَدَّرْنَا بَیْنَکُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِینَ ﴿٦٠﴾
ما مقدر کردیم بین شمامرگ را ونیستیم ما شکست خورندگان
عَلَى أَنْ نُبَدِّلَ أَمْثَالَکُمْ وَنُنْشِئَکُمْ فِی مَا لا تَعْلَمُونَ ﴿٦١﴾
بر اینکه جایگزین کنیم امثال شمارا و ایجاد کنیم شما را(به صورت) انچه نمی دانید
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الأولَى فَلَوْلا تَذَکَّرُونَ ﴿٦٢
و هر آینه بتحقیق شناختید آفرینش اولین را پس چرا متذکر نمی شوید
أَفَرَأَیْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ ﴿٦٣﴾
آیا پس دیدید (توجه کردید) آنچه را که می کارید
أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ ﴿٦٤﴾
آیا شما می رویانید آن را یا ما رویانندگانیم

لَوْ نَشَاءُ لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلْتُمْ تَفَکَّهُونَ ﴿٦٥﴾
اگر بخواهیم هرآینه می گردانیم آن را گیاه خشک شده پس پیوسته شما افسوس می خورید
إِنَّا لَمُغْرَمُونَ ﴿٦٦﴾
( در آنصورت می گویید) همانا ما هر آینه زیان دیدگانیم
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿٦٧﴾
بلکه ما بی بهره شده گانیم
أَفَرَأَیْتُمُ الْمَاءَ الَّذِی تَشْرَبُونَ ﴿٦٨﴾
آیا پس توجه دارید آن آب را که می نوشید
أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ ﴿٦٩﴾
آیا شما نازل کنندگان آن از ابر باران زا هستد یا ما کسانی هستیم که نازل میکنیم
لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلا تَشْکُرُونَ ﴿٧٠﴾
اگر بخواهیم می گردانیم آن را تلخ پس چرا شکرگذاری نمی کنید
أَفَرَأَیْتُمُ النَّارَ الَّتِی تُورُونَ ﴿٧١﴾
آیا پس توجه دارید آن اتش را که می افروزید
أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ ﴿٧٢﴾
آبا شما ایجادکردید درختش را یا ما کسانی هستیم که ایجاد می کنیم
نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْکِرَةً وَمَتَاعًا لِلْمُقْوِینَ ﴿٧٣﴾
ما قرار دادیم آنرا پند دهنده و بهره ای برای جویندگان
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّکَ الْعَظِیمِ ﴿٧٤﴾
پس تسبیح گوی به نام پروردگارت که بسیار بزرگ است

درب فراز ششم: استدلاهای خداوند برای بیان ربوبیت وقدرت در افرینش جهت اثبات امکان معاد
فراز هفتم ایات ۷۵_۸۲

فَلا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ ﴿٧٥﴾
وسوگند می خورم به جایگاهای ستارگان(زمان نزول ایات قران)
وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِیمٌ ﴿٧٦﴾
وهمانا آن هراینه سوگند بسیار بزرکیست اگر بدانید

إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کَرِیمٌ ﴿٧٧﴾
وهمانا آن هراینه قران ارجمند است
فِی کِتَابٍ مَکْنُونٍ ﴿٧٨﴾
در کتابی مصون ومستور
لا یَمَسُّهُ إِلا الْمُطَهَّرُونَ﴿٧٩﴾
دسترسی ندارند آنرا مگر آن مطهران(اهل بیت ع)
تَنْزِیلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿٨٠﴾
نازل شده ایی از پروردگار جهانیان
أَفَبِهَذَا الْحَدِیثِ أَنْتُمْ مُدْهِنُونَ﴿٨١﴾
آیا پس به این سخن شما سبک گیرندگانید؟!
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَکُمْ أَنَّکُمْ تُکَذِّبُونَ ﴿٨٢﴾
و قرار می دهیدنصیبتان را آنکه شما دروغ می پنداشتید ؟

درب فراز هفتم:اثبات الهی بودن قران اعم از محتوا والفاظ که نشان از عظمت وارزش این کتاب است وبهره انکار آن جز خسران وزیان نیست

فراز هستم ایات ۸۳_۸۷

فَلَوْلا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ﴿٨٣﴾
پس چرا هنگامی که برسد(جان)به گلو
وَأَنْتُمْ حِینَئِذٍ تَنْظُرُونَ ﴿٨٤﴾
درحالیکه شما در آنزمان (فقط) نگاه می کنید
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْکُمْ وَلَکِنْ لا تُبْصِرُونَ ﴿٨٥﴾
وما نزدیکتریم به سویش از شما و لیکن نمی بینید
فَلَوْلا إِنْ کُنْتُمْ غَیْرَ مَدِینِینَ ﴿٨٦﴾
پس چرا اگر پاداش داده نمی شوید
تَرْجِعُونَهَا إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ ﴿٨٧﴾
برنمی گردانید آن(روح) را اگر هستید راستگویان

درب فراز هشتم: مرگ با خارج شدن روح از بدن خاکی تحقق می یابد ومانعی برای این اراده خداوند وجود ندارد

فرار نهم ایات ۸۸_۹۶

فَأَمَّا إِنْ کَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِینَ﴿٨٨﴾
پس اما اگرباشد از مقربان
فَرَوْحٌ وَرَیْحَانٌ وَجَنَّةُ نَعِیمٍ ﴿٨٩﴾
پس (برایش) آسایش و گل خوشبو وباغی پر نعمت است
وَأَمَّا إِنْ کَانَ مِنْ أَصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿٩٠﴾
واما اگر باشد از سعادتمندان
فَسَلامٌ لَکَ مِنْ أَصْحَابِ الْیَمِینِ ﴿٩١﴾
پس درودی بر تو (پیامبر) از سعادتمند ان(خیالت از جانب سعادتمندان اسوده باشد)
وَأَمَّا إِنْ کَانَ مِنَ الْمُکَذِّبِینَ الضَّالِّینَ ﴿٩٢﴾
و اما اگر باشد از تکذیب کنندگان گمراه
فَنُزُلٌ مِنْ حَمِیمٍ ﴿٩٣﴾
پس پذیرایی از آب جوشان است
وَتَصْلِیَةُ جَحِیمٍ ﴿٩٤﴾
و وارد شدنی در دوزخ است
إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْیَقِینِ ﴿٩٥﴾
همانا این هرآینه حق یقینی است
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّکَ الْعَظِیمِ ﴿٩٦﴾
پس تسبیح گوی نام پروردگارت را که بسیار بزرگ است

درب فراز نهم: مقربان در اوج آسایش وتعالی هستند زندگی سعادتمنداند موجبات ارامش پیامبر ص است وگروه نگونبختان سخترین کیفیت زندگی را به سبب تکذیب حق دارند .حق بودن (خدا، قران ومعاد) شایسته تسبیح است


درس سوره:
پیام این سوره دروحله ی اول گزارش حق الیقینی، از آفرینش ، معاد و نتیجه گیری احوال سه گروه به پیامبر ص است وبه طبع به بشریت ، واین حقانیت خدا را شایسته تسبیح همگان می نماید


تدبر و ترجمه از خانم ليلا انصاري
قران اموخته دوره هاي روش فهم بهتر قران

ویرایش بوسیله کاربر 1397/06/05 11:50:27 ق.ظ  | دلیل ویرایش: مشخص نشده است

به ناز Offline
#2 ارسال شده : 1397/06/07 06:46:21 ق.ظ
به ناز

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member, students, Moderator
تاریخ عضویت: 1396/05/22
ارسالها: 226

تشکرها: 1 بار
بنام خدا

🔶 تدبر درسوره واقعه 🔶


🔸درب پاراگراف اول : آیات ۱تا۱۱

هنگام وقوع قیامت که مقارن با حوادث هولناک فیزیکی است ،جایگاه افراد (در ۳دسته ) تعیین شده وجایی برای تکذیب باقی نمی گذارد.


🔸درب پاراگراف دوم : آیات ۱۲ تا ۲۶

دسته اول پیشی گیرندگان درکارهای نیک هستند که مقربان درگاه الهی بوده وبه پاداشی عظیم وانواع نعمت دست می یابند.


🔸درب پاراگراف سوم : آیات ۲۷ تا ۴۰

دسته دوم اصحاب یمین هستند که اهل سعادتند وبرآنها پاداشی وصف ناشدنی مقرر شده است


🔸درب پاراگراف چهارم : آیات ۴۱ تا ۵۶

دسته سوم اصحاب شمال هستند که اهل شقاوتندوبدلیل تکذیبهای مکرروطغیانشان گرفتار عذابهای سخت الهی خواهند شد.


🔸درب پاراگراف پنجم : آیات ۵۷ تا ۷۴

با تفکر بر قدرت خداوند بر آفرینش ابتدایی انسان، تامین ر وزی ها (از آب تا کشت وزرع ) وامکانات موجود دراختیار بشر ، قیامت رادریابید وشکرگزار پروردگارتان باشید.


🔸درب پاراگراف ششم : آیات ۷۵ تا ۸۲

کتاب قرآن ارجمند که کلام پروردگارتان است حق است .
پس به سخن آن (که بازگشت شما بسوی پروردگارتان ونظام جزاوپاداش را تبیین کرده است ) ایمان بیاورید و ازتکذیب آن دست بردارید .


🔸 درب پاراگراف هفتم : آیات ۸۳ تا ۹۴

با تفکر بر قدرت خداوند دربازیابی جانتان درهنگام احتضار، وپاداش وکیفری که درانتظارتان است ، قیامت رادریابید.


🔸 درب پاراگراف هشتم : آیات ۹۵ و ۹۶

ای پیامبر قیامت حق الیقین است پس تسبیح گوی پروردگارت باش .




🔰 درس سوره :

وقوع قیامت حتمی است
وجایگاه انسانها باتوجه به اعمالشان دردنیا مشخص می شود

گروهی اهل سعادت وگروهی اهل شقاوتند اما گروهی دربالاترین جایگاه قرار می گیرند که همان مقربان درگاه الهی هستند.

پس ای انسانها با تفکر بر قدرت پروردگاروتوجه به کلام قرآنش (که مایه هدایت است)،دست از تکذیب بردارید وتسبیح گوی پروردگارتان
باشید.


خانم الهه سادات خدایی
به ناز Offline
#3 ارسال شده : 1397/06/10 01:11:58 ب.ظ
به ناز

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member, students, Moderator
تاریخ عضویت: 1396/05/22
ارسالها: 226

تشکرها: 1 بار
سوره مبارکه الواقعه

فراز اول
آیات( 1_10)
زمانی که وقوع یابد آن واقعه(1)
نیست در وقوعش دروغی.(2)
پست‌کننده‌ای بالابرنده است.(3)
زمانیکه لرزانده شود زمین یک نوع لرزشی سخت؛(4)
و کوبیده و خرد گردند کوه‌ها یک نوع کوبیدنی سخت؛(5)
پس باشند (مانند) غبار پراکنده؛(6)
و شما سه دسته گردید:(7)
پس یاران برکت(دست راست)؛ کدامند یاران یمین‌؟(8)
و یاران چپ؛ کدامند یاران چپ‌؟(9)
و سبقت‌گیرندگان که سبقت گیرندگانند.(10)

💥عصاره فراز اول:
(توصیف روز قیامت)
قیامت واقعه ای بس عظیم و غیر قابل تصور است که عالم را زیرورو میکند و انسان ها را به سه دسته نیک بختان، نگون بختان و مقربان تقسیم میکند.


🔰 فراز دوم:
آیات (11_26)

آنان مقرّبانند.(11)
در باغ‌های پرنعمت.(12)
گروهی بسیار از پیشینیان،(13)
و اندکی از پسینیان(اند)(14)
بر تخت‌هایی بافته همچون زره.(15)
تکیه زنندگانند بر آنها روبه‌روی هم.(16)
برگردشان می گردند نوجوانانی، جاودان(17)
با جام‌ها و آبریزها و پیاله‌‌ای از باده‌ی ناب روان.(18)
(که) نه از آن سردرد گیرند و نه (آن را) پایان دهند.(19)
و میوه‌هایی از هر چه اختیار کنند.(20)
و (از) گوشت پرنده‌ای، هر چه اشتها کنند.(21)
و حوریانی چشم‌‌درشت (نور چشم).(22)
همانند مروارید پنهان (در صدف).(23)
پاداشی است به آنچه عمل می کرد(24)
نمی شنوند در آنجا سخن بیهوده‌ای و نه (سخنی) گناه‌‌آلود.(25)

بجز سخنی سلامی درودی.(26)

💥عصاره فراز دوم:
(توصیف جایگاه مقربان)
سبقت گیرندگان در خیر، در آخرت مشمول رحمت الهی و مقام قرب الهی قرار میگیرند و جایگاه ایشان وصف ناپذیر است

🔰 فراز سوم:
آیات( 27_40)
و یاران یمین. کدامند یاران ی(27)
در (زیر) درختان کُناری بی‌خار.(28)
و درخت‌های موز که میوه‌اش خوشه‌خوشه روی هم انباشته است.(29)
و سایه‌ای امتداد یافته (پایدار).(30)
و آبی از بلندایی ریزان.(31)
و میوه‌هایی فراوان.(32)

نه انقطاع یافته و نه ممنوع.(33)
و همخوابگانی بالا بلند در بلنداها(ی تخت‌ها).(34)
همانا ما آنان را پدید آورده‌ایم، یک نوع پدید آوردنی (بس نیکو)!(35)
پس قرار دادیم ایشان را دوشیزه.(36)
دوست شوی همسالان(37)
برای یاران یمین (نیک بختان).(38)
گروهی از پیشینیان،(39)

و گروهی از پسینیان.(40)

💥عصاره فراز سوم:
(توصیف جایگاه اصحاب یمین)
اصحاب یمین در آخرت مشمول لطف الهی قرار می گیرند و جایگاه ایشان بلندمرتبه است

🔰 فراز چهارم:
آیات( 41_48)
و یاران چپ (نگون بختان). کدامند یاران چپ‌؟(41)
در غرق شدگان در سمّی فراوان و (مایعی) جوشان.(42)
و سایه‌ای از دود تار پر خفقان.(43)
نه خنک و نه ملایم.(44)
همانا آنها بودند (همواره) پیش از این نازپروردگانی در نعمتی فراوان.(45)
و پافشاری می کرده اند بر گناه بزرگ(46)
و می‌گفته‌اند: «آیا هنگامی(که) مردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا ما (باز هم) همانا برانگیختگانیم؟»(47)
«آیا و پدران نخستینمان (نیز)؟!»(48)

💥عصاره فراز چهارم:
(توصیف جایگاه اصحاب شمال)
اصحاب شمال (نگون بختان) در آخرت مشمول عدالت الهی قرار می گیرند و دارای وضعیتی بسیار تکان دهنده و هولناک دارند.

🔰 فراز پنجم:
آیات (49_56)
بگو: «همانا اولین و آخرین.»(49)
«هرآینه گردآورده شوندگانند در موعد روزی معلوم.»(50)
سپس همانا شما ای گمراهان و تکذیب‌‌کنندگان!(51)
هرآینه خورندگانند از درختی (که) از زقّوم (است).(52)
پس پر کنندگانند از آن شکم‌ها(ی‌تان).(53)
پس نوشندگانند روی آن از آن مایه‌ی جوشان.(54)
پس نوشندگان، (چونان) نوشیدن اشتران تشنه.(55)
این است پذیرایی آنان در روز جزا.(56)

💥عصاره فراز پنجم:
(زمان وقوع قیامت)
وعده گاه قیامت در زمان تعیین شده ای که علم آن تنها نزد خداست می باشد و عدالت الهی شامل همگان خواهدبود


🔰 فراز ششم:
آیات (57_74)
ما آفریدیم شما را، پس چرا تصدیق (مان) نمی‌کنید؟(57)
آیا پس دیده اید آنچه را (که به صورت نطفه) فرو می‌جهانید؟(58)
آیا شما خلق می کنید آن را یا ما آفریننده‌ایم‌؟(59)
ماییم که مقدر کرده ایم میان شما مرگ را مقدّر کرده‌ایم و نیستیم ما مغلوبین(60)
بر تبدیل کردن امثال شما و پدید آوردیم شما را در آنچه علم ندارید(61)
و هرآینه به تحقیق دانستید پدیدار شدن نخستین خود را، پس چرا متذکر نمی گردید (عبرت نمی گیرید)؟(62)
آیا پس دیده اید آنچه را کشت می‌کنید؟(63)
آیا شما زراعت می‌کنید آن را، یا ماییم که زراعت‌کنندگانیم‌؟(64)
اگر بخواهیم هرآینه قرار می دهیم آن را خاشاکش، پس در افسوس می‌افتید.(65)
(و می‌گویید:) «همانا ما هرآینه زیان‌‌دید‌گانیم.»(66)
بلکه ما محروم شدگانیم.(67)
آیا پس دیده اید آبی را که می‌نوشید؟(68)
آیا شما فرود آوردید آن را از ابر، یا ما فرود آورنده ایم‌؟(69)
اگر بخواهیم قرار می دهیم آن را تلخ. پس چرا شکر نمی کنید؟(70)
آیا پس دیده اید این آتش را که بر می‌افروزید؟(71)
آیا شما پدید آوردید درخت آن را یا ما پدید آورند‌ه ایم؟(72)
ما قرار دادیم آن را (مایه) یادآوری (قدرت خدا) و بهره ای برای استفاده کنندگان.(73)
پس تسبیح گوی به نام پروردگارت که بسیار بزرگ است.(74)

💥عصاره فراز ششم:
(تامل در قدرت و اراده الهی)
اثبات قدرت و اراده الهی با برشمردن سه مورد از مهمترین حوائج انسان (زراعت، آب و آتش) و تصدیق و یادآوری و شکرگذاری انسان

🔰 فراز هفتم:
آیات (75_80)
پس سوگند نمی خورم به جایگاه ستارگان.(75)
و همانا آن هرآینه سوگندی است که اگر بدانید سخت بزرگ است !(76)
همانا آن هرآینه قرآنی ارجمند است.(77)
در کتابی نهفته.(78)
که به آن دسترسی ندارند جز پاک‌شدگان.(79)
فرود آمده‌ای است از جانب پروردگار جهانیان.(80)

💥عصاره فراز هفتم:
(شرط درک حقایق پاک بودن معنوی است)
درک حقایق قرآن که از جانب پرودگار نازل شده تنها از آن پاکان (دل) می باشد.

🔰 فراز هشتم:
آیات (81_87)
آیا پس این سخن (نوین) را شما سبک‌گیرندگانید؟(81)
و قرار می دهید نصیب خودتان را در تکذیب کردنتان؟(82)
پس چرا زمانی که رسید (جانتان) به گلو.(83)
در حالیکه شما در این هنگام نظاره‌ می کنید.(84)
و ما نزدیک تریم به او (محتضر) از شما ولیکن نمی‌بینید.(85)
پس چرا اگر شما بی جزاداده گانید، (86)
برنمی گردانید آن را (روح) اگر راست می‌گویید؟(87)

💥عصاره فراز هشتم:
ناتوانی و عجز انسان در برگرداندن روح دلیلی محکم بر حقانیت کلام حق (واقعه) و تکذیب ناپذیری ان است.

🔰 فراز نهم:
آیات (88_96)
پس اما اگر او از مقرّبان باشد،(88)
پس (در) آسایش و راحت و بهشت پُرنعمت (است).(89)
و اما اگر از اصحاب یمین باشد؛(90)
پس سلام باد بر تو (پیامبر) از اصحاب یمین.(91)
و اما اگر از تکذیب‌کنندگان گمراه بوده است،(92)
پس پذیرایی از آبی جوشان است؛(93)
و افتادن به آتشی فروزان.(94)
همانا این هرآینه همان حق‌الیقین (حقیقت راست) است.(95)
پس تسبیح گوی به نام پروردگارت که بسیار بزرگ است.(96)


💥عصاره فراز نهم:
تاکید مجدد جداسازی انسان ها؛ حقیقتی که با درک آن انسان هوشیار را به تسبیح پروردگارش هدایت می کند.



📚درس سوره:
خداوند نیروی ادراک مفاهیم را به همه انسان ها عطا کرده است تا قدرت تشخیص معارف حقیقی را داشته باشند.
تصویرسازی جایگاه انسان ها (و زیرورو شدن نظام عالم) در واقعه قیامت یکی از روش های هدایتی و تربیتی قرآن می باشد.

پس ای انسان همیشه مراقب نفس خویش باش و بدان خداوند مراقب اعمال توست و از همه به تو نزدیک تر است و هرگز نمی توانی از سلطنت الهی خارج شوی پس:
همیشه متذکر علم و اطلاع خدا نسبت به خود باش آن را تصدیق کن و شکر گذار این یادآوری باش تا دنیا برایت بی ارزش و آخرت برایت باارزش شود تا به حق پروردگارت را همواره تسبیح کنی و از پاکان شوی.


خانم فخری هادیان زاده

ویرایش بوسیله کاربر 1397/06/10 01:13:24 ب.ظ  | دلیل ویرایش: مشخص نشده است

به ناز Offline
#4 ارسال شده : 1397/06/10 07:47:08 ب.ظ
به ناز

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member, students, Moderator
تاریخ عضویت: 1396/05/22
ارسالها: 226

تشکرها: 1 بار
تدبر و فهم ايات ابتداي سوره واقعه: جواب اذا در اذا وقعت الواقعه چيست؟ منظور از خافضه رافعه چيست؟

1- 3)ﺇِﺫﺍ ﻭَﻗَﻌَﺖِ ﺍﻟْﻮﺍﻗِﻌَﺔُ ﻟَﻴْﺲَ ﻟِﻮَﻗْﻌَﺘِﻬﺎ ﻛﺎﺫِﺑَﺔٌ ﺧﺎﻓِﻀَﺔٌ ﺭﺍﻓِﻌَﺔٌ.

ﺟﻮﺍﺏ «ﺍﺫﺍ» ﻣﺤﺬﻭﻑ ﺍﺳﺖ. ﻃﺒﺮﺳﻰ ﻓﺮﻣﺎﻳﺪ: ﻳﻌﻨﻰ: «ﺍﺫﺍ ﻭﻗﻌﺖ ﺍﻟﻮﺍﻗﻌﺔ: ﻓﺎﺯ ﺍﻟﻤﺆﻣﻨﻮﻥ ﻭ ﺧﺴﺮ ﺍﻟﻜﺎﻓﺮﻭﻥ»
ﺍﻟﻒ ﻭ ﻟﺎﻡ «ﺍﻟﻮﺍﻗﻌﺔ» ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻬﺪ ﺍﺳﺖ ﻳﻌﻨﻰ ﺁﻥ ﻭﺍﻗﻌﻪ ﻣﻮﻋﻮﺩ.

ﺟﻤﻠﻪ: ﻟَﻴْﺲَ ﻟِﻮَﻗْﻌَﺘِﻬﺎ ﻛﺎﺫِﺑَﺔٌ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺍﺳﺖ ﻳﻌﻨﻰ: ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺎ ﻭﻗﻮﻉ ﺁﻥ ﻛﺬﺑﻰ ﻭ ﺧﻠﻔﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ. ﺧﺎﻓِﻀَﺔٌ ﺭﺍﻓِﻌَﺔٌ ﺗﻘﺪﻳﺮﺵ «ﻫﻰ ﺧﺎﻓﻀﺔ... » ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﺁﻣﺪﻩ: ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻧﻴﻜﻮﻛﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻰ ﺑﺮﺩ ﻭ ﺑﺪﻛﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻣﻰ ﺁﻭﺭﺩ.

از تفسير احسن الحديث

خافضه رافعه

ايـن دو كـلمه دو خبر است براى ضميرى كه به واقعه بر مى گردد، و تقدير كلام (هى خـافضة وهى رافعة ) است، يعنى قيامت خافض و رافع است. و خفض درست معناى خلاف رفـع را مـى دهـد،

و امـا ايـن كـه به چه حساب قيامت پايين آورنده و بالا برنده است بايد گـفـت كه : اين تعبير كنايه است از اين كه قيامت نظام عالم را زير و رو مى كند، مثلا باطن دلهـا را كـه در دنـيا پنهان بود ظاهر مى كند، و آثار اسباب كه در دنيا ظاهر بود، همه مى دانـسـتند آب چه اثرى و آتش چه اثرى دارد، در قيامت پنهان مى شود، يعنى اسباب كلى از اثر مى افتد، و روابط جارى ميان اسباب و مسببات به كلى قطع مى گردد، در دنيا جمعى داراى عـزت بـودند، و آنان اهل كفر و فسق بودند، كه عزتشان همه جا ظاهر بود، و همچنين جمعى ديگر يعنى اهل تقوا ذلتشان هويدا بود، ولى در قيامت اثر از عزت كفار و فساق و نشانه اى از ذلت متقين نمى ماند.

از تفسير الميزان


ویرایش بوسیله کاربر 1397/07/02 11:41:06 ق.ظ  | دلیل ویرایش: edit

به ناز Offline
#5 ارسال شده : 1397/06/14 10:46:05 ب.ظ
به ناز

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member, students, Moderator
تاریخ عضویت: 1396/05/22
ارسالها: 226

تشکرها: 1 بار
پرسش هايي از تفسير سوره واقعه: برزخ چيست؟ ارتباط نجوم با قران كريم چيست؟

چرا در اینجا(ايه 59 سوره واقعه) به وجهِ خالقیتیِ خداوند تأکید شده؟

وجه خالقیتیِ خداوند از لحاظ کلیه گروه های مشرک که مخالفان پیامبر(ص) بودند مورد اعتراف بود، و لذا بر چیزی تأکید شده که مورد قبول آنان بوده است، و این چیزیست که از این پس دائماً در قرآن دیده خواهد شد.

بزرگترین نعمتی که یک نفر می تواند داشته باشد اصل خود «وجود» اوست، و لازمه اعتراف به آن شکر چنین نعمت عظیمی است، و لازمه شکر بر چنین نعمتی این است که فرستاده صاحب این نعمت عظیم مورد احترام زیاد و اطاعت مطلق قرار گیرد نه اینکه تکذیب شود، و مجنون و کاهن و شاعر و مفتری و غیره خوانده شود، و آماج آزار و اذیت و توطئه های بنیان برافکن قرار گیرد.

لذا طرح این «سؤال نکوهش آمیز» (فلولا تصدقون) توجه دادنِ مخالفان پیامبر به این معنی است که رفتار شما غیرطبیعی، تناقض آمیز، و ناشی از تضاد در شخصیت شماست.

قرآنی گرامی انه لقران كريم

با قسم به چنان موضوع سهل و ممتنعی توجه را به موقعیت قرآن کریم جلب نموده و چنان توصیفاتی از قرآن میکند که بسیار شبیه همان ستارگانی است که در دو آیه قبل به مختصات آنان قسم یاد کرده(فلا اقسم بمواقع النجوم) و اینک توضیح مختصری درباره آن:

در آیه 77 فرموده «خواندنیی است گرامی» یعنی اینکه بالاخره هرچه باشد قرآن یک متن خواندنی است، یعنی اینکه چیزی است در دسترسِ شما که آنرا می-خوانید.

این موقعیتِ قرآن مانند موقعیتِ بعضی ستارگان است که ما با چشم معمولی و بدون ابزارها و وسائل دقیق و گران، تصویری از آنها را در آسمان می بینیم و آنها هم از این لحاظ مثلاً در دسترس ما هستند و ما از آنها برای جهت یابی و غیره استفاده می کنیم. اما اینکه فرموده در کتابی پنهان ؛ به وجهی از قرآن اشاره دارد که در دسترس عموم نیست.

مانند مختصات همان ستاره هائی که ما با آنها آشنا هستیم اما علم به آنها در دسترس عموم نیست. کسانی به مختصات آنها دسترسی دارند که علمش را داشته باشند و چنانکه می دانیم علم آن نیز به این آسانی ها بدست نمی آید. باید شاگرد نخبه بود. با سابقه خوبی از ریاضیات، و پذیرفته شدن در دانشگاه هائی که نجوم در آن تدریس می شود، و ... و ... و قرآن نیز چنین است که وجهی دارد که «در کتابی پنهان» هست که افراد خاصی امکان دسترسی به آن را دارند و آنها هم «پاک شدگان» هستند.

یعنی اینکه قرآن یک وجه مطالعه شدنی و استفاده شدنی داردکه همان وجهی است که با آن آشنا هستیم و یک وجهی هم دارد که عمیقتر است که آن «در کتابی پوشیده شده» است که جز پاک شدگان راهی به آن ندارند.


ايات انتهاي سوره واقعه:برزخ

عاقبت همگان از این آیات فهمیده می شود، بسته به اینکه شخص چگونه زندگیی کرده باشد، هنگام مرگِ او فوراً زندگی آینده او شروع میشود، و زندگی او بالاخره یکی از آن سه نوع است که فوقا ذکر شده است.

چنانکه از مطالب این بند فهمیده می شود بهشتِ بهشتی ها و جهنمِ جهنمی ها درست از همان لحظه مرگ آغاز میشود.
سئوال: آیا بهشت و جهنم، همان بهشت و جهنمی است که در قرآن تاکنون به آن اشاره شده؟
نمی¬تواند همان باشد، زیرا آنها پس از قیامت به وجودمی آیند وقیامت هم هنوز وقوع نیافته است،لذاجواب سئوال فوق، «عالم برزخ» است که شنیده ایم.
لذا اوضاع ذکر شده درفوق، در حقیقت بهشت و جهنم برزخی هستند.


خلاصه مطلب راجع به برزخ این است که پس از مرگ، جسم فانی می شود و «جان» (و به تعبیر قرآن مثلاً آنچه در سوره شمس و جاهای دیگر آمده «نَفس»)باقی است. و نوعی زندگی دارد، تا قیامت شروع شود و پس از شروع قیامت، زندگی جدیدی را آغازمی کند. اما در این حالت بینابینی (نه این جهان نه آخرت، یعنی برزخ) هر کس یکی از این سه نوع زندگی ها را دارد.

حق اليقين: بالاترین درجه اطمینان معرفتی عبارتی ترکیبی

«حقِ یقین»، عبارتی است بسیار بسیار قابل تأمل.
خود کلمه «حق» یک کلمه بسیار سنگین و مهم و تفسیربر است.
کلمه «یقین» نیز به درجه بالایی از اطمینانِ ما بر معارفمان اشاره دارد.
لذا ترکیب«حق»و«یقین»، ترکیبی است که به بالاترین درجه اطمینان معرفتی ما اشاره دارد.

به دیگر سخن، هنگام مرگ، پرده اوهام و افکار باطل و اشتباهات و غیره کنار می رود و آدمی با حقایقی روبرومی شودکه هیچ جای شک و اشتباه و ابهام ندارد و یقینی ترین دانستنیهای او نیز همان است که در آن لحظه می بیند.

از تفسير استاد گنجه اي

ویرایش بوسیله کاربر 1397/06/25 09:35:54 ق.ظ  | دلیل ویرایش: edit

به ناز Offline
#6 ارسال شده : 1397/06/15 06:53:34 ق.ظ
به ناز

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member, students, Moderator
تاریخ عضویت: 1396/05/22
ارسالها: 226

تشکرها: 1 بار
تفسير و تدبر سوره واقعه: منظور از سابقون كيانند؟ ايا مقربون در امتهاي قبل،بيشتر از امت اسلام هستند؟

پاسخ 1:

10) ﻭَ ﺍﻟﺴﱠﺎﺑِﻘُﻮﻥَ ﺍﻟﺴﱠﺎﺑِﻘُﻮﻥَ. ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ «ﺍﻟﺴﺎﺑﻘﻮﻥ» ﺍﻭﻝ ﻛﺴﺎﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﻤﻞ ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﭘﻴﺸﻰ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ، «ﺍﻟﺴﺎﺑﻘﻮﻥ» ﺩﻭﻡ ﺁﻧﺎﻧﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺭﺣﻤﺖ ﻭ ﻣﻐﻔﺮﺕ ﺧﺪﺍ ﺳﺒﻘﺖ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ
ﻳﻌﻨﻰ: ﻭ ﺁﻧﺎﻥ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﻤﻞ ﭘﻴﺸﻰ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺭﺣﻤﺖ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ ﭘﻴﺸﻰ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ.
ﻋﻠﻰ ﻫﺬﺍ «ﺍﻟﺴﺎﺑﻘﻮﻥ» ﺩﻭّﻡ، ﺧﺒﺮ «ﺍﻟﺴﺎﺑﻘﻮﻥ» ﺍﻭّﻝ ﺍﺳﺖ


ﺛُﻠﱠﺔٌ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺄَﻭﱠﻟِﻴﻦَ ﻭَ ﻗَﻠِﻴﻞٌ ﻣِﻦَ ﺍﻟْﺂﺧِﺮِﻳﻦَ. ﻣﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺍﻣﺘﻬﺎﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﻇﻬﻮﺭ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭ ﻣﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﺁﺧﺮﻳﻦ، ﺍﻣﺖ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺍﺳﺖ
ﭼﻨﺎﻥ ﻛﻪ ﻇﻬﻮﺭ: ﺃَ ﺇِﻧﱠﺎ ﻟَﻤَﺒْﻌُﻮﺛُﻮﻥَ ﺃَ ﻭَ ﺁﺑﺎﺅُﻧَﺎ ﺍﻟْﺄَﻭﱠﻟُﻮﻥَ ﻗُﻞْ ﺇِﻥﱠﱠ ﺍﻟْﺄَﻭﱠﻟِﻴﻦَ ﻭَ ﺍﻟْﺂﺧِﺮِﻳﻦَ ﻟَﻤَﺠْﻤُﻮﻋُﻮﻥَ ﺇِﻟﻰ ﻣِﻴﻘﺎﺕِ ﻳَﻮْﻡٍ ﻣَﻌْﻠُﻮﻡٍ ﻭﺍﻗﻌﻪ/ 50 ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ.

ﻣﻰ ﺩﺍﻧﻴﻢ ﻛﻪ ﺍﻣﺖ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺗﺎ ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ، ﺟﻤﻌﻴﺘﺶ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺘﻬﺎﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺼﻮﺭﺕ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﺑﻘﻮﻥ ﻭ ﻣﻘﺮّﺑﻮﻥ ﭼﻪ ﻛﺴﺎﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺖ ﻋﺪﻩ ﻗﻠﻴﻠﻰ ﻣﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻣﺘﻬﺎﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ؟! ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺍﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻄﻠﺐ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺳﺖ، ﺯﻳﺮﺍ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻣﺘﻬﺎﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻧﻔﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺖ ﻓﻘﻂ ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﻧﻔﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ،

ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﻏﺮﺽ ﺍﺯ ﺳﺎﺑﻘﻮﻥ ﻭ ﻣﻘﺮﺑﻮﻥ، ﺍﻧﺒﻴﺎﺀ ﻭ ﺍﺋﻤﻪ ﻭ ﻏﻴﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺎﻳﺪ ﻓﻜﺮ ﻛﺮﺩ: ﭼﺮﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺖ ﻛﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ ﺁﻧﻜﻪ ﺗﺎ ﻗﻴﺎﻣﺖ، ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺍﻳﻦ ﺍﻣّﺖ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ

از تفسير احسن الحديث

پاسخ 2:

و اينجا جاى اين پرسش است كه تكرار «السابقون» (10) به چه معنى است؟ آيا اين خود مبتدا و خبرى است؟ كه تحصيل حاصل است!، اينجا سابقون اول پيشى گيرندگان در عالم تكليفند از ديگران، كه بر اصحاب يمين نيز مقدمند، و سابقون دوم نتيجه اين سبقت است در رستاخيز، كه پيشى گيرندگان در دنيا همانان پيشى گيرندگان در آخرتند و روى اين اصل السابقون مكرر جمعاً مبتدا و خبرش «اولئك المقربون» است و مقربون كه نزديكان معرفتى به خدايند همان معصومانند كه در كل تاريخ تكليف در جاى جاى زمين و زمان وجود داشته و دارند،

البته اين بزرگواران در ميان خود نسبت به يكديگر داراى درجاتى هستند، ولى اينجا همگان مقصودند، و اختصاصى به سابقون محمدى(عليهم السلام) ندارد، گرچه ايشان از همگان برترند چون در كل خيرات از آنان پيشى گرفته اند.

دليل اين عموميت نخست مطلق بودن سابقون است، كه با «ال» كه اينجا بر سر جمع آمده و معنى استغراِ را مى فهميم، در ثانى تقسيم ايشان ميان "ثلة من الاولين و قليلٌ من الآخرين" خود دليلى ديگر است بر حتميت اين سبقت،

«آخرين» همان معصومان آخرين رسالتند يعنى معصومان محمدى(عليهم السلام) و «اولين» كل معصومان رسالتها در طول تاريخ تكليفند كه دست كم از آدم تا مسيح(عليهم السلام) كل پيامبران و معصومان ربانى مشمول اين اولين مى باشند.
و آيا اين «قليل» نسبت به آخرين چنانكه گمان مى شود تنها حضرت محمد(صلى الله عليه وآله)است كه معصوم ديگرى پس از وى تا پايان تكليف وجود ندارد؟ پاسخ منفى است. زيرا لفظ «قليل» در مقابل «ثلّة» هرگز به معناى يك فرد نيست، بلكه چنانكه «ثلّة» گروه است، «قليل» نيز در برابر آن گروهى كمتر است،

📚 تفسیر فرقان

پاسخ 3:

-مراد از اولین و اخرین چیست؟در آیات 47-50 این سوره به گفتار منکرین معاد اشاره شده که می پرسندآیا پدران اولیه ما(اجداد ما در نسلهای قبل) هم در قیامت محشور میشوند؟قران پاسخ میدهد که اولین واخرین همه در آنروز گردآورده خواهید شد یعنی همه نسلهای قبل از شما و شما و نسلهای بعد تان.

باتوجه به اینکه قران از زمان پیامبر اسلام تا قیامت همواره بعنوان کتاب الهی مخاطبانی خواهد داشت،لذا اولین مصداق لفظ "اخرین " معاصرین نزول خواهند بود و اولین نیز کلیه نسلهای قبل از اسلام.
اقاي فرهنگ

ویرایش بوسیله کاربر 1397/07/02 11:31:11 ق.ظ  | دلیل ویرایش: edit

به ناز Offline
#7 ارسال شده : 1397/06/15 07:06:36 ق.ظ
به ناز

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member, students, Moderator
تاریخ عضویت: 1396/05/22
ارسالها: 226

تشکرها: 1 بار
تدبر در سوره واقعه:مراد از لايمسه الاالمطهرون چيست؟ ايا ضمير ه به قران برميگردد يا به كتاب مكنون؟ منظور از مس چيست؟ ايا لمس ظاهري است ؟مطهرون چه كساني هستند؟

پاسخ يك:

"⏪لا يمسه الاّ المطهرون"⏩ اينجا جريان ايجابى است كه مَسّ به معناى مماس بودن با قرآن است، كه جز پاكان از آن محرومند، اين «لا يمسه» هم اخبار است و هم انشاء، كه هر دو به لغت اخبار آمده، انشاء است كه جز پاكان در ظاهر بدنهاشان نبايد آن را مَسّ كنند، يا با غسل و وضو ولى بدون پاكيزگى حق مس آنرا ندارند، زيرا مطهر در همين مرحله ظاهر هم تنها مطهر از حدث ها و نجاست ها نيست، بلكه مطهر از ناپاكيزگى ها همچون خبث و كثافت هم هست، كه در مس قرآن هم پاكى شرط است و همه پاكيزگى و هم نبودن حدث اصغر و يا اكبر.
و كسانى هم كه گوشها و چشمهاشان ناپاك است نه آنرا به درستى مى بينند و نه صدايش را به راستى مى شنوند، و اگر هم ببينند و يا بشنوند ولى بر مبناى عناد و استهزاء يا عدم بررسى و روياروئى درست باشداينجا هم«لا يمسه» نهى است، چنانكه با پيش فرض هاى غير مطلق يا غلط، و يا انتظاراتى به همين گونه كه خود بر خلاف طهارت قرآنى است نيز رسائى به معارف قرآن ناشدنى است.


«المطهرون» كه مراحل گوناگون طهارت را شامل است، مطهرين در آيه تطهير را نيز به طريق اولى در بر دارد و اينجا«لا يمسه»خبر است كه مس كل حقايق قرآنى در انحصار آنان است، اينجا [«متطهرين»]نيست زيرا شامل معصومان نمى شود"

از تفسير فرقان

پاسخ 2:

جمله [انه لقرآن كريم ]جواب قسم سابق است، و ضمير در آن به قرآنى كه از سياق استفاده مى شود بر مى گردد، و از توصيف خداى تعالى قرآن را به لفظ كريم و بدون هيچ قيد - البته با در نظر داشتن اين كه مقام آيه مقام مدح است - چنين بر مى آيد قرآن به طور مطلق كريم و محترم است، و هم نزد خدا كريم و عزيز است، و هم بدين جهت كـريـم است كه صفاتى پسنديده دارد، و هم بدين جهت سودرسان براى خلق است، سودى كـه هـيـچ چـيـز جـاى آن را نـمـى گـيـرد، چـون مـشـتـمـل بـر اصول معارفى است كه سعادت دنيا و آخرت بشر را تضمين مى كند.

و جمله [فى كتاب مكنون ]توصيف دوم قرآن است، مى فرمايد: قرآن محفوظ و مصون از هـر دگـرگـونـى و تـبـديل است، چون در كتابى است كه آن كتاب اينطور است و آن كتاب عـبـارت اسـت از لوح مـحـفـوظ، هـمـچـنـان كـه در جـاى ديـگـر فـرمـوده : ⏪(بل هو قرآن مجيد فى لوح محفوظ).⏩

وجـمـله⏪(لا يـمـسـه الا المـطـهـرون)⏩ صـفـت كـتـاب مـكـنـون و لوح مـحـفـوظ اسـت، البته احتمال اين نيز هست كه صفت سومى براى قرآن باشد، و بنابراين كه حرف (لا) در آن لاى نافيه باشد برگشت هر دو احتمال به يك معنا است.

و مـعنايش اين است كه : آن كتاب مكنون كه قرآن در آن است و يا قرآنى كه در آن كتاب است، از دسترس اغيار و ناپاكان محفوظ است، و به جز پاكان كسى با آن مساس ندارد.


مراد از (مس) و (مظهرون) در آیه : (لا یمسه لا المطهرون)

و بـه هـر تـقـدیـر كـلام در سیـاق بـزرگـداشـت امـر قـرآن اسـت، مـى خـواهـد قـرآن را تـجـلیـل كـند، و از همینجا مى فهمیم كه منظور از مس قرآن دست كشیدن به خطوط آن نیست، بلكه علم به معارف آن است، كه جز پاكان خلق كسى به معارف آن عالم نمى شود، چون فـرمـوده : قـرآن در كـتابى مكنون و پنهان است، و آیه شریفه (انا جعلناه قرانا عربیا لعلكم تعقلون و انه فى ام الكتاب لدینا لعلى حكیم ) نیز به آن اشاره مى كند.

و كـلمـه (مـطـهـرون ) اسـم مـفعول از باب تفعیل تطهیر است، و منظور از (مطهرون ) كـسـانـى هـسـتند كه خداى تعالى دلهایشان را از هر رجس و پلیدى یعنى از رجس گناهان و پـلیـدى ذنوب پاك كرده، و یا از چیزى كه از گناهان هم پلیدتر و عظیم تر و دقیق تر است، و آن عبارت است از تعلق به غیر خداى تعالى، و این معناى از تطهیر با كلمه (مس )كه گفتیم معناى علم است مناسب تر از طهارت به معناى پاكى از حدث و یا خبث است، وخیلى روشن است.

پس مطهرون عبارتند از كسانى خداى تعالى دلهایشان را پاك كرده، مانند ملائكه گرامى و بـرگـزیـدگـانـى از بـشـر كـه دربـاره آنـان فرموده : (انما یرید اللّه لیذهب عنكم الرجـس اهـل البیت و یطهركم تطهیرا) ولى بعضى از مفسرین كه متاسفانه بیشتر ایشان مى باشند بدون هیچ دلیلى آیه را مختص ملائكه كرده اند.

بـعضى هم كلمه (لا) در جمله (لا یمسه ) را لاى ناهیه گرفته، و گفته اند: مراد از مـس، دسـت كـشیدن به قرآن است، و مراد از طهارت هم طهارت از حدث و خبث، و یا تنها از حـدث اسـت، و كلمه (مطهرون ) را هم با دو تشدید قرائت كرده اند، یعنى تشدید طاء و تـشـدیـد هـاء و كـسـره هـاء كـه در اصـل مـتـطهرون بوده . و خلاصه آیه شریفه مى خواهد بفرماید: كسى نباید دست به خطوط قرآن بكشد، مگر آنكه وضو گرفته باشد، و یا هم با وضو باشد و هم بدنش پاك باشد.

آیـه را بـا فـرض ایـن كـه كـلمـه (لا) نـافیـه بـاشـد نیـز مـى شـود حـمـل بـر ایـن مـعـنا كرد، و گفت كه : جمله مذكور جمله اى است خبرى، كه منظور از آن انشاء است و این مسلم است كه انشاء به صورت اخبار بلیغ ‌تر است،

(مـثـلا اگـر بجاى این كه به بیمار بگوییم : دوایت را بخور و ترشى مخور، بگوییم : دوایت را مى خورى و ترشى هم نمى خورى، بلیغ ‌تر و موكدتر است ).

در كـشـاف مـى گـویـد: و اگـر جـمـله (لا یـمسه الا المطهرون ) را صفت قرآن بگیرى، معنایش این مى شود كه : سزاوار نیست كسى قرآن را لمس كند، مگر آنكه با طهارت باشد، چنین كسى مى تواند به نوشته هاى قرآن دست بكشد.

و خواننده عزیز توجه فرمود این نیز صحیح است كه منظور از مس، علم و اطلاع باشد، هم در صورتى كه آیه صفت قرآن باشد، و هم در صورتى كه توصیف كتاب مكنون باشد."


تفسير الميزان


پاسخ 3:

لا یمسه الا المطهرون

مراد ازمس:

:مخالفان برای تخریب مقام قران وشخصیت پیامبر اسلام ص می گفتند :این سخنان را شیاطین برای او می آورند واین آیه می فرماید :لوح محفوظ که جایگاه اصلی قران است جایی یا چیزی است که جز فرشتگان بزرگوار وجبرئیل امین نمی توانند مس کنند وبدان راه یابند.
برخی مفسران ازاین آیه الهام می گیرند ومی گویند هرچند مراد آن طهارت معنوی است ولی ماهم باید بدون وضو به قرآن دست نزنیم.

تفسیر دیگر اینست که شما به جای شکر نعمت قرآن ، آن را تکذیب می کنید!.

««قرآن کتاب هدایت وقابل فهم همه عموم مردم است»».

مفسران خواسته اند ازاین آیه برداشت کنند که قرآن را جز مطهران ومقربان درک نمی کنند

در پاسخ می توانیم بگوییم :

:این آیه درمقام نفی اتهام این است که مشرکان می گفتند ؛این قرآن را شیاطین برای پیامبر آورده اند وآیه می فرماید:این کتاب کار شیاطین نیست بلکه تنزیل خداوند بوسیله فرشتگان مطهر ومقرب الهیست.
اگرقرآن قابل فهم عمومی نباشد تکلیف آور نمی شود.

:ازطرفی شما که می گویید فقط انسانهای مطهر آن رادرک می کنند ، به ما بگویید کدام کتابی قبل از قرآن آن اشخاص را مطهر کرده است ؟ که بعد از تربیت بخواهند قرآن رافهم ومس کنند.
قرآن آمده است که انسانها را تعلیم طهارت دهد وآنها را در سایه آموزش توحید واحکام ،مطهرشان نماید.
درسوره قمر چهاربار با تاکید فرموده : ما قرآن رابرای شما قابل فهم وآسان نمودیم ،آیا بازهم بهانه ای هست؟ آیا پند گیرنده ای هست؟


تفسیر یک جلدی مبین ،استا د ابوالفضل بهرام پور

پاسخ 4:

إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کَرِیمٌ ﴿٧٧﴾
وهمانا آن هراینه قران ارجمند است
فِی کِتَابٍ مَکْنُونٍ ﴿٧٨﴾
در کتابی مصون ومستور
لا یَمَسُّهُ إِلا الْمُطَهَّرُونَ﴿٧٩﴾
دسترسی ندارند آنرا مگر آن مطهران(اهل بیت ع)
تَنْزِیلٌ مِنْ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿٨٠﴾
نازل شده از پروردگار جهانیان

با توجه به این بخش از ایات که در صدد بیان جایگاه قران هست و منظور مکنون بودن قران هست ومحفوظ بودن آن از دسترس شیاطین ونامحرمان لذا می گویم این ایات جایی برای بحث درک وفهم قران نیست بلکه در صدد بیان قرین بودن قران با مطهران است وبا توجه به ایه تطهیر مصداق مطهران اهل بیت ع می باشد وباز با توجه به حدیث معتبر ثقلین که ابن دو (قران وعترت) قرین همند واز هم جدا نمی شوند
پس منظور قابل دسترس بودن قران با قابل فهم بودن ان فرق دارد اری قران قابل فهم همگان هست ولی قابل دسترسی همگان نیست هیچ کس به جز ائمه ع ادعای علم کامل به قران ندارند ابن نوع علم به قران شایسته همگان نیست این علم موجب قرین شدن وهم سنخ شدن می گردد.

خانم انصاري

"البته اقاي بهرام پور،پاسخش به مفسراني است كه مس را به معناي درك گرفته اند.


يكي از موارد اختلاف در اين فراز اين است

كه ضمير ه در يمسه به قران مبين برميگردد يا كتاب مكنون؟

اقاي فرهنگ

پاسخ 5

استادجوادی املی فرمودند : ضمیر ـه در یمسه اگربه قران برگردد طهارت ظاهری است
واگر به ""کتاب مکنون "" برگردد طهارت باطنی است ومنظور از مطهرون، ایمه اطهارند كه مصداق ایه هستند

ویرایش بوسیله کاربر 1397/06/25 10:30:46 ق.ظ  | دلیل ویرایش: edit

به ناز Offline
#8 ارسال شده : 1397/06/23 02:17:36 ب.ظ
به ناز

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member, students, Moderator
تاریخ عضویت: 1396/05/22
ارسالها: 226

تشکرها: 1 بار
پیرونظر:
❓❓پرسش

چرا در فراز ششم درایاتی سوالی برای انسان از فعل و برای خداوند از اسم فاعل استفاده شده است؟
تخلقون- الخالقون
تزرعون- الزارعون
انزلتم- المنزلون
انشاتم- المنشون

پاسخ ١
فعل ماضی که زمان محدود ی دارد و حتی فعل مضارع هم با تمام استمرارش بلاخره انتهایی دارد ولی اسم فاعل دلیل بر استمرار وثبات دائمی دارد وشایسته خدا دوام است

پاسخ ۲
در پاسخ به این سوال از استاد حسینی نیا پرسیدم ایشون فرمودند چون برای خدا این صفات ذاتی هست از اسم فاعل استفاده شده و استفاده از فعل برای انسان زیرا فعلیت دارد و حدوثی هست و جنبه وقوعی و اتفاقی دارد
در این آیات چون بحث تقابل با "ام" آمده است فعل مضارع بر استمرار دلالت نمی کند و فقط جنبه حدوثی دارد و اسم فاعل ذات پروردگار را نشان میدهد


❓❓پرسش

تفاوت آیه ۷۴ و ۹۶ چیست؟

پاسخ:1

۷۳ انچه تسبیح خداوند را موجب شده نعمتها وعظمت وقدرت درآفرینش مادی وجسمی را شامل می گردد وايه ۹۶ تسبیح خدا در مقابل نعمت هدایت قران وبه نوعی نعمتهای معنوی را موجب می گردد

پاسخ:2

برداشت من اینه که آیه ۷۴ درپاسخ به نعمتهای پروردگارهست وبیشتر بوی شکر گزاری میدهد

ولی درایه ۹۵و۹۶ کلمه هذا به قیامت برمی گردد بنابراین تسبیح پروردگار دربرابر یقین به وجود قیامت است که البته بصورت حق الیقین درهمان موقع وقوع آن ایجادمی شودوبه نوعی ایجاد مسخ در برابر پروردگار می کندوخداوند انرا برای ما در، دردنیا بیان کرده ودرمقابلش وظیفه تسبیح را با همان بوی مسخ شدگی مطرح کرده اند
admin Offline
#9 ارسال شده : 1397/06/25 10:35:46 ق.ظ
admin

رتبه: Administration

گروه ها: Administrators, Moderator, member
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 299

5 تشکر دریافتی در 5 ارسال
فهم و تفسير سوره واقعه: منظور از حنث عظيم چيست؟ مترف يعني چه؟ مترفين كيانند؟

حنث عظيم در سوره واقعه چيست؟
پاسخ 1:
"و کانوا يصرون علي الحنث العظيم در مجمع البيان ميگويد : کلمه حنث به معناي شکستن عهد و پيمان مؤکد به سوگند است ، و اصرار در شکستن چنين عهدي به اين است که : به اين عمل ناستوده همچنان ادامه دهد ، و به هيچ وجه دست از آن برندارد .

و شايد اين معنا از سياق استفاده بشود که اصرار بر حنث عظيم عبارت است از اينکه استکبار از پرستش و بندگي پروردگار خود دارند ، عبادتي که بر حسب فطرت بر آن پيمان بسته بودند ، و در عالم ذر بر طبق آن ميثاق داده بودند ، و در عين سپردن چنين پيماني فطري غير پروردگار خود را اطاعت کنند ، و اين پيمان شرک مطلق است .

بعضي هم گفته اند : اصلا کلمه حنث به معناي گناه عظيم است ، و اگر با اين حال کلمه مذکور را به وصف عظيم توصيف کرده ، با اينکه عظيم در معناي خود کلمه خوابيده ، براي مبالغه است ، و منظور از حنث عظيم شرک به خدا است .

بعضي ديگر گفته اند : حنث عظيم به طور کلي به معناي هر گناه کبيره است .

بعضي هم گفته اند : سوگند خوردن بر اين ادعا است که قيامت دروغ است ، و اين سوگند در آيه شريفه و اقسموا بالله جهد ايمانهم لا يبعث الله من يموت حکايت شده ميفرمايد : مشرکين سوگندهاي غلاظ و شدادي به خدا ميخورند که خدا مردگان را زنده نميکند ، ولي لفظ آيه مورد بحث مطلق است ، نه از آن خصوص عهدشکني متبادر است ، و نه شرک به خدا ، و نه گناهان کبيره ، و نه سوگند بر نبودن معاد ، و چون آيه مطلق است پس با احتمال ما بهتر ميسازد که گفتيم : عبارت است از اطاعت غير خدا که اين نيز مطلق است و شامل همه آن احتمالات ميشود

از تفسير المیزان

پاسخ 2:
اینکه منظور از حنث عظیم چیست،بین مفسران اختلاف نظر وجود دارد.

ال حنث اگر ال جنس باشد،یعنی بر مطلق هر گناه بزرگی اشاره دارد. اگر هم ال عهد باشد به یک گناه بزرگ خاص اشاره دارد که در سوره ،به صراحت مصداق ان تعیین نشده است. اما با توجه به اینکه نیمه دوم سوره غالبا به نکوهش مکذبان معاد و احتجاج و استدلال با انها می پردازد، میتوان حنث عظیم را همان تکذیب معاد و مصون دانستن خود از عذاب و جزا دانست و ایه 47 را توضیحی بر ایه 46 دانست همین مصونیت داشتن ذهنی از عذاب،راه را برای هر ظلم و گناه دیگری بر انها هموار میکرد.

اقاي فرهنگ

مترف يعني چه؟ مترفين چه كساني هستند؟

پاسخ 1:

ﻣﺘﺮﻓﻴﻦ: ﺗﺠﺎﻭﺯﻛﺎﺭﺍﻥ ﺛﺮﻭﺗﻤﻨﺪ (ﺗﺮﻓﻪ ﺑﺮ ﻭﺯﻥ ﻟﻘﻤﻪ): ﻧﻌﻤﺖ ﺍﺗﺮﺍﻑ: ﻧﻌﻤﺖ ﺩﺍﺩﻥ، ﻭﺳﻌﺖ ﺩﺍﺩﻥ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺃَﺗْﺮَﻓْﻨﺎﻫُﻢْ ﻓِﻲ ﺍﻟْﺤَﻴﺎﺓِ ﺍﻟﺪﱡﻧْﻴﺎ ﻣﺆﻣﻨﻮﻥ/ 33. ﮔﻮﻳﻨﺪ: «ﺍﺗﺮﻓﺘﻪ ﺍﻟﻨﻌﻤﺔ: ﺍﻃﻐﺘﻪ ﻭ ﺍﺑﻄﺮﺗﻪ»

ﻣﺘﺮﻑ ﻛﺴﻰ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﺛﺮ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﻧﻌﻤﺖ، ﺗﺠﺎﻭﺯﻛﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ.
ﺣﻨﺚ: ﮔﻨﺎﻩ. ﻃﺒﺮﺳﻰ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﻘﺾ ﻋﻬﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻘﻞ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﻰ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺳﺖ،
ﻗﺎﻣﻮﺱ، ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺷﻜﺴﺘﻦ ﻋﻬﺪ ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻥ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ.

📚تفسیر احسن الحدیث

پاسخ 2:

:
1)مترف بودند .(آیه45)لفظ مترف در مجموع 6 بار در قران بکاررفته که نخستین آنها،در همین سوره واقعه است. این افراد در همه اقوام حضور داشته و موجبات نزول عذاب را فراهم میکنند. در سوره های اسرا،سبا و زخرف توصیفات کاملی از انها بیان شده است.

وَإِذَا أَرَدْنَا أَن نُّهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُواْ فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا {16}سوره اسرا
و چون بخواهيم شهرى را هلاك كنيم خوشگذرانانش را وا میداريم تا در آن به انحراف [و فساد] بپردازند و در نتيجه عذاب بر آن [شهر] لازم گردد پس آن را [يكسره] زير و زبر كنيم

وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُم بِهِ كَافِرُونَ {34}سوره سبا
و [ما] در هيچ شهرى هشداردهندهاى نفرستاديم جز آنكه خوشگذرانان آنها گفتند ما به آنچه شما بدان فرستاده شده ايد كافريم

وَقَالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالًا وَأَوْلَادًا وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ {35}
و گفتند ما دارايى و فرزندانمان از همه بيشتر است و ما عذاب نخواهيم شد

وَكَذَلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِم مُّقْتَدُونَ {23}سوره زخرف

و بدين گونه در هيچ شهرى پيش از تو هشداردهندهاى نفرستاديم مگر آنكه خوشگذرانان آن گفتند ما پدران خود را بر آيينى [و راهى] يافتهايم و ما از پى ايشان راهسپريم

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكُم بِأَهْدَى مِمَّا وَجَدتُّمْ عَلَيْهِ آبَاءكُمْ قَالُوا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُم بِهِ كَافِرُونَ {24}

گفت هر چند هدايت كنندهتر از آنچه پدران خود را بر آن يافتهايد براى شما بياورم گفتند ما [نسبت] به آنچه بدان فرستاده شده ايد كافريم

یعنی مترفين از نعمات گسترده ای که در دنیا داشتند،بدرستی استفاده نکرده ،فسق ورزیدند و از توجه به پاسخگویی رفتار خود نسبت به نعمتها غافل شده(ثم لتسئلن یومئذ عن النعیم)و با تفاخر به انها حتی خود را مصون از عذاب میدانستند. متعصبانه و لجوجانه بر اداب و رسوم خود پای میفشردند و حقیقت را انکار میکردند

اقاي فرهنگ

ویرایش بوسیله کاربر 1397/07/02 11:40:03 ق.ظ  | دلیل ویرایش: edit

به ناز Offline
#10 ارسال شده : 1397/07/01 08:51:21 ق.ظ
به ناز

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member, students, Moderator
تاریخ عضویت: 1396/05/22
ارسالها: 226

تشکرها: 1 بار
تدبر در سوره واقعه:درس و عصاره فرازهاي سوره اذاوقعت الواقعه چيست؟ منظور از مترفين چيست؟

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِ به نام خداوند رحمتگر مهربان

إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ {1}آن واقعه چون وقوع يابد

لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ {2}[كه] در وقوع آن دروغى نيست

خَافِضَةٌ رَّافِعَةٌ {3}پست كننده [و] بالابرنده (انسانها) است

إِذَا رُجَّتِ الْأَرْضُ رَجًّا {4}چون زمين با تكان [سختى] لرزانده شود

وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسًّا {5}و كوهها [جمله] ريزه ريزه شوند

فَكَانَتْ هَبَاء مُّنبَثًّا {6}و غبارى پراكنده گردند

وَكُنتُمْ أَزْوَاجًا ثَلَاثَةً {7}و شما سه دسته شويد

فَأَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ {8}ياران دست راست كدامند ياران دست راست

وَأَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ مَا أَصْحَابُ الْمَشْأَمَةِ {9}و ياران چپ كدامند ياران چپ

وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ {10}و سبقت گيرندگان مقدمند

💢💢عصاره فراز ایات (1-10): وقوع قیامت با حوادث طبیعی مقارن آن و تفکیک انسانها به سه گروه با سرنوشت اخروی متفاوت قطعی است.

أُوْلَئِكَ الْمُقَرَّبُونَ {11}آنانند همان مقربان [خدا]

فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ {12}در باغستانهاى پر نعمت

ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ {13}گروهى از پيشينيان

وَقَلِيلٌ مِّنَ الْآخِرِينَ {14}و اندكى از متاخران

عَلَى سُرُرٍ مَّوْضُونَةٍ {15}بر تختهايى جواهرنشان

مُتَّكِئِينَ عَلَيْهَا مُتَقَابِلِينَ {16}كه روبروى هم بر آنها تكيه داده اند

يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدَانٌ مُّخَلَّدُونَ {17}بر گردشان پسرانى جاودان [به خدمت] مىگردند

بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ {18}با جامها و آبريزها و پياله[ها]يى از باده ناب روان

لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ {19}[كه] نه از آن دردسر گيرند و نه بىخرد گردند

وَفَاكِهَةٍ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ {20}و ميوه ازهر چه اختيار كنند

وَلَحْمِ طَيْرٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ {21}و از گوشت پرنده هر چه بخواهند

وَحُورٌ عِينٌ {22}و حوران چشم درشت

كَأَمْثَالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ {23}مثل لؤلؤ نهان ميان صدف

جَزَاء بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ {24}[اينها] پاداشى است براى آنچه مى كردند

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا {25}در آنجا نه بيهودهاى مىشنوند و نه [سخنى] گناهآلود
إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا {26}سخنى جز سلام و درود نيست


💢💢عصاره فرازآیات (11-26):توصیف سرنوشت اخروی شعف انگیز مقربون در برابر اعمال دنیوی انها(نعمتهای پایدار و همسران و همراهان و ماکولات و مشروبات)

💢💢نکات:

-مراد از اولین و اخرین چیست؟در آیات 47-50 این سوره به گفتار منکرین معاد اشاره شده که می پرسندآیا پدران اولیه ما(اجداد ما در نسلهای قبل) هم در قیامت محشور میشوند؟قران پاسخ میدهد که اولین واخرین همه در آنروز گردآورده خواهید شد یعنی همه نسلهای قبل از شما و شما و نسلهای بعد تان.
باتوجه به اینکه قران از زمان پیامبر اسلام تا قیامت همواره بعنوان کتاب الهی مخاطبانی خواهد داشت،لذا اولین مصداق لفظ "اخرین " معاصرین نزول خواهند بود و اولین نیز کلیه نسلهای قبل از اسلام.

-مشابه آیه 25 در سوره غاشیه هم جمله «لاتسمع فیها لاغیه» راداشتیم ودرسوره نبا هم خواهیم داشت
لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا {35}در آنجا نه بيهودهاى شنوند و نه [يكديگر را] تكذيب [كنند]
نشانگر ان است که نشنیدن سخنان لغو اولا نعمت بزرگی است که خداوند در سوره های مختلف،انرا هم ردیف سایر نعمات بهشتی عنوان میکند ثانیا این نعمت بطور کمال و تمام در دنیا یافت نمیشود و در زندگی دنیا بشر همواره رنج شنیدن سخنان کذب و لغو را تحمل میکند.

وَأَصْحَابُ الْيَمِينِ مَا أَصْحَابُ الْيَمِينِ {27}و ياران راست،ياران راست كدامند
فِي سِدْرٍ مَّخْضُودٍ {28}در [زير] درختان كنار بی خار
وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ {29}و درختهاى موز كه ميوهاش خوشه خوشه روى هم چيده است
وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ{30}و سايهاى پايدار
وَمَاء مَّسْكُوبٍ{31}و آبى ريزان
وَفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ {32}و ميوهاى فراوان
لَّا مَقْطُوعَةٍ وَلَا مَمْنُوعَةٍ{33}نه بريده و نه ممنوع
وَفُرُشٍ مَّرْفُوعَةٍ{34}وهمخوابگانى بالا بلند
إِنَّا أَنشَأْنَاهُنَّ إِنشَاء{35}ما آنان را پديد آوردهايم پديد آوردنى
فَجَعَلْنَاهُنَّ أَبْكَارًا{36}و ايشان را دوشيزه گردانيدهايم
عُرُبًا أَتْرَابًا{37}شوى دوست همسال
لِّأَصْحَابِ الْيَمِينِ {38}براى ياران راست
ثُلَّةٌ مِّنَ الْأَوَّلِينَ {39}كه گروهى از پيشينيانند
وَثُلَّةٌ مِّنَ الْآخِرِينَ{40}و گروهى از متاخران

💢💢عصاره فرازايات (27-40):سرنوشت خوب اصحاب یمین (ولی پایین تر نسبت به مقربون) در اخرت (سایه درختان و ماکول و مشروب و همسران

وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ {41}وياران چپ كدامندياران چپ

فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ {42}در [ميان] بادگرم وآب داغ

وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ{43}و سايه اى ازدودتار

لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ {44}نه خنك و نه خوش

إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ مُتْرَفِينَ {45}اينان بودند كه پيش از اين ناز پروردگان (برخوردار از نعمات) بودند.

وَكَانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنثِ الْعَظِيمِ{46}و بر گناه بزرگ پافشارى مىكردند

وَكَانُوا يَقُولُونَ أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ {47}و میگفتندآيا چون مرديم وخاك واستخوان شديم واقعا [باز]زنده میگردد

أَوَ آبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ{48}يا پدران گذشته ما [نيز]

قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ{49}بگو در حقيقت اولين و آخرين

لَمَجْمُوعُونَ إِلَى مِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ{50}قطعا همه در موعد روزى معلوم گرد آورده شوند

ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ{51}آنگاه شما اى گمراهان دروغپرداز

لَآكِلُونَ مِن شَجَرٍ مِّن زَقُّومٍ{52}قطعا از درختى كه از زقوم است خواهيدخورد

فَمَالِؤُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ {53}و از آن شكمهايتان را خواهيد آكند

فَشَارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ {54}و روى آن از آب جوش مىنوشيد

فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ{55}[مانند] نوشيدن اشتران تشنه

هَذَا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ{56}اين است پذيرايى(اولیه) آنان در روز جزا

💢💢عصاره فرازآیات (41-56): سرنوشت تلخ اخروی برخورداران از نعمات دنیوی که با تکذیب بعث و قیامت،برگناه اصرار میکردند.ماکولات و مشروبات زجر اور

♻️♻️♻️نکات:
-اینها بجای برخورداری ازنعمات دراخرت؛در دنیا از نعمات برخوردار بودند اما ظلم کردند و بد استفاده کردند.
-در فرازهای قبل که توصیف سابقون و اصحاب یمین بود،اشاره ای به اعمال و افکار دنیوی آنها نشده بود. اما در اصحاب شمال چند عامل را در سرنوشت تلخ اخروی آنها موثر میداند .چرا؟

به نظر میرسد با توجه به اینکه نیمه دوم سوره غالبا به نکوهش مکذبان معاد و احتجاج و استدلال با انها می پردازد، میتوان مخاطب اصلی سوره را مکذبان دانست که خداوند با نکوهش افکار و اعمال دنیوی انها،و مقایسه سرنوشت تلخ اخروی انها با سرنوشت مطلوب و رشک برانگیز اصحاب یمین و سابقون،قصد اصلاح انها و پرهیزدادن از تداوم رفتارشان را مدنظر دارد.

❓❓رفتاروافکار اصحاب شمال در دنیا چه بود است؟

1)مترف بودند .(آیه45)لفظ مترف در مجموع 6 بار در قران بکاررفته که نخستین آنها،در همین سوره واقعه است. این افراد در همه اقوام حضور داشته و موجبات نزول عذاب را فراهم میکنند. در سوره های اسرا،سبا و زخرف توصیفات کاملی از انها بیان شده است.

وَإِذَا أَرَدْنَا أَن نُّهْلِكَ قَرْيَةً أَمَرْنَا مُتْرَفِيهَا فَفَسَقُواْ فِيهَا فَحَقَّ عَلَيْهَا الْقَوْلُ فَدَمَّرْنَاهَا تَدْمِيرًا {16}سوره اسرا
و چون بخواهيم شهرى را هلاك كنيم خوشگذرانانش را وا میداريم تا در آن به انحراف [و فساد] بپردازند و در نتيجه عذاب بر آن [شهر] لازم گردد پس آن را [يكسره] زير و زبر كنيم

وَمَا أَرْسَلْنَا فِي قَرْيَةٍ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُم بِهِ كَافِرُونَ {34}سوره سبا
و [ما] در هيچ شهرى هشداردهندهاى نفرستاديم جز آنكه خوشگذرانان آنها گفتند ما به آنچه شما بدان فرستاده شدهايد كافريم

وَقَالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَالًا وَأَوْلَادًا وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ {35}
و گفتند ما دارايى و فرزندانمان از همه بيشتر است و ما عذاب نخواهيم شد

وَكَذَلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِم مُّقْتَدُونَ {23}سوره زخرف

و بدين گونه در هيچ شهرى پيش از تو هشداردهندهاى نفرستاديم مگر آنكه خوشگذرانان آن گفتند ما پدران خود را بر آيينى [و راهى] يافتهايم و ما از پى ايشان راهسپريم

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكُم بِأَهْدَى مِمَّا وَجَدتُّمْ عَلَيْهِ آبَاءكُمْ قَالُوا إِنَّا بِمَا أُرْسِلْتُم بِهِ كَافِرُونَ {24}

گفت هر چند هدايت كنندهتر از آنچه پدران خود را بر آن يافتهايد براى شما بياورم گفتند ما [نسبت] به آنچه بدان فرستاده شده ايد كافريم

یعنی مترفين از نعمات گسترده ای که در دنیا داشتند،بدرستی استفاده نکرده ،فسق ورزیدند و از توجه به پاسخگویی رفتار خود نسبت به نعمتها غافل شده(ثم لتسئلن یومئذ عن النعیم)و با تفاخر به انها حتی خود را مصون از عذاب میدانستند. متعصبانه و لجوجانه بر اداب و رسوم خود پای میفشردند و حقیقت را انکار میکردند

2)بر گناه بزرگ اصرار میکردند.(ایه46)

اینکه منظور از حنث عظیم چیست،بین مفسران اختلاف نظر وجود دارد.

ال حنث اگر ال جنس باشد،یعنی بر مطلق هر گناه بزرگی اشاره دارد. اگر هم ال عهد باشد به یک گناه بزرگ خاص اشاره دارد که در سوره ،به صراحت مصداق ان تعیین نشده است. اما با توجه به اینکه نیمه دوم سوره غالبا به نکوهش مکذبان معاد و احتجاج و استدلال با انها می پردازد، میتوان حنث عظیم را همان تکذیب معاد و مصون دانستن خود از عذاب و جزا دانست و ایه 47 را توضیحی بر ایه 46 دانست همین مصونیت داشتن ذهنی از عذاب،راه را برای هر ظلم و گناه دیگری بر انها هموار میکرد.


3)بعث و زنده شدن مجدد انسانهادر قیامت را منکر بودند(آیه46)

4)گمراه وتکذیب کننده معادوجزای اخروی بودند (آیه51)


نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ {57}ماييم كه شما را آفريدهايم پس چرا تصديق نمىكنيد

أَفَرَأَيْتُم مَّا تُمْنُونَ {58}آيا آنچه را [كه به صورت نطفه] فرو مىريزيد ديده ايد

أَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ {59}آيا شما آن را خلق مىكنيد يا ما آفريننده ايم

نَحْنُ قَدَّرْنَا بَيْنَكُمُ الْمَوْتَ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ {60}ماييم كه ميان شما مرگ را مقدر كرده ايم و بر ما سبقت نتوانيد جست

عَلَى أَن نُّبَدِّلَ أَمْثَالَكُمْ وَنُنشِئَكُمْ فِي مَا لَا تَعْلَمُونَ {61}[و مىتوانيم] امثال شما را به جاى شما قرار دهيم و شما را [به صورت] آنچه نمىدانيد پديدار گردانيم

♻️♻️نکته:یعنی شما که نه قدرتی بر خلقت دارید و نه جلو مرگ را میتوانید بگیرید،برچه اساسی تکذیب میکنید؟

وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولَى فَلَوْلَا تَذكَّرُونَ {62}و قطعا پديدار شدن نخستين خود را شناختيد پس چرا سر عبرت گرفتن نداريد

أَفَرَأَيْتُم مَّا تَحْرُثُونَ {63}آيا آنچه را كشت مى كنيد ملاحظه كرده ايد

أَأَنتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ {64}آيا شما آن را [بىيارى ما] زراعت مىكنيد يا ماييم كه زراعت مىكنيم

لَوْ نَشَاء لَجَعَلْنَاهُ حُطَامًا فَظَلَلْتُمْ تَفَكَّهُونَ {65}اگر بخواهيم قطعا خاشاكش مىگردانيم پس در افسوس [و تعجب] مىافتيد

إِنَّا لَمُغْرَمُونَ {66}[و مىگوييد] واقعا ما زيان زده ايم

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ {67}بلكه ما محروم شدگانيم

أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاء الَّذِي تَشْرَبُونَ {68}آيا آبى را كه مىنوشيد ديده ايد

أَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنزِلُونَ {69}آيا شما آن را از [دل] ابر سپيد فرود آوردهايد يا ما فرودآورنده ايم

لَوْ نَشَاء جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ {70}اگر بخواهيم آن را تلخ مىگردانيم پس چرا سپاس نمىداريد

أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ {71}آيا آن آتشى را كه برمىافروزيد ملاحظه كرده ايد

أَأَنتُمْ أَنشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنشِؤُونَ {72}آيا شما [چوب] درخت آن را پديدار كرده ايد يا ما پديدآورنده ايم

نَحْنُ جَعَلْنَاهَا تَذْكِرَةً وَمَتَاعًا لِّلْمُقْوِينَ {73}ما آن را [مايه] یادآوری و [وسيله] استفاده (پخت غذا،گرما،روشنایی و ..)براى بيابانگردان قرار داده ايم

♻️♻️نکته: خوردنی ها و اشامیدنی ها و رونق زندگی دنیوی و سفر و تجارت شما هم از خداست.نه خودتون.

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ {74}پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى

💢💢عصاره فرازایات(57-74): احتجاج با مکذبین قیامت که خداوند خالق انسان ونعمات حیات دنیوی،قادر به حشر است.و شما قدرتی ندارید.پس متذکر شوید،شکر کنید و تصدیق کنید.


فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ {75}نه [چنين است كه مىپنداريد] سوگند به جايگاههاى [ويژه و فواصل معين] ستارگان

وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَّوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ {76}اگر بدانيد آن سوگندى سخت بزرگ است
إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ {77}كه اين [پيام] قطعا قرآنى است ارجمند

فِي كِتَابٍ مَّكْنُونٍ {78}در كتابى نهفته
لَّا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ {79}كه جز پاكشدگان بر آن دست ندارند
تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ {80}نزول یافته از جانب پروردگار جهانيان است
أَفَبِهَذَا الْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ {81}آيا شما اين سخن را سبك [و سست] مىگيريد
وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ {82}و تنها نصيب خود را در تكذيب [آن] قرار مىدهيد

💢💢عصاره فراز ایات(75 -82): نکوهش مکذبان که این مطالب(معاد و جزای اخروی) از کتاب والای نازل شده از جانب خدا میباشد که بهره شما تکذیب و بی توجهی به ان است.

فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ {83}پس چرا آنگاه كه [جان] به گلو مىرسد
وَأَنتُمْ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ {84}و در آن هنگام خود نظاره گريد
وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَكِن لَّا تُبْصِرُونَ {85}و ما به آن [محتضر] از شما نزديكتريم ولى نمىبينيد
فَلَوْلَا إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ {86}پس چرا اگر شما بىجزا مىمانيد [و حساب و كتابى در كار نيست]
تَرْجِعُونَهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ {87}اگر راست مىگوييد [روح] را برنمىگردانيد


💢💢عصاره فرازایات (83-87): تذکر به مکذبان که اگر میتوانید (و از نظر شما جزا و قیامتی در کار نیست)جلو مرگ افراد را بگیرید ولی قادر نیستید.

فَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُقَرَّبِينَ {88}و اما اگر [او] از مقربان باشد
فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّةُ نَعِيمٍ {89}[در] آسايش و راحت و بهشت پر نعمت [خواهد بود]
وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ أَصْحَابِ الْيَمِينِ {90}و اما اگر از ياران راست باشد
فَسَلَامٌ لَّكَ مِنْ أَصْحَابِ الْيَمِينِ {91}از ياران راست بر تو سلام باد
وَأَمَّا إِن كَانَ مِنَ الْمُكَذِّبِينَ الضَّالِّينَ {92}و اما اگر از دروغزنان گمراه است
فَنُزُلٌ مِّنْ حَمِيمٍ {93}پس با آبى جوشان پذيرايى خواهد شد
وَتَصْلِيَةُ جَحِيمٍ {94}و [فرجامش] درافتادن به جهنم است
إِنَّ هَذَا لَهُوَ حَقُّ الْيَقِينِ {95}اين است همان حقيقت راست [و] يقين(اتمام حجت ،اگر نپذیرید به عین الیقین در قیامت میبینید.

فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ {96}پس به نام پروردگار بزرگ خود تسبيح گوى

♻️این فراز به وضعیت بلافاصله پس از مرگ انسانها پرداخته است یعنی همان عالم برزخ.
این فرازنشانگر ان است که کیفیت زندگی برزخی افرادهم مانند زندگی اخروی انها پس از وقوع قیامت میباشد.

💢💢عصاره فراز ایات( 88-96): سرنوشت متفاوت سه گانه مقربون،اصحاب یمین و مکذبین گمراه در برزخ و پس از مرگ

📚درس سوره:ظهور قیامت و سرنوشت تلخ مکذبین در برابر سرنوشت خوب اصحاب یمین و مقربون ،قطعی و از اخبار قرانِ نازل شده از سوی خدااست.باتوجه به قدرت خدا در خلق و موت شما و خلق نعمات زندگی دنیوی و بی قدرتی انسان در امور فوق،دست از تکذیب بردارید


آقای سیدکاظم فرهنگ

ویرایش بوسیله کاربر 1397/07/02 11:27:05 ق.ظ  | دلیل ویرایش: edit

Azam.pormaye Offline
#11 ارسال شده : 1397/08/24 08:08:53 ق.ظ
Azam.pormaye

رتبه: Advanced Member

گروه ها: Moderator, member
تاریخ عضویت: 1394/12/17
ارسالها: 320
Iran (Islamic Republic Of)

تشکرها: 7 بار
28 تشکر دریافتی در 28 ارسال

◀️ در وقوع قیامت و زلزله‌های سخت آن تردیدی نیست. «إِذٰا وَقَعَتِ» («اذا»و فعل ماضی در مواردی بکار می‌رود که قطعی الوقوع باشد. )

◀️ قیامت، هنگامه ی فروپاشی پندارها و تجلّی حقایق است. (شکست و سقوط عدّه ای و پیروزی و صعود عدّه ای دیگر) «خٰافِضَةٌ رٰافِعَةٌ»

◀️ در شیوه تبلیغ و آداب گفتگو، ابتدا بیانِ خلاصه ی مطلب و سپس تفصیل آن، مطلوب است. «کُنْتُمْ أَزْوٰاجاً ثَلاٰثَةً - فَأَصْحٰابُ - فَأَصْحٰابُ - وَ السّٰابِقُونَ»

◀️ نیک بختی یا بدبختی، سعادت یا شقاوت، در قیامت دائمی است. فَأَصْحٰابُ الْمَیْمَنَةِ... وَ أَصْحٰابُ الْمَشْئَمَةِ (کلمه«اصحاب»جمع«صاحب»به معنای مصاحب و ملازم و جدا نشدنی است)

◀️ سبقت در ایمان و عمل و خیرات ونیکی‌ها ارزش است. «وَ السّٰابِقُونَ السّٰابِقُونَ»

◀️ کسانی که در دنیا به سوی خیرات سبقت می‌گیرند، در آخرت برای دریافت پاداش مقدّم ترند. اَلسّٰابِقُونَ... أُولٰئِکَ الْمُقَرَّبُونَ

◀️ بهشت، محلّ کامیابی‌های مؤمن است. «جَنّٰاتِ النَّعِیمِ»

◀️ مقام معنوی، بالاتر از کامیابی مادّی است. ابتدا فرمود: آنان مقرّب درگاه ما هستند، «أُولٰئِکَ الْمُقَرَّبُونَ» سپس فرمود: در باغ‌های بهشتی قرار می‌گیرند. «فِی جَنّٰاتِ النَّعِیمِ»

◀️ برای برانگیختن شوق و علاقه، بیان خصوصیات بهشت لازم است. (کیفیّت تخت‌ها «مَوْضُونَةٍ» چگونگی نشستن «مُتَقٰابِلِینَ»)

◀️ شیوه نشستن بهشتیان، نشستنِ گرداگرد است تا افراد روبروی یکدیگر قرار گیرند و چهره به چهره شوند. «مُتَقٰابِلِینَ»

◀️ از آداب پذیرایی، فراهم نمودن جایی است که مهمان در آن احساس راحتی کند. عَلیٰ سُرُرٍ... مُتَّکِئِینَ عَلَیْهٰا

◀️ مسئولین پذیرایی و شیوه پذیرایی بهشتیان، خصوصیاتی دارد:
الف: هر لحظه در دسترس می‌باشند. «یَطُوفُ»
ب: نوجوانانی با قیافه ای زیبا و دلپذیرند. «وِلْدٰانٌ»
ج: دلپذیری آنان موسمی و لحظه ای نیست. «مُخَلَّدُونَ»
د: انواع وسایل پذیرایی را در دست دارند. «أکواب، أَبٰارِیقَ، کَأْسٍ»
ه: پذیرایی ابتدا با مایعات و نوشیدنی هاست. «کَأْسٍ مِنْ مَعِینٍ»
و: آنچه عرضه می‌شود، آفاتی ندارد. لاٰ یُصَدَّعُونَ... لاٰ یُنْزِفُونَ
ز: مواد پذیرایی، متعدّد و متنوّع و به انتخاب مهمان است. «فٰاکِهَةٍ مِمّٰا یَتَخَیَّرُونَ»
ح: اولویّت با نوشیدنی، سپس میوه و آنگاه غذای گرم و مطبوع است. «مَعِینٍ، فٰاکِهَةٍ، لَحْمِ»

◀️ زنانی بهشتی اند که در عین زیبایی، عفیف و پاکدامن باشند. «حُورٌ عِینٌ کَأَمْثٰالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَکْنُونِ»

◀️تمام اسباب کامیابی، در بهشت فراهم است. فٰاکِهَةٍ... لَحْمِ... حُورٌ عِینٌ

◀️ کامیابی‌های بهشت، دائمی است. یَتَخَیَّرُونَ، یَشْتَهُونَ... (فعل مضارع بر دوام و استمرار دلالت می‌کند)

◀️ در شیوه تبلیغ و دعوت به نیکی ها، از نقش عمل در رسیدن به پاداش‌های اخروی، غفلت نکنیم. «جَزٰاءً بِمٰا کٰانُوا یَعْمَلُونَ»

◀️ در بهشت، اسباب آزار روحی و روانی نیست. لاٰ یَسْمَعُونَ فِیهٰا لَغْواً...

◀️ معمولاً کامیابی‌های دنیوی آمیخته با لغو و گناه است، ولی در قیامت، چنین نیست. لاٰ یَسْمَعُونَ...

◀️ بهشت، سرای سلام و سلامت است. «إِلاّٰ قِیلاً سَلاٰماً سَلاٰماً» (جامعه ای که در آن سلام و سلامتی رواج دارد و لغو و بیهودگی در آن وجود ندارد، جامعه ای بهشتی است.

◀️ اصحاب_یمین در قیامت، جایگاه بس والا و اعجاب برانگیزی دارند. «وَ أَصْحٰابُ الْیَمِینِ مٰا أَصْحٰابُ الْیَمِینِ»

◀️ عذاب‌های قیامت، بسیار سخت است. («سَمُومٍ» و «حَمِیمٍ» نکره آمده که نشانه سختی و عظمت است. )

◀️ خوشگذرانان سرمست بدانند که کامیابی‌های غافلانه، آنان را به چه ذلّت و نکبت و زجری خواهد کشید. «مُتْرَفِینَ - فِی سَمُومٍ وَ حَمِیمٍ وَ ظِلٍّ مِنْ یَحْمُومٍ»

◀️آنچه گناه را سنگین و خطرناک تر می‌کند، اصرار بر آن است. «یُصِرُّونَ عَلَی اَلْحِنْثِ الْعَظِیمِ»

◀️ خداوند عادل است و عذاب بر پایه عملکرد خود انسان است. اگر خلافکاران سه نوع شکنجه دارند: بادی سوزان، آب داغ وسایه داغ، به خاطر آن است که سه خلاف پیوسته دارند. کٰانُوا... مُتْرَفِینَ... کٰانُوا یُصِرُّونَ عَلَی الْحِنْثِ... کٰانُوا یَقُولُونَ

◀️ رفاه و عیّاشی، بستر ارتکاب گناه و تردید در معاد است. مُتْرَفِینَ... یُصِرُّونَ...

◀️ خطر آنجاست که انسان، تردید نابجای خود را در جامعه گسترش دهد و عامل انحراف دیگران شود. «کٰانُوا یَقُولُونَ أَ إِذٰا مِتْنٰا وَ کُنّٰا تُرٰاباً»

◀️ باید به شبهات، حتی اگر از سر عناد هم باشد، پاسخ قاطع داد. یَقُولُونَ... قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ

◀️ همه مردم در یک روز مشخّص جمع می‌شوند. «یَوْمٍ مَعْلُومٍ»

◀️ گرچه زمان قیامت در نزد ما نامعلوم است، امّا نزد خداوند مشخّص است.

◀️ دوزخیان، از سخت ترین خطاب‌های تحقیرآمیز برخوردارند. «أَیُّهَا الضّٰالُّونَ الْمُکَذِّبُونَ»

◀️ #اصحاب_شمال، گمراهان هستند، «أَیُّهَا الضّٰالُّونَ» که ما در هر نماز از خدا می خواهیم از آنان نباشیم. «وَ لاَ الضّٰالِّینَ»

◀️ بدتر از گمراهی، تکذیب کردن است وگرنه بسیاری از گمراهان، توفیق هدایت می‌یابند. «الضّٰالُّونَ الْمُکَذِّبُونَ»

◀️ تمام تحقیرهای روانی و عذاب جسمانی، پذیرایی مقدّماتی اصحاب شمال است! پس پذیرایی اصلی چیست؟ «هٰذٰا نُزُلُهُمْ»

◀️در تبلیغ و مجادله، با استفاده از شیوه سؤال و پرسش، وجدان مخاطبان را بیدار و به یاری فراخوانیم. أَ فَرَأَیْتُمْ... أَ أَنْتُمْ...

◀️ مرگ، یک حادثه و اتّفاق نیست، بر اساس حکمت و حساب و کتاب است. «قَدَّرْنٰا بَیْنَکُمُ الْمَوْتَ»

◀️ پایان عمر و زمان مرگ، تنها به دست خداست. «نَحْنُ قَدَّرْنٰا بَیْنَکُمُ الْمَوْتَ»

◀️ مرگ انسان نشانه ی عجز خداوند از زنده نگه داشتن نیست، بلکه تقدیری حکیمانه است. «قَدَّرْنٰا بَیْنَکُمُ الْمَوْتَ»

◀️ قدرت الهی مطلقه است و هیچ شخص یا قدرتی نمی تواند از مرگ فرار کرده و بر این تقدیر الهی غالب شده و بر آن پیشی بگیرد. «مٰا نَحْنُ بِمَسْبُوقِینَ»

◀️ فلسفه مرگ، جایگزین شدن دیگران و پیدایش تحوّلات جدید است. قَدَّرْنٰا بَیْنَکُمُ الْمَوْتَ... نُبَدِّلَ أَمْثٰالَکُمْ... نُنْشِئَکُمْ...

◀️ قدرت خداوند بر جابجایی مرگ و زندگی، دلیل قدرت خداوند بر ایجاد معاد است. فَلَوْ لاٰ تُصَدِّقُونَ... نُبَدِّلَ أَمْثٰالَکُمْ

◀️ استدلال‌های قرآن، فراگیر، ساده و در عین حال عمیق است. نگاهی به آب، برای توجّه انسان به مبدأ و معاد کافی است. «أَ فَرَأَیْتُمُ الْمٰاءَ الَّذِی تَشْرَبُونَ»

◀️ آفرینش، کلاس تدبّر، أَ فَرَأَیْتُمُ... تذکّر، «أَ فَلاٰ تَذَکَّرُونَ» و زمینه ساز تشکّر است. «فَلَوْ لاٰ تَشْکُرُونَ»


◀️ خداوند، گاهی به چیزهای کوچکی مانند انجیر سوگند یاد می‌کند، «وَ التِّینِ وَ الزَّیْتُونِ» و گاهی به کهکشان و مسیر ستارگان. آری برای خداوند کوچک و بزرگ، کاه و کوه یکی است. «فَلاٰ أُقْسِمُ بِمَوٰاقِعِ النُّجُومِ»

◀️ خداوند، برای بزرگ ترین سند تشریع یعنی قرآن، به بزرگ ترین بخش تکوین یعنی کهکشان ها، سوگند یاد کرده است. فَلاٰ أُقْسِمُ بِمَوٰاقِعِ النُّجُومِ... إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کَرِیمٌ

◀️ قرآن، تنها الفاظ و عبارات نیست، محتوایی والا دارد که در نزد خداوند محفوظ و مکنون است. «فِی کِتٰابٍ مَکْنُونٍ»

◀️حقایق بلند قرآن را افراد آلوده به شرک و کفر و نفاق و عناد درک نمی کنند.
«لاٰ یَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ» ۶- قرآن، جلوه ای از ربوبیّت خداوند و برنامه ای جامع برای رشد و تربیت انسان است. «تَنْزِیلٌ مِنْ رب العالمین

◀️ لحظه ی احتضار و مرگ، برای همه حتمی است. «إِذٰا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ» (کلمه «إِذٰا» در موارد حتمی الوقوع بکار می‌رود)

◀️ خروج روح از بدن، از مجرای تنفسی و حلقوم است. «بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ»

◀️ خداوند برای برطرف کردن تردید معاد، هم قدرت خود را در حیات مطرح می‌کند و هم در حال مرگ و به این طریق اتمام حجّت می‌کند. «بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ»

◀️ خداوند، از نزدیک ترین افراد به انسان، نزدیک تر است. نزدیکی دیگران جسمی است و نزدیکی او ناشی از احاطه کامل به مخلوق است. «نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَیْهِ مِنْکُمْ»

◀️ معاد و کیفر و پاداش اخروی قطعی است. «إِنْ کُنْتُمْ غَیْرَ مَدِینِینَ» (بکارگیری فعل ماضی برای بیان آینده، نشانه حتمی و قطعی بودن آن است)

◀️ مقرّبان، پس از جان دادن، بلافاصله به راحت و رفاه می‌رسند. «فَرَوْحٌ وَ رَیْحٰانٌ» (حرف«ف »دلالت بر گذشت زمانی اندک می‌کند. )

◀️ لحظات احتضار و مرگ و اخبار چگونگی جان دادن مقرّبان، اصحاب یمین و اصحاب شمال را باور کرده و جدّی بگیریم. «إِنَّ هٰذٰا لَهُوَ حَقُّ الْیَقِینِ»

◀️ سختی جان دادن کفار و کیفر آنان با حمیم و جحیم، حق و عادلانه است. فَنُزُلٌ مِنْ حَمِیمٍ وَ تَصْلِیَةُ جَحِیمٍ... إِنَّ هٰذٰا لَهُوَ حَقُّ الْیَقِینِ

◀️کیفر یک عمر انحراف و تکذیب، «الْمُکَذِّبِینَ الضّٰالِّینَ» پذیرایی با نوشیدنی سوزان در جایگاهی آتشین است، «فَنُزُلٌ مِنْ حَمِیمٍ وَ تَصْلِیَةُ جَحِیمٍ» و خداوند از کیفر نابجا منزّه است. فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّکَ...

◀️ وجود قیامت و نظام کیفر و پاداش، نشانه ربوبیّت خداوند در جهت تربیت انسان است که ستایش پروردگار را می‌طلبد. «فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّکَ الْعَظِیمِ»

🌸🌸 تفسیر نور 🌸🌸

ویرایش بوسیله کاربر 1397/09/07 07:18:03 ق.ظ  | دلیل ویرایش: مشخص نشده است

کاربرانی که در حال مشاهده انجمن هستند
Guest
جهش به انجمن  
شما مجاز به ارسال مطلب در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ارسال پاسخ در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به حذف مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ویرایش مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ایجاد نظر سنجی در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به رای دادن در این انجمن نمی باشید.

قدرت گرفته از YAF 1.9.6.1 | YAF © 2003-2018, Yet Another Forum.NET
این صفحه در مدت زمان 1.792 ثانیه ایجاد شد.
logo-samandehi