آپارات اينستاگرام لينكداين
logo
پر بازدید ترین عناوین تالار از ابتدا: ایه 59 سوره احزاب(حجاب):زنان مسلمان،جلباب(روپوش) رابه بدن خود نزدیک کنند تا مورد اذیت قرار نگیرند (تعداد مشاهده:53867)    اوقات نماز های یومیه در قران (تعداد مشاهده:44186)    عسل شفا بخش همه مردم-ایه 69سوره نحل (تعداد مشاهده:34420)    آيات 11تا 13 حجرات:برادران ایمانی هم رامسخره نکنید.بدگمان نباشید.غیبت نکنید.تجسس نکنید (تعداد مشاهده:29151)      پر بازدید ترین عناوین سه ماه گذشته: تدبر و فهم سوره مرسلات:واي بر مكذبين    تدبر و فهم سوره تكوير:منظور از حشر وحوش چيست؟ درس و مفهوم ايات سوره اذاالشمش كورت    تدبر و فهم سوره مطففين:كم گذاشتن از حقوق مردم،تمسخر مومنان و افسانه خواندن آيات:ناشي ازانكارمعاد    دانلود فايل پي‌دي‌اف تدبر در سوره هاي مرحله اول نزول شامل درس سوره ها،نكات مهم و كلمات كليدي       آخرین رویداد تالار: اپلیکیشن تنزیل با امکانات جدید، مناسب برای هر ایرانی علاقه‌مند به قرآن      

توجه

Icon
Error

عنوان جدید ارسال پاسخ
Shahrooz
#1 ارسال شده : 1396/06/22 06:38:46 ق.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
ذکر "الله" تنها وظیفه شرعیی است که با تمام جزییات در قران امده

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثيراً (41) احزاب
فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (10) جمعه
و چون نماز گزارده شد، در [روى‏] زمين پراكنده گرديد و فضل خدا را جويا شويد و خدا را بسيار ياد كنيد، باشد كه شما رستگار گرديد
وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَ تَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتيلاً (8)و نام پروردگار خود را ياد كن و تنها به او بپرداز
وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَ أَصيلاً (25)و نام پروردگارت را بامدادان و شامگاهان ياد كن
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى (1)نام پروردگار والاىِ خود را به پاكى بستاى
وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى (15)و نام پروردگارش را ياد كرد و نماز گزارد


آنقدر آیات ذکر "الله" در قرآن زیاده که آدم تعجب می کنه چطور ممکنه این فریضه واجب به این راحتی فراموش بشه!

الَّذينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى‏ جُنُوبِهِمْ وَ يَتَفَكَّرُونَ في‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَكَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ (191)
همانان كه خدا را [در همه احوال‏] ايستاده و نشسته، و به پهلو آرميده ياد مى‏كنند، و در آفرينش آسمانها و زمين مى‏انديشند [كه😏 پروردگارا، اينها را بيهوده نيافريده‏اى منزهى تو! پس ما را از عذابِ آتش دوزخ در امان بدار.

روش گفتن ذکر: در همه حال، در همه حالات، متصل با تفکر

وَ اذْكُرْ رَبَّكَ في‏ نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَ خيفَةً وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ وَ لا تَكُنْ مِنَ الْغافِلينَ (205)
و در دل خويش، پروردگارت را بامدادان و شامگاهان با تضرع و ترس، بى‏صداى بلند، ياد كن و از غافلان مباش

روش کامل گفتن ذکر:
گفتن کلمه "الله"
با تضرع و ترس
در دل، بدون اینکه صدایی از ما شنیده شود
صبح و شب (همیشه)
و از غافلان نباش (هیچگاه نباید ترک بشه. حتی برای نماز چنین چیزی گفته نشده. برای نماز قضا داریم، اما برای ذکر نه.)

ذکر "الله" شما را تبدیل به یک مرجع مورد تایید قرآن می کند!

وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ إِلاَّ رِجالاً نُوحي‏ إِلَيْهِمْ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ (43)و
نفرستاديم پيش از تو مگر مردانى را كه وحى ميكرديم بسوى ايشان پس بپرسيد اهل ذكر را اگر باشيد كه ندانيد

وَ ما أَرْسَلْنا قَبْلَكَ إِلاَّ رِجالاً نُوحي‏ إِلَيْهِمْ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ (7)
و نه فرستاديم پيش از تو مگر مردانى كه وحى كرديم بايشان پس بپرسيد از اهل ذكر اگر هستيد كه نميدانيد

تنها ذکر مورد تایید قرآن ذکر "الله" است[**

ویرایش بوسیله کاربر 1396/07/08 09:38:04 ق.ظ  | دلیل ویرایش: مشخص نشده است

reza.m
#2 ارسال شده : 1396/06/23 02:29:55 ب.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
ابو بصير، از امام صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمودند:

از جمله سخت ترين اعمالي كه بندگان انجام مي دهند
اين است كه با ديگران با عدل و انصاف رفتار كنند ، برادرانشان باشند
و (((در هر حال به ياد خدا باشند)))
گفت: عرض كردم خدا تو را حفظ كند، ذكر خدا در هر حال چگونه بايد باشد؟

فرمودند: در لحظه اي كه مي خواهيد مرتكب معصيت شويد خدا را به ياد بياوريد چرا كه اين همان سخن خداي عز و جل است

«اِنَّ الَّذِينَ اتَّقَواْ اِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِّنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُواْ فَاِذَا هُم مُّبْصِرُونَ»

معاني الاخبار، ص 192، ح 2

با استناد به حدیث بالا
وقتی خداوند میفرماید از هر گناهی در ظاهر و باطن دوری کنید
بنابراین شخص ذاکر بدلیل اینکه همواره به یاد خداست
و نام او را در ذهن تکرار میکند
پس نباید اجازه ورود هیچ فکر منفی بخود بدهد
و یا اگر فکر منفی در ذهن او هست به آن بپردازد
یعنی ذهن او همیشه مشغول بخدا و افکار و پردازشهای مثبت است

وَذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَبَاطِنَهُ إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الْإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُوا يَقْتَرِفُونَ


ﮔﻨﺎﻩ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﻭ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻛﻨﻴﺪ ؛ ﻗﻄﻌﺎ ﻛﺴﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﻣﺮﺗﻜﺐﮔﻨﺎﻩ ﻣﻰ  ﺷﻮﻧﺪ ﺑﻪ ﺯﻭﺩﻯ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﻣﺮﺗﻜﺐ ﻣﻰ ﺷﺪﻧﺪ ، مجاﺯﺍﺕ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ .(120) الانعام

ویرایش بوسیله کاربر 1396/06/23 04:51:47 ب.ظ  | دلیل ویرایش: edit

زهرا سادات ابوترابی
#3 ارسال شده : 1396/06/26 06:51:57 ق.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
خواص و ثواب ذکر لا اله الا انت سبحانک اني کنت من الظالمين در سجده نماز يوميه را بفرماييد .


✅ این که این ذکر در سجده نماز واجب چه ثوابی دارد چیزی بیان نشده است و توصیه ای هم نشده است که این ذکر را در سجده نماز واجب بخوانید ولی ذکری است که امام صادق ع فرمود تعجب می کند از کسی که غم و اندوه او را فرا گرفته است و این ذکر را نمی گوید در حالی که خداوند بعد از این ذکر می فرماید ما او را ازغم نجات دادیم و برای حوائج مهم توصیه شده است که 400مرتبه در حالت سجده خوانده شود .
Shahrooz
#4 ارسال شده : 1396/06/26 06:56:18 ق.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
پیغام بوسیله مدیر حذف شد. | دلیل ویرایش: مشخص نشده است
H B
#5 ارسال شده : 1396/06/26 06:58:33 ق.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
ذکر ، فقط به کلمهٔ اللّه منحصر نمیشود.

( وَلِلَّهِ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ فَادْعُوهُ بِهَا ۖ وَذَرُوا الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمَائِهِ ۚ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ )

الأعراف (180) Al-A'raaf

وبرای خدا, نامهای نیک است, پس به آن (نامها) اورا بخوانید, وکسانی را که در نامهایش تحریف (وکجروی) می کنند, رها کنید, بزودی آنها کیفر آنچه را می کردند, خواهند دهد.
یاس نبی
#6 ارسال شده : 1396/06/29 05:39:35 ب.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
الإسراء
قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمَٰنَ أَيًّا مَّا تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذَٰلِكَ سَبِيلًا
ﺑﮕﻮ : ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﺪ ﻳﺎ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﺪ ، ﻫﺮ ﻛﺪﺍم ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﺪ [ ﺫﺍﺕ ﻳﻜﺘﺎﻯ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﻳﺪ ] ﻧﻴﻜﻮﺗﺮﻳﻦ ﻧﺎم ﻫﺎ [ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻧﺎم ﻫﻢ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ]ﻓﻘﻂ ﻭﻳﮋﻩ ﺍﻭﺳﺖ. ﻭ ﻧﻤﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻯ ﺑﻠﻨﺪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻯ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﻣﺨﻮﺍﻥ ﻭ ﻣﻴﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ [ ﺻﺪﺍ ]ﺭﺍﻫﻰ ﻣﻴﺎﻧﻪ ﺑﺠﻮﻯ .(110)

پاسخ قرانی در مورد ذکر الله
MA
#7 ارسال شده : 1396/06/29 05:43:32 ب.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
اقسام ذكر
در قرآن کریم از دو نوع ذکر سخن رفته است: ذکر زبانی و ذکر لفظی.
خداوند در یکی از آیاتی که در آن از ذكر زبانی سخن گفته، می‌فرماید:

«وَ لاَ تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ یُذْكَرِ اسْمُ اللهِ عَلَیْهِ وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ»‌ .
و از آنچه نام خدا بر آن برده نشده، نخورید كه این كار گناه است.


در این آیه، نكتۀ ظریفی دیده می‌شود. حُكمی كه آیه مطرح می‌كند، همان است كه فقیهان به آن «ذَبیحة» می‌گویند؛ یعنی شرط استفاده‌کردن و حلّیت گوشت حیوانات، اذن الهی است. حیوان مِلك الهی است و برای تصرف در این مِلك باید از خداوند اذن گرفت. برای این کار باید نام خداوند را بر زبان جاری ساخت و با گفتن «بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَْنِ الرَّحیمِ» یا «اللهُ اكبر»، آن حیوان را ذبح كرد. آن ذكری كه در این آیه بیان می‌شود، همان قِسم اول ذكر یعنی ذكر لفظی است. بنابراین ادای لفظیِ این ذكر ضروری است؛ یعنی اگر انسانی فقیه با ذكر خفی و باطنی سر حیوانی را از بدن جدا سازد، آن كشتار غیرشرعی است؛ اما اگر قصابی بدون معرفت قلبی فقط با ادای ذكر الهی حیوانی را سر ببرد، كشتارش صحیح و گوشت آن حیوان، شرعی و حلال است.
پس ذكر حتی در جایگاه لفظی و زبانی دارای تأثیر است. این مسئله در بحث‌های روانشناسی نیز مطرح است. مثلاً می‌گویند اگر انسانی هر روز نام کسی را بر زبان جاری سازد، احساس تعلّق خاطری به او پیدا می‌کند؛ یعنی زیادیِ ذكر و یادآوری موضوع سبب تأثیر آن در روح انسان می‌شود؛ به‌خصوص اگر اسم، دل‌نواز و گوش‌نواز باشد و دارای مسمّای حقیقی والا.
نوع دومِ ذكر در قرآن، ذكر قلبی است. خداوند می‌فرماید:

«وَ اذْكُرْ رَبَّكَ فِی نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَ خِیفَةً وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ و الآصَالِ وَ لاَ تَكُنْ مِنَ الْغَافِلِینَ»‌ .
پروردگارت را در دل خود، از روی تضرع و خوف، آهسته و آرام، صبحگاهان و شامگاهان، یاد كن و از غافلان مباش.

این آیه به ذكر قلبی و ذكر باطنی اشاره دارد. واژۀ «تضرّع» از ریشۀ «ضَرَع» و «ضَراعَة» می‌آید و به‌معنای شدت نیاز است؛ یعنی اینکه انسان حس كند كه تمام وجودش نیازمند اوست:

هر سر موی مرا با تو هزاران كار است
ما كجائیم و ملامتگر بیكار كجاست

چنین شور و نیازی است که موجب می‌شود انسان خداوند را در جان خویش بخواند. البته گاه مَهابت الهی آدمی را می‌گیرد و این شور و حاجت همراه با نگرانی است.

اینكه فردی بگوید از سر شب تا صبح بنشینید و هزار مرتبه مثلاً «یا الله» بگویید، مراد قرآن نیست، یا اینكه بگوید اگر فلان ذكر را به تعداد خاصی ادا کنید، درب‌های آسمان گشوده می‌شود. چنین دستوراتی پیام الهی و مدّنظر قرآن نیست. مراد از «اذْكُرُوا اللهَ ذِكْراً كَثِیراً» (خدا را بسیار یاد كنید)، صِرفاً ذکر لفظی نیست؛ بلکه ذكری است که در جان و وجود آنچنان متبلور شود كه هیچ‌گاه جمال و جلال الهی از خاطر نرود. این مقام ذكر به‌معنای حقیقی آن است.

شكر؛ فراتر از ذكر
ذكر با تمام اهمیتی كه برای آن بیان شد، مقدمه‌ای برای شكر است:

«فَاذْكُرُونِی أَذْكُرْكُمْ وَ اشْكُرُوا لِی وَ لاَ تَكْفُرُونِ».
پس به یاد من باشید تا به یاد شما باشم و شكر مرا گویید و [در برابر نعمت‌هایم] كفران نكنید.

از ذكر، شكر متولد می‌شود. خداوند سبحان این حقیقت را به بندگان خویش می‌فرماید كه دیگر در این راستا بی‌قراری نكنند و به‌سوی غیر شكر گام برندارند.[color=green]

ویرایش بوسیله کاربر 1396/07/08 10:33:22 ق.ظ  | دلیل ویرایش: مشخص نشده است

یاس نبی
#8 ارسال شده : 1396/06/30 09:57:29 ق.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
.وقتی ذکر الله را می گوییم ایا می گوییم الله الله یا می گوییم یا الله یا الله ؟
ثر ذکر یا الله فعل ادعو در تقدیر هست.
Toktam
#9 ارسال شده : 1396/06/30 10:02:36 ق.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال

وقتی صحبت از نص صریح قران میشود حتی اگر حدیثی از معصومین ع هم باشد قابل قبول نیست

خداوند در آیات زیادی ذکر الله را یادآور شده اند و این به نظر من کافی هست

در ادامه آیات رو ضمیمه میکنم البته تعداد بیشتری است اما برای صحبت ما همین مقدار هم کافی است

و در ضمن خداوند در قران از کلمه ((الله)) استفاده کرده اند و نه کلمات ((یا الله ))

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا


ﺍﻯ ﻛﺴﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﻳﺪ الله ﺭﺍ ﺑﺴﻴﺎﺭ ذکر ﻛﻨﻴﺪ.(41)احزاب






وَاذْكُر رَّبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعًا وَخِيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ وَلَا تَكُن مِّنَ الْغَافِلِينَ


ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺭﻭﻯ ﺗﻀﺮﻉ ﻭ ﺧﻮﻑ ﻭ ﺁﻫﺴﺘﻪ ﻭ ﺁﺭﺍم،ﺻﺒﺤﮕﺎﻫﺎﻥ ﻭ ﺷﺎﻣﮕﺎﻫﺎﻥ ذکر ﻛﻦ! ﻭ ﺍﺯ ﻏﺎﻓﻠﺎﻥ ﻣﺒﺎﺵ!(205)اعراف


_______________________


وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَىٰ - طه 124


و هر کس از ذکر من روی بگرداند، برای او زندگی سختی خواهد بود،


و روز قیامت او را نابینا محشور می کنیم.



.............................



قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَىٰ وَقَدْ كُنْتُ بَصِيرًا - طه 125


میگوید پروردگارا برای چه مرا نابینا محشور کردی، در حالی که بینا بودم؟


.......................................



قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتْكَ آيَاتُنَا فَنَسِيتَهَا ۖ وَكَذَٰلِكَ الْيَوْمَ تُنسَىٰ - طه126


میفرماید: «آن گونه که آیات من برای تو آمد، و تو آنها را فراموش کردی؛


امروز نیز تو فراموش خواهی شد!»


....................................


المزمل


وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا


ﻭ  ﻧﺎم ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻳﺎﺩ ﻛﻦ ﻭ ﺑﻪ ﻛﻠﻰ ﺍﺯ ﻏﻴﺮ ﺍﻭ ﻋﻠﺎﻗﻪ ﺑﺒﺮ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻭ ﭘﺮﺩﺍﺯ.(8)

_______________________




الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّـهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَـٰذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ﴿

١٩١﴾

همانها که خدا را در حال ایستاده و نشسته، وآنگاه که بر پهلو خوابیدهاند، یاد میکنند؛ و در اسرار آفرینش آسمانها و زمین میاندیشند؛ (و میگویند:) بار الها! اینها را بیهوده نیافریدهای! منزهی تو! ما را از عذاب آتش، نگاه دار!


آل عمران


_________



البقره
فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ

ﭘﺲ ﻣﺮﺍ ﻳﺎﺩ ﻛﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻳﺎﺩ ﻛﻨﻢ ﻭ ﻣﺮﺍ ﺳﭙﺎﺱ ﮔﺰﺍﺭﻳﺪ ﻭ ﻛﻔﺮﺍﻥ ﻧﻌﻤﺖ ﻧﻜﻨﻴﺪ .(152)  

_________


التوبة


إِلَّا تَنصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللَّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُوا ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلَىٰ وَكَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ


ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﻳﺎﺭﻯ ﻧﺪﻫﻴﺪ ، ﻳﻘﻴﻨﺎ ﺧﺪﺍ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻳﺎﺭﻯ ﻣﻰ  ﺩﻫﺪ ؛ ﭼﻨﺎﻥ ﻛﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻳﺎﺭﻯ ﺩﺍﺩ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ﻛﺎﻓﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﻣﻜﻪ ﺑﻴﺮﻭﻧﺶ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻰ ﻛﻪ ﻳﻜﻰ ﺍﺯ ﺩﻭ ﺗﻦ ﺑﻮﺩ ، ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺩﺭ ﻏﺎﺭ [ ﺛﻮﺭ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﻣﻜﻪ ] ﺑﻮﺩﻧﺪ ، ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻫﺶ ﮔﻔﺖ : ﺍﻧﺪﻭﻩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻩ ﻣﺪﻩ ﺧﺪﺍ ﺑﺎ ﻣﺎﺳﺖ . ﭘﺲ ﺧﺪﺍ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ [ ﻛﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻃﻤﺎﻧﻴﻨﻪ ﻗﻠﺒﻰ ﺍﺳﺖ ] ﺑﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﺎﺯﻝ ﻛﺮﺩ ، ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻟﺸﻜﺮﻳﺎﻧﻰ ﻛﻪ ﺷﻤﺎ ﻧﺪﻳﺪﻳﺪ ، ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺳﺎﺧﺖ ، ﻭ ﺷﻌﺎﺭ ﻛﺎﻓﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﭘﺴﺖ ﺗﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ ، ﻭ ﺷﻌﺎﺭ ﺧﺪﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺷﻌﺎﺭ ﻭﺍﻟﺎﺗﺮ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ ؛ ﻭ ﺧﺪﺍ ﺗﻮﺍﻧﺎﻯ ﺷﻜﺴﺖ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﻭ ﺣﻜﻴﻢ ﺍﺳﺖ .(40)  


__________________


كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيَا

کلمه الله برتر است

(التوبه ۴۰)

__________________


سورة النور

اللَّـهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ ۖ الْمِصْبَاحُ فِي زُجَاجَةٍ ۖ الزُّجَاجَةُ كَأَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُوقَدُ مِن شَجَرَةٍ مُّبَارَكَةٍ زَيْتُونَةٍ لَّا شَرْقِيَّةٍ وَلَا غَرْبِيَّةٍ يَكَادُ زَيْتُهَا يُضِيءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ ۚ نُّورٌ عَلَىٰ نُورٍ ۗ يَهْدِي اللَّـهُ لِنُورِهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَيَضْرِبُ اللَّـهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ ۗ وَاللَّـهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ﴿٣٥﴾

خداوند نور آسمانها و زمین است؛ مثل نور خداوند همانند چراغدانی است که در آن چراغی (پر فروغ) باشد، آن چراغ در حبابی قرار گیرد، حبابی شفاف و درخشنده همچون یک ستاره فروزان، این چراغ با روغنی افروخته میشود که از درخت پربرکت زیتونی گرفته شده که نه شرقی است و نه غربی؛ (روغنش آنچنان صاف و خالص است که) نزدیک است بدون تماس با آتش شعلهور شود؛ نوری است بر فراز نوری؛ و خدا هر کس را بخواهد به نور خود هدایت میکند، و خداوند به هر چیزی داناست.

فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّـهُ أَن تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ ﴿٣٦﴾

(این چراغ پرفروغ) در خانه هایی قرار دارد که خداوند اذن فرموده دیوارهای آن را بالا برند (تا از دستبرد شیاطین و هوسبازان در امان بماند

اگر به آیات دقت کنید دقیقا گفته شده ذکر به چه شکلی ادا شود ((فی نفسک تضرعا و خیفه))
Farhang
#10 ارسال شده : 1396/07/02 11:43:58 ق.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
(((در هر حال به ياد خدا باشند)))

گفت: عرض كردم خدا تو را حفظ كند، ذكر خدا در هر حال چگونه بايد باشد؟

فرمودند: در لحظه اي كه مي خواهيد مرتكب معصيت شويد خدا را به ياد بياوريد چرا كه اين همان سخن خداي عز و جل است

در ایات قران همان طور که در حدیث امام صادق امده و در کتاب اقای انصاری هم امده

هم ذکر لفظی امده که نماز هم از مصادیق ان است
و هم ذکر الله به معنای به یاد خدا بودن است


و از این ایات ،وجوب ذکر لفظی صرف استفاده نمیشود.

ویرایش بوسیله کاربر 1396/07/02 11:59:43 ق.ظ  | دلیل ویرایش: edit

reza.m
#11 ارسال شده : 1396/07/02 12:57:24 ق.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
سلام جناب فرهنگ

در قرآن نیز به این نکته اشاره شده که در همه حال ذکر الله فراموش نشود

آل عمران ۱۹۱

در آیاتی آمده این ذکر در ( فِي نَفْسِكَ ) انجام شود ، پس درونی هست و نه با لسان

ویرایش بوسیله کاربر 1396/07/02 02:19:30 ب.ظ  | دلیل ویرایش: edit

Shahrooz
#12 ارسال شده : 1396/07/03 04:12:48 ب.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال

مساله دقیقا بر سر گفتن است.
گرچه این گفتن در نهایت باعث آن میشود که همیشه و در همه آن نه تنها به یاد او باشیم که او باشیم آنطور که او می خواهد ، اما مساله دقیقا بر سر گفتن است.
زمانی که گفته می شود "من دون من الجهر" که یعنی با صدای آهسته بگو، تنها یک معنا دارد: باید چیزی گفته شود، اما با صدای آهسته.
کلمه "الله" باید گفته شود، اما با صدای آهسته.
می توان در ذهن هم گفت، درونی هم گفت، اما به هر حال باید گفته شود.
ذهن باید این ذکر را آنطور که قرآن گفته در جهت صحیح هدایت کند،
تا
تبدیل به یک مرجع قرآنی شوید
تا
خدا نیز شما را ذکر کند
تا
شاید که ما هم به عنوان دوستش برگزیده شویم.

💭💭💭💭💭💭

به نظر شما برای اینکه چیزی واجب شرعی شمرده شود، باید چه مواردی در قران در ان خصوص ذکر شود؟
یعنی چطور می توان فهمید چیزی که در قران در باره ان صحبت شده واجب است یا نه؟
عبدالله رضایی
#13 ارسال شده : 1396/07/03 04:14:42 ب.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
با سلام
از چند راه می توان به واجب بودن آن می توان پی برد :
1 - هرگاه نوشته شود کتب (ضم اول و کسر دوم و فتح سوم ). مانند کتب علیکم الصیام - سوره بقره آیه 183 .
ان الصلوه کانت علی المومنین کتابا موقوتا - سوره نساء آیه 104
2 - هرگاه فعل امر آمده باشد . مانند آیه وضو که در سوره مائده آیه 8 آمده است : اذا قمتم الی الصلوه فاغسلوا وجوهکم و....

زهرا سادات ابوترابی
#14 ارسال شده : 1396/07/04 09:58:24 ق.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
سنت الهی بر ترک ذکر الله

ذکر الله موجب آرامش و اطمینان است.
خداوند می فرماید: الا بذکر الله تطمئن القلوب.

اما اگر کسی ذکر الهی را کنار بگذارد و خودش را به کوری بزند، یعنی دلش را کور و نابینا کند، خداوند شیطانی را قرین او قرار می دهد.
از این روست که می فرماید: وَ مَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ.

پس سنت الهی این است که با ذکر الهی حتی ذکر زبانی انسان خودش را از شیطان و هم نشینی او دور می شود و با ترک ذکر خداوند شیطانی را هم نشین او می کند. این شیطان او را راهنمایی می کند و چون عادت دارد دوستان خودش را بترساند: یخوف اولیائه ، موجب ترس در دل دوستان و اضطراب آنان می شود و این گونه است که دوستان و تحت ولایت و سرپرستی شیطان هماره در اضطراب و ترس به سر می برند و آرامش و اطمینان در آنان نیست.

ویرایش بوسیله کاربر 1396/07/04 03:15:13 ب.ظ  | دلیل ویرایش: edit

Shahrooz
#15 ارسال شده : 1396/07/05 07:50:46 ق.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَ تَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتيلاً (8) مزمل

وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَ أَصيلاً (25) انسان

وَ اذْكُرْ رَبَّكَ في‏ نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَ خيفَةً وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ وَ لا تَكُنْ مِنَ الْغافِلينَ (205)

توجه کنید که دستور داده شده که از غافلین نباشید


فَاذْكُرُوني‏ أَذْكُرْكُمْ وَ اشْكُرُوا لي‏ وَ لا تَكْفُرُونِ (152) بقره :[

پس مرا ياد كنيد، تا شما را ياد كنم و شكرانه‏ام را به جاى آريد و با من ناسپاسى نكنيد.
اگر ذکر گوییم خداوند نیز ذکر ما را می گوید!

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِذا لَقيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (45) انفال:

اى كسانى كه ايمان آورده‏ ايد، چون با گروهى برخورد مى ‏كنيد پايدارى ورزيد و خدا را بسيار ياد كنيد، باشد كه رستگار شويد

يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثيراً (41) احزاب:
اى كسانى كه ايمان آورده ‏ايد، خدا را ياد كنيد، يادى بسيار


فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ اذْكُرُوا اللَّهَ كَثيراً لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (10) جمعه

و چون نماز گزارده شد، در [روى‏] زمين پراكنده گرديد و فضل خدا را جويا شويد و خدا را بسيار ياد كنيد، باشد كه شما رستگار گرديد.

بدون ذکر "الله" حتی نماز ناقص است

لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلاً مِنْ رَبِّكُمْ فَإِذا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرامِ وَ اذْكُرُوهُ كَما هَداكُمْ وَ إِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ (198) بقره:

بر شما گناهى نيست كه [در سفر حجّ‏] فضل پروردگارتان [روزى خويش‏] را بجوييد پس چون از عرفات كوچ نموديد، خدا را در مشعر الحرام ياد كنيد، و يادش كنيد كه شما را كه پيشتر از بيراهان بوديد، فرا راه آورد
بدون ذکر "الله" حج نیز ناقص است!

لَقَدْ كانَ لَكُمْ في‏ رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ كَثيراً (21)
احزاب قطعاً براى شما در [اقتدا به‏] رسول خدا سرمشقى نيكوست: براى آن كس كه به خدا و روز بازپسين اميد دارد و خدا را فراوان ياد مى‏كند.

وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى (15) الاعلی :
و نام پروردگارش را ياد كرد و نماز گزارد

رِجالٌ لا تُلْهيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إيتاءِ الزَّكاةِ يَخافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فيهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصارُ (37)
مردانى كه نه تجارت و نه داد و ستدى، آنان را از ياد خدا و برپا داشتن نماز و دادن زكات، به خود مشغول نمى‏دارد، و از روزى كه دلها و ديده‏ها در آن زير و رو مى‏شود مى‏هراسند

وَ مَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطاناً فَهُوَ لَهُ قَرينٌ (36)
و هر كس از ياد [خداى‏] رحمان دل بگرداند، بر او شيطانى مى‏گماريم تا براى وى دمسازى باشد.

وَ جَعَلْنا عَلى‏ قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً أَنْ يَفْقَهُوهُ وَ في‏ آذانِهِمْ وَقْراً وَ إِذا ذَكَرْتَ رَبَّكَ فِي الْقُرْآنِ وَحْدَهُ وَلَّوْا عَلى‏ أَدْبارِهِمْ نُفُوراً (46)

و بر دلهايشان پوششها مى‏نهيم تا آن را نفهمند و در گوشهايشان سنگينى [قرار مى‏دهيم‏] و چون در قرآن پروردگار خود را به يگانگى ياد كنى با نفرت پشت مى‏كنند

اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطانُ فَأَنْساهُمْ ذِكْرَ اللَّهِ أُولئِكَ حِزْبُ الشَّيْطانِ أَلا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ (19)
شيطان بر آنان چيره شده و خدا را از يادشان برده است آنان حزب شيطانند. آگاه باش كه حزب شيطان همان زيانكارانند.
فراموشی ذکر "الله" ما را جزو حزب شیطان قرار می دهد

إِنَّما يُريدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ فِي الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ وَ يَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ عَنِ الصَّلاةِ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ (91)
همانا شيطان مى‏خواهد با شراب و قمار، ميانِ شما دشمنى و كينه ايجاد كند، و شما را از ياد خدا و از نماز باز دارد. پس آيا شما دست برمى‏داريد؟
یکی از کارهایی که شیطان انجام میدهد ممانعت از ذکر "الله" است

رِجالٌ لا تُلْهيهِمْ تِجارَةٌ وَ لا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ إِقامِ الصَّلاةِ وَ إيتاءِ الزَّكاةِ يَخافُونَ يَوْماً تَتَقَلَّبُ فيهِ الْقُلُوبُ وَ الْأَبْصارُ (37)

فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا وَ لَمْ يُرِدْ إِلاَّ الْحَياةَ الدُّنْيا (29)
پس، از هر كس كه از ياد ما روى برتافته و جز زندگى دنيا را خواستار نبوده است، روى برتاب

إِنَّ الْمُنافِقينَ يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ وَ إِذا قامُوا إِلَى الصَّلاةِ قامُوا كُسالى‏ يُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلاَّ قَليلاً (142)
منافقان، با خدا نيرنگ مى ‏كنند، و حال آنكه او با آنان نيرنگ خواهد كرد و چون به نماز ايستند با كسالت برخيزند. با مردم ريا مى‏كنند و خدا را جز اندكى ياد نمى ‏كنند

و از نشانه های منافقین این است که ذکر "الله" را کم می گویند.

ویرایش بوسیله کاربر 1396/07/05 09:14:10 ق.ظ  | دلیل ویرایش: مشخص نشده است

Farhang
#16 ارسال شده : 1396/07/06 12:45:23 ق.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
سلام بر شما

توجه به چند نكته لازم است:
1-ايات اول و دوم خطاب و مختص به پيامبر است.

2-لزوما افعال امر ،دلالت بر واجب مصطلح نمي كند:مثال زياد است
به عنوان نمونه :ايه 282 سوره بقره
ياايهاالذين امنوا اذاتداينتم بدين الي اجل مسمي فاكتبوه
مسلمانان هر وقت معامله مدت دار و نسيه ميكنيد انرا مكتوب كنيد.

ايا مكتوب كردن واجب است و ترك ان مستوجب عقاب؟خير يك توصيه است. ژس اين گونه افعال حتما به كار خيري توصيه مي كنند اما وجوب يا استحباب انرا بايد با قراين ديگري كنترل كرد.

3-همانطور كه قبلا هم اشاره كردم معناي ذكرالله، همواره ذكر لفظي نيست بلكه فرد مومن موحد خداپرست بايد در همه حال و در هنگام هركار و هر تصميمي خدا را بخاطر بياورد و در دل و ذهنش به ياد او باشدو اورا حاضر و ناظر برخود بداند.
اين نكته در ترجمه هاي ارسال خود شما هم هست:
[
"اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطانُ فَأَنْساهُمْ ذِكْرَ اللَّهِ أُولئِكَ حِزْبُ الشَّيْطانِ أَلا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطانِ هُمُ الْخاسِرُونَ (19)شيطان بر آنان چيره شده و خدا را از يادشان برده است (نه اينكه ذكر نميگويند)
آنان حزب شيطانند. آگاه باش كه حزب شيطان همان زيانكارانند.

ِنَّ الْمُنافِقينَ يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ وَ إِذا قامُوا إِلَى الصَّلاةِ قامُوا كُسالى‏ يُراؤُنَ النَّاسَ وَ لا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلاَّ قَليلاً (142)
منافقان، با خدا نيرنگ مى‏كنند، و حال آنكه او با آنان نيرنگ خواهد كرد و چون به نماز ايستند با كسالت برخيزند. با مردم ريا مى‏كنند
و خدا را جز اندكى ياد نمى‏كنند👉

اما عليرغم اين ترجمه ،در پايين انرا به گفتن ذكر برگردانده ايد:

و از نشانه های منافقین این است که ذکر "الله" را کم می گویند👉."

ویرایش بوسیله کاربر 1396/07/08 10:17:01 ق.ظ  | دلیل ویرایش: مشخص نشده است

Shahrooz
#17 ارسال شده : 1396/07/08 09:05:33 ق.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
ذکر در قران به معانی مختلفی امده
مثلا به پیامبر یا به قران هم ذکر گفته شده،
گاهی به عنوان یاد خدا، گاهی به عنوان ذکر جلی و گاهی به عنوان ذکر خفی

اما هدف همه اینها چیزی است که در فارسی از ان به" یاد خدا" یاد میکنیم،
و راهی که در قران از ما خواسته شده تا بتوانیم لحظه به لحظه به یاد خدا باشیم، گفتن کلمه "الله" با شرایط و روشی است که به روشنی در ایات گفته شده است

ایات کاملا روشن، خواسته الله واضح و وظیفه ما مشخص است

این شمایید که تصمیم میگیرید کدام را انتخاب کنید

موفق باشید

ویرایش بوسیله کاربر 1396/07/08 09:42:44 ق.ظ  | دلیل ویرایش: مشخص نشده است

Azam.pormaye Offline
#18 ارسال شده : 1396/09/28 07:09:31 ق.ظ
نقل قول
Azam.pormaye

رتبه: Advanced Member

گروه ها: Moderator, member
تاریخ عضویت: 1394/12/17
ارسالها: 320
Iran (Islamic Republic Of)

تشکرها: 7 بار
28 تشکر دریافتی در 28 ارسال


يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا اُذْكُرُوا اَللّٰهَ ذِكْراً كَثِيراً (٤١)احزاب


✅ ذکر با مراقبه سودمند است:


همه در طول شبانه روز (مختصراً یا تفصیلاً ) به اوراد یا اذکاری مشغولند.
گرچه تفاوتی در بین است و آن این که «ورد» به لفظ و زبان است و ذکر به قلب، که البته عموماً اطلاق ورد را «ذکر» می­گویند.

آن­که به زبان ذاکر است، اگر از مذکور غافل و فقط حرکت لسانی داشته باشد، گرچه ثواب و نصیبی می­برد، لکن تأثیر کلّی ندارد.
امّا وقتی ذاکر توجّه به مذکور داشت، یعنی ذکرش همراه با مراقبة قلبی بود، برایش آثار وضعی و اخروی دارد.
حتی خودِ قلب هم ذکر می­گوید. چنان که بعضی اکابر به چنین مقامی رسیده بودند.

ذکر با مراقبه، وسوسة شیطانی را که خارج از قلب است از بین می­برد.
اهل ذکر را حالتی می­باشد که در عرفِ عرفان آن را « وقوف قلبی » می­گویند و آن، مراعات قلب است که نظر بصیرت در ذکر گفتن و اهتمام به آن داشتن و آگاهی در زمان را گویند. البته توجّه به امر واحد احد، جمعیت و موجب اندفاع خواطر متفرقه است.

افرادی که بی­مراقبه ذاکر بودند، نوعاً به جایی نرسیدند و ترقیّات معنوی کاملی نداشتند.
علّت آن بود که پوست را گرفته و از مغز غافل بودند یا به صورت توجّه داشتند و به سیرت و باطنِ ذکر ملاحظه و توجّهی نداشتند.
یا مقصودِ ذاکر حوائج دنیوی است، نه حق!

گویند بزرگی مجنون را موعظه می­کرد که این توجّه تو به لیلی فایده­ای ندارد و او زیبا نیست و... ولی مجنون مدام می­گفت: لیلی! لیلی!

آری! این نوع توجّه و مراقبه به مذکور شیرین و ارزشمند است.
عدّه­ ای «الله! الله!» گویند و قدرت خواهند.
عدّه ای «قل هو الله» خوانند و طیّ الارض خواهند.
گروهی «یا حیّ و یا قیّوم» به زبان جاری کنند و کشف خواهند و بالاخره قلیلی همین­ ها را خوانند، لکن خدا را خواهند و بس.
در این جهت ذکر قلبی آثارش بیشتر از ذکر لفظی است
.
اگر چه جنبة اخلاص آن اصول طریق را نگه     می­دارد، لکن مراقبه در خلوت از مراقبه در جلوت بهتر است.
لذا برای بعضی اذکار در اسحار همانند استغفار و نمازِ شب موضوعیت دارد.


مراقبه سالکین
سید_علی_اکبر_صداقت

@hefzequranchannel

⚪️🌐⚪️🌐⚪️🌐⚪️🌐⚪️🌐⚪️🌐
shahrooz
#19 ارسال شده : 1396/11/17 07:45:25 ق.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
ذکر در قرآن بر خلاف انتظار مقامی بسیار بالا دارد.
تا آنجا که آنرا مهمتر از نماز بیان می کند :
... وَ أَقِمِ الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى‏ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ لَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ ... عنکبوت (45)
كه نماز از فحشاء و منكرات جلوگيرى مى‏كند و ذكر خدا بزرگتر است
پس چیزهای مهمتر از نماز هم هست!


حال این ذکر چگونه بیان می شود؟
وَ اذْكُرْ رَبَّكَ في‏ نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَ خيفَةً وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ وَ لا تَكُنْ مِنَ الْغافِلينَ (205) اعراف .
و پروردگارت را در دل خود بامدادان و شامگاهان از روى فروتنى و زارى و بيم و ترس به صدايى آرام وآهسته ياد كن و [نسبت به ذكر خدا] از بى‏خبران مباش.
توجه شما را به جمله "از غافلان نباش" جلب می کنم. همینطور جمله "بامدادان و شامگاهان" که همان معنای از صبح تا شب را می دهد.
وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا ﴿المزمل: ٨﴾
و نام پروردگارت را ذکر کن و تنها به او دل ببند!!


این ذکر در چه حالتی باید بیان شود؟ آیا آدابی مانند نماز دارد؟

... فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِكُمْ... (نسا 103 )
ذکر الله را بگویید؛ ایستاده، و نشسته، و در حالی که به پهلو خوابیده‌اید!
الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَٰذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ﴿آل‌عمران: ١٩١﴾
همانها که الله را در حال ایستاده و نشسته، و آنگاه که بر پهلو خوابیده‌اند، ذکر می‌کنند؛ و در اسرار آفرینش آسمانها و زمین می‌اندیشند؛ ( و می‌گویند:)
بار الها! اینها را بیهوده نیافریده‌ای! منزهی تو! ما را از عذاب آتش، نگاه دار!


زمان ذکر کی است؟؟
وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلًا ﴿الانسان: ٢٥﴾
و نام پروردگارت را هر صبح و شام ذکر بگو
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿الأنفال: ٤٥﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید! هنگامی که با گروهی رو به رو می‌شوید، ثابت قدم باشید! و الله را فراوان ذکر کنید، تا رستگار شوید!
وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿الجمعة: ١٠﴾
و الله را بسیار ذکر کنید شاید رستگار شوید!
وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ ﴿الأعلى: ١٥﴾
نام پروردگارش را ذکر کرد سپس نماز خواند!
در سوره مزمل زمانی خاص برای ذکر بیان می کند که همان لیل است.
و لیل دینی یعنی تقریبا از نیمه شب شرعی تا مدت حدودا سه ساعت بعد از آن.
وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ... (آل عمران 135)
و آنها که وقتی مرتکب عمل زشتی شوند، یا به خود ستم کنند، ذکر الله می گویند .
..
رِجَالٌ لَّا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ يَخَافُونَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ ﴿النور: ٣٧﴾
مردانی که نه تجارت و نه معامله‌ای آنان را از ذکر الله و برپاداشتن نماز و ادای زکات غافل نمی‌کند؛ آنها از روزی می‌ترسند که در آن، دلها و چشمها زیر و رو می‌شود.

و نتیجه ذکرچیست؟؟
ا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا وَاذْكُرُوا اللَّهَ كَثِيرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿الأنفال: ٤٥﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید! هنگامی که (در میدان نبرد) با گروهی رو به رو می‌شوید، ثابت قدم باشید! و الله را فراوان ذکر کنید، تا رستگار شوید!
الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَالصَّابِرِينَ عَلَىٰ مَا أَصَابَهُمْ وَالْمُقِيمِي الصَّلَاةِ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ ﴿الحج: ٣٥﴾
همانها که چون ذکر الله برده می‌شود، دلهایشان پر از خوف (پروردگار) می‌گردد؛ و شکیبایان در برابر مصیبتهایی که به آنان می‌رسد؛ و آنها که نماز را برپا می‌دارند، و از آنچه به آنان روزی داده‌ایم انفاق می‌کنند.
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ هُوَ أَهْلُ التَّقْوَىٰ وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ﴿المدثر: ٥٦﴾ و هیچ کس ذکرنمی گوید مگر اینکه الله بخواهد؛ او اهل تقوا و اهل آمرزش است!

color=orange]و چرا باید ذکر بگوییم؟[/color]
فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ ﴿البقرة: ١٥٢﴾ پس مرا ذکر گویید، تا شما را ذکر گویم! و شکر مرا گویید و (در برابر نعمتهایم) کفران نکنید!
إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي ﴿طه: ١٤﴾ من «اللّه» هستم؛ معبودی جز من نیست! مرا بپرست، و نماز را برای ذکر من بپادار!
وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ ( ذاریات 56) و جن و انس را جز براى اينكه مرا بپرستند نيافريديم.

عجب! اصلا در این ذکر باید چه بگویم؟
وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَأَصِيلًا ﴿الانسان: ٢٥﴾ و نام پروردگارت را هر صبح و شام ذکر بگو
وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ ﴿الأعلى: ١٥﴾ نام پروردگارش را ذکر کرد سپس نماز خواند!
و نام پروردگار چیست؟
... وَ كَلِمَةُ اللَّهِ هِيَ الْعُلْيا ... 40 توبه : كلمه الله قطعا بالاترین است.
تنها چیزی که در ذکر گفته می شود کلمه "الله" است.

و اگر ذکر نگویم چه می شود؟
وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَٰنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ ﴿الزخرف: ٣٦﴾
و هر کس از ذکر الله روی‌گردان شود شیطان را به سراغ او میفرستیم پس همواره قرین اوست!
إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلَاةِ قَامُوا كُسَالَىٰ يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا ﴿النساء: ١٤٢﴾
منافقان می‌خواهند خدا را فریب دهند؛ در حالی که او آنها را فریب می‌دهد؛ و هنگامی که به نماز برمی‌خیزند، با کسالت برمی‌خیزند؛ و در برابر مردم ریا می‌کنند؛ و الله را جز اندکی ذکر نمی‌نمایند!
إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَعَنِ الصَّلَاةِ فَهَلْ أَنتُم مُّنتَهُونَ ﴿المائدة: ٩١﴾
شیطان می‌خواهد به وسیله شراب و قمار، در میان شما عداوت و کینه ایجاد کند، و شما را از ذکر الله و از نماز بازدارد. آیا (با این همه زیان و فساد، و با این نهی اکید،) خودداری خواهید کرد؟!
اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطَانُ فَأَنسَاهُمْ ذِكْرَ اللَّهِ أُولَٰئِكَ حِزْبُ الشَّيْطَانِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطَانِ هُمُ الْخَاسِرُونَ ﴿المجادلة: ١٩﴾
شیطان بر آنان مسلّط شده و ذکر الله را از خاطر آنها برده؛ آنان حزب شیطانند! بدانید حزب شیطان زیانکارانند!

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُلْهِكُمْ أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ﴿المنافقون: ٩﴾
ای کسانی که ایمان آورده‌اید! اموال و فرزندانتان شما را از ذکر الله غافل نکند! و کسانی که چنین کنند، زیانکارانند!
أَفَمَن شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ فَهُوَ عَلَىٰ نُورٍ مِّن رَّبِّهِ فَوَيْلٌ لِّلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكْرِ اللَّهِ أُولَٰئِكَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ﴿الزمر: ٢٢﴾
آیا کسی که الله سینه‌اش را برای اسلام گشاده است و بر فراز مرکبی از نور الهی قرار گرفته (همچون کوردلان گمراه است؟!) وای بر آنان که قلبهایی سخت در برابر ذکر الله دارند! آنها در گمراهی آشکاری هستند!

حال به نظر شما ذکر چیست؟
ذکر یعنی یاد آوری. و این یادآوری باید هدفمند و با معنا باشد و نه فقط تکرار یک کلمه. این یادآوری تنها زمانی می تواند با معنا باشد که من بتوانم واقعا به الله فکر کنم،
(وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ) و این یعنی ذهن باید از هر چه غیر الله است خالی باشد
(رِجَالٌ لَّا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ ). خالی بودن ذهن از همه چیز، یعنی قطع گفتگوی درونی. با قطع گفتگوی درونی، خالی کردن ذهن از هر چه مزاحم، در زمانی که وجه من به سمت وجه الله نشانه گیری کرده، با بیان ذکر، و با پر کردن آن فضای خالی از الله، فضایی آماده می کنم، که آنرا شلیک موشک به سوی الله می نامم. این شلیک، پرتاب وجه من به سمت وجه الله، با موشک ذکر است.
ذکر ربطی به بیان ندارد، ربطی به اعضا ندارد، ربطی به انجام کاری ندارد. همه چیز آن درونیست، حتی بیان آن درونیست
(دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ ) پس به اعضای من ارتباطی ندارد
.

اگر مراحل خلقت انسان را به صورت خلاصه "خلق" و سپس "صورت بندی شدن" در نظر بگیریم، ذکر در مرحله خلق قراردارد.
و این یعنی من با ذکر این امکان را پیدا می کنم تا ادراک خود را به سمت ادراک کمال مطلق، به سمت درک خدا سوق دهم. من ذکر را پرواز ادراک می نامم. می بینید، همه چیز درونیست.
من در درون خود فکر می کنم، تغییر می کنم، جهت گیری می کنم، آماده می شوم، و از درون خود شلیک می شوم به سمت درک الله، شگفتیهای آفرینش، یا هر چیزی که جهت گیری شخصی من است. ( اما در همان مسیر الله ). و در این مسیر زیبا من تنها نیستم.
وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدي مَنْ يَشاءُ ... 272 بقره : بلكه خداست كه هر كس را بخواهد هدايت مى‏كند

آیا ممکن است منی که وجهم را به وجه الله تسلیم کرده ام، مشمول هدایت الله نشوم؟ و چرا اینطور فکر می کنم؟
... أُولئِكَ كَتَبَ في‏ قُلُوبِهِمُ الْإيمانَ وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ وَ يُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْري مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدينَ فيها رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (22) مجادله :
اينانند كه خدا ايمان را در دل‏هايشان ثابت و پايدار كرده، و به روحى از جانب خود نيرومندشان ساخته، و آنان را به بهشت‏هايى كه از زير [درختان‏] آن نهرها جارى است درمى‏آورد، در آنجا جاودانه‏اند، خدا از آنان خشنود است و آنان هم از خدا خشنودند. اينان حزب خدا هستند، آگاه باش كه بى‏ترديد حزب خدا همان رستگارانند.
و پیش از این دانسته ایم که شارژ شدن با روحی اضافه تر از سوی خدا چه معنایی دارد. راستی چه شارژی بالاتر از این ممکن است وجود داشته باشد که با هر ذکر الله، ذکر من و نام من هم در تمام هستی تکرار شود :
فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ. با هر ذکر الله، نام من توسط خدا تکرار می شود و این یعنی نام ذاکر به گوش تمام مخلوقات هستی می رسد و همه با او آشنا می شوند، حتی اگر خود ندانند! چه شارژی از این بالاتر می تواند باشد؟
به نظر من حتی تایید شدن با روح القدس نیز تا این حد کمک کننده، قدرتمند و زیبا نیست که من بدانم خدای من، دوست من، همه چیز من، لحظه لحظه نام مرا صدا می زند و از من می خواهد به او بپیوندم. و این شرم آور نیست اگر من 100% توانم را در جهت دوست متمرکز نکنم.

بیایید به طور خلاصه ببینیم ذکر چیست و چه کار می کند.
من دارم زندگی خود را می کنم. به هر دلیلی می فهمم که راه چیست. پس وجهم را به سمت الله بر می گردانم. و شروع می کنم در درون خودم ذکر الله می گویم. با هر ذکر صحیح من، نام من توسط خدا ذکر می شود. و این ذکر صحیح، یعنی ذکر همراه با تفکر و تعقل.
( الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ )
و این یعنی قرار گیری من در جهت صحیح و در جهت کسانی که دوست خدایند.
(صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِم ) و این تازه اول راه است.
با سماجت من در ذکر صحیح، کمک های روحانی و دریافت شارژهای بیشتر و بیشتر آغاز می شوند، و من می بینم که بسیاری از کژی ها و ناراستی های من، بدون اینکه من کار خاصی در حذف آنها کرده باشم، دارند از بین می روند. و این خود به معنای شتاب بیشتر است و این شتاب بالاتر، کژی بیشتری را از من حذف می کند، و این چرخه صعودی ادامه دارد. با سماجت بیشتر من در ذکری که جهت گیری آن به سمت الله است، ادراک من امکان پرواز به سوی درک الهی را پیدا می کند، و این برای مایی که باور داریم الله منشا و دلیل ادامه هر چیزی است، به معنای درک کل هستی و از آن بالاتر، شاید ان شاء الله درک و احاطه به کل علم الله باشد! ان شاء الله

. زندگی بیرونی من، در ظاهر تغییر چندانی نکرده، اما من در درون آنچنان تغییر کرده ام، و هر روز چنان بیشتر می شوم که دیگر خود را نمی شناسم. و این هر روز تازه بودن، یعنی زندگی. ( گرچه تغییرات درونی، به ناچار اثرات خود را در رفتار متقابل من با دیگران قطعا می گذارد
. )

ویرایش بوسیله کاربر 1396/11/17 07:59:30 ق.ظ  | دلیل ویرایش: مشخص نشده است

حمید باقری
#20 ارسال شده : 1396/11/26 07:19:10 ق.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
سلام علیکم آقا شهروز عزیز.
از متن شما در مورد ذکر ممنونم.
با این سخن که: ذکر یک یادآوری درونی ست موافقم .
اما اگه ذکر رو منحصر به تکرار کلمهٔ الله کنیم، موافق نیستم.
این باعث ایجاد یه فرقهٔ جدید میشه
.
shahrooz
#21 ارسال شده : 1396/11/26 07:22:19 ق.ظ
Guest

رتبه: Guest

گروه ها: Guests
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 568

14 تشکر دریافتی در 13 ارسال
سلام
در متن بالا به جز آیات قرآن چیز دیگری هم بود؟!!

ذکر همانطور که در ابتدا هم گفتم به معنای
یادآوری
قرآن
پیامبر
و ...
و تکرار کلمه الله
است که طبق آیاتی که در بالا دیدید معنای "تکرار کلمه الله" آن واجب و ترک آن در حد گناه کبیره است
!
ali Offline
#22 ارسال شده : 1397/08/10 10:08:43 ب.ظ
نقل قول
ali

رتبه: Advanced Member

گروه ها: Moderator, member
تاریخ عضویت: 1390/03/24
ارسالها: 364

تشکرها: 4 بار
12 تشکر دریافتی در 12 ارسال


بر پایه ایات قران،مراتب ذکر عبارتند از: ذکر ذهنی،زبانی،قلبی،فعلی و عینی

1
-ذکر دهنی آل عمران،آیه 191 : یذکرون الله قیاما و قعودا و..یتفکرون ..تفکر در نعمتهای الهی یادکردن با ذهن است.

2-ذکر زبانی:مائده ایه 4،واذکرواسم الله

3-ذکر قلبی:اعراف ایه 205 واذکر ربک فی نفسک و کهف ایه 28 من اغفلنا قلبه عن ذکرنا

4-ذکر فعلی: جمعه ایه 9 فاسعوا الی ذکر الله

5-ذکر عینی: سوره طلاق ایه 10 قد انزل الله الیکم ذکرا رسولا... به شخص پیامبر ذکر اطلاق شده است.


نقل از کتاب تذکر قرانی نوشته محمدحسین الهی زاده
پاسخ سریع نمایش بخش پاسخ سریع
کاربرانی که در حال مشاهده انجمن هستند
Guest
عنوان جدید ارسال پاسخ
جهش به انجمن  
شما مجاز به ارسال مطلب در این انجمن می باشید.
شما مجاز به ارسال پاسخ در این انجمن می باشید.
شما مجاز به حذف مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ویرایش مطلب ارسالی خود در این انجمن می باشید.
شما مجاز به ایجاد نظر سنجی در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به رای دادن در این انجمن می باشید.

قدرت گرفته از YAF 1.9.6.1 | YAF © 2003-2018, Yet Another Forum.NET
این صفحه در مدت زمان 0.684 ثانیه ایجاد شد.
logo-samandehi