آپارات اينستاگرام لينكداين
logo
پر بازدید ترین عناوین تالار از ابتدا: ایه 59 سوره احزاب(حجاب):زنان مسلمان،جلباب(روپوش) رابه بدن خود نزدیک کنند تا مورد اذیت قرار نگیرند (تعداد مشاهده:53827)    اوقات نماز های یومیه در قران (تعداد مشاهده:44161)    عسل شفا بخش همه مردم-ایه 69سوره نحل (تعداد مشاهده:34404)    آيات 11تا 13 حجرات:برادران ایمانی هم رامسخره نکنید.بدگمان نباشید.غیبت نکنید.تجسس نکنید (تعداد مشاهده:29113)      پر بازدید ترین عناوین سه ماه گذشته: تدبر و فهم سوره مرسلات:واي بر مكذبين    تدبر و فهم سوره تكوير:منظور از حشر وحوش چيست؟ درس و مفهوم ايات سوره اذاالشمش كورت    تدبر و فهم سوره مطففين:كم گذاشتن از حقوق مردم،تمسخر مومنان و افسانه خواندن آيات:ناشي ازانكارمعاد    دانلود فايل پي‌دي‌اف تدبر در سوره هاي مرحله اول نزول شامل درس سوره ها،نكات مهم و كلمات كليدي       آخرین رویداد تالار: اپلیکیشن تنزیل با امکانات جدید، مناسب برای هر ایرانی علاقه‌مند به قرآن      

توجه

Icon
Error

admin Offline
#1 ارسال شده : 1397/08/23 10:30:16 ق.ظ
admin

رتبه: Administration

گروه ها: Administrators, Moderator, member
تاریخ عضویت: 1391/10/20
ارسالها: 299

5 تشکر دریافتی در 5 ارسال
تدبر و ترجمه و تفسير سوره طور:معناي لغات مهم سوره طور،پرسش و پاسخ هايي از سوره طور

سورة الطور به ترتیب مصحف کنونی سوره ٥٢ وبه ترتیب نزول سوره ۳۰ _ تعداد آیات۴۹ ،با توجه به محتوا جزء سوره های مکی میباشددر مرحله چهارم نزول قرار دارد
، شامل توحیدوعبادت خدا وسرزنش معبودان غیر خدا وعقاید خرافی آنهاست، گسترش دعوت پیامبر ص در این فضا صورت گرفته همچنین در این دوره اتهامات جنون وساحر وشاعر به پیامبر ص داده شده است وآغاز مکر وآزار کافران
لذا بااشاره به برتر بودن کید خداوند به تقویت روحیه پیامبر ص پرداخته شده است وهمچنین سفارش تسبیح وذکر خدا به پیامبر ص وبه تبع به امت ایشان فضای نزول این سوره را به تصویر کشیده است

فراز اول ایات۱_۸
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم
به نام خداوند بخشنده مهربان
وَالطُّورِ ﴿١﴾
قسم به کوه طور
وَکِتَابٍ مَسْطُورٍ ﴿٢﴾
و به کتاب نگاشته شده
فِی رَقٍّ مَنْشُورٍ ﴿٣﴾
در صفحه ای گشوده شده
وَالْبَیْتِ الْمَعْمُورِ ﴿٤﴾
وآن خانه ی اباد شده
وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ ﴿٥﴾
وآن سقف برافراشته شده
وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ ﴿٦﴾
ودریای آکنده وبرافروخته شده
إِنَّ عَذَابَ رَبِّکَ لَوَاقِعٌ ﴿٧﴾
همانا عذاب پروردگارت هر آینه واقع شدنیست
مَا لَهُ مِنْ دَافِعٍ ﴿٨﴾
نیست برایش هیچ بازدارنده ای

درب فراز اول
(هشداری سازنده) عذاب قیامت بنابه وحی الهی واقع شدنیست


فراز دوم ایات ۹_۱۶
یَوْمَ تَمُورُ السَّمَاءُ مَوْرًا﴿٩﴾
در روزیکه بلرزد آسمان یک نوع لرزیدنی
وَتَسِیرُ الْجِبَالُ سَیْرًا ﴿١٠﴾
وبه حرکت دراید کوهها یک نوع حرکت کردنی
فَوَیْلٌ یَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِینَ ﴿١١﴾
پس وای در چنین روزی برای تکذیب کنندگان

الَّذِینَ هُمْ فِی خَوْضٍ یَلْعَبُونَ ﴿١٢﴾
که ایشان در یاوه گویی سرگرمند
یَوْمَ یُدَعُّونَ إِلَى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا ﴿١٣﴾
در روزیکه فراخوانده می شوند به سوی آتش جهنم یک نوع فراخواندنی
هَذِهِ النَّارُ الَّتِی کُنْتُمْ بِهَا تُکَذِّبُونَ ﴿١٤﴾
این اتشی که تکذیب می کردید انرا
أَفَسِحْرٌ هَذَا أَمْ أَنْتُمْ لا تُبْصِرُونَ ﴿١٥﴾
آیا پس این جادویست یا شما نمی بینید
اصْلَوْهَا فَاصْبِرُوا أَوْ لا تَصْبِرُوا سَوَاءٌ عَلَیْکُمْ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿١٦﴾
داخل شوید آنرا ، پس صبر کنید یا نکنید یکسان است بر شما همانافقط کیفر می شوید آنچه را که انجام می دادید

درب فراز دوم
ویژگیهای وقایع همزمان قیامت با تاکید عذاب فراز اول با بیان مجازات حاصل اعمال بدشان


فراز سوم ایات ۱۷_۲۸

إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَنَعِیمٍ ﴿١٧﴾
همانا پرهیزکاران در بهشتهایی ونعمتهایی هستند

فَاکِهِینَ بِمَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَاهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِیمِ ﴿١٨﴾
شادمانند به انچه داده ایشان را پروردگارشان ونگه داشته ایشان را پروردگارشان از عذاب دوزخ

کُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِیئًا بِمَا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿١٩﴾
(گفته شود) بخورید وبیاشامید گوارایتان به سبب آنچه انجام می دادید

مُتَّکِئِینَ عَلَى سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِینٍ ﴿٢٠﴾
به حالت تکیه زنندگانند بر تختهایی کنارهم چیده شده و جفت گردانیم ایشان را با حوری چشمان

وَالَّذِینَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّیَّتُهُمْ بِإِیمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَیْءٍ کُلُّ امْرِئٍ بِمَا کَسَبَ رَهِینٌ ﴿٢١﴾
وکسانیکه ایمان آوردند و پیروی کردند ایشان را نسلهایشان با ایمان اوردن ، پیوند دهیم به ایشان نسلهایشان را و فرونگذاریم از عمل ایشان هیچ چیزی از هیچ شخصی را (زیرا) باآنچه بدست اورد ملارم است

وَأَمْدَدْنَاهُمْ بِفَاکِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا یَشْتَهُونَ﴿٢٢﴾
ویاری رسانیم(تقویت ونیرو دهیم) ایشان را با میوه ها وگوشت از هرآنچه میل می کنند

یَتَنَازَعُونَ فِیهَا کَأْسًا لا لَغْوٌ فِیهَا وَلا تَأْثِیمٌ ﴿٢٣﴾
از دست همدیگر بربایند در آن (بهشت) جامهایی راکه نیست در ان بیهودگی ونه گناهی
وَیَطُوفُ عَلَیْهِمْ غِلْمَانٌ لَهُمْ کَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَکْنُونٌ ﴿٢٤﴾
و می گردند دور ایشان نوجوانانی بر ایشان گویی ایشان لو لوهایی در صدفند
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ یَتَسَاءَلُونَ ﴿٢٥﴾
وپیش آیند بعض ایشان بر بعضی درحالیکه از یکدیگر می پرسند(از دلایل عاقبت بخیری)

قَالُوا إِنَّا کُنَّا قَبْلُ فِی أَهْلِنَا مُشْفِقِینَ ﴿٢٦﴾
گویند همانا ما قبل از این در بین خانواده مان بیمناکان بودیم

فَمَنَّ اللَّهُ عَلَیْنَا وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ ﴿٢٧﴾
پس منت نهاد خدا برما ونگهداشت ما را از عذاب آتش زبانه کش

إِنَّا کُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِیمُ ﴿٢٨﴾
همانا ما بودیم از قبل (این) که می خواندیمش (خدارا) همانا او ،او احسان کننده ی مهربان است

درب فراز سوم
قیامت تجلی صفات واسماء الهی (اعم از رحمانیت وعفو عطایی مضاعف ،وعقوبت همراه عدالت ) که آن با بهشت ونعمتها برای مومنان که مراقبان اعمال خود واطرافیانشان هستند یا معاندان که به صورت جهنم و سختیهایش قابل مشاهده ودرک است

فراز چهارم ایات ۲۹_۴۳

فَذَکِّرْ فَمَا أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّکَ بِکَاهِنٍ وَلا مَجْنُونٍ ﴿٢٩﴾
پس یاداوری کن پس نیستی تو به نعمت پروردگارت کاهن ونه دیوانه
أَمْ یَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَیْبَ الْمَنُونِ ﴿٣٠﴾
آیا می گویند شاعری هست که انتظار می کشیم مرگ ناگهانیش را
قُلْ تَرَبَّصُوا فَإِنِّی مَعَکُمْ مِنَ الْمُتَرَبِّصِینَ ﴿٣١﴾
بگو منتظر بمانید پس همانا من هستم با شما از انتظار کشتدگان

أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلامُهُمْ بِهَذَا أَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ ﴿٣٢﴾
آیاوامیدارد ایشان را عقلهایشان به این(موضعگیریها) یا ایشان گروه طغیان کنندگانند؟
أَمْ یَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ بَلْ لا یُؤْمِنُونَ﴿٣٣﴾
یا می گویند (پیامبر ) فرابافته بلکه ایمان نمی اورند
فَلْیَأْتُوا بِحَدِیثٍ مِثْلِهِ إِنْ کَانُوا صَادِقِینَ ﴿٣٤﴾
پس باید بیاورند سخنی مانند آن اگر راستگویانند
أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَیْرِ شَیْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ ﴿٣٥﴾
یا آفریده شدند از هیچ چیزی یا ایشان افرینده گانند

أَمْ خَلَقُوا السَّمَاوَاتِ وَالأرْضَ بَل لا یُوقِنُونَ ﴿٣٦﴾
یا افریدند آسمانها وزمین را بلکه یقین نمی کنند
أَمْ عِنْدَهُمْ خَزَائِنُ رَبِّکَ أَمْ هُمُ الْمُسَیْطِرُونَ ﴿٣٧﴾
یا نزد ایشان گنجینه های پروردگارت است یا ایشان چیره شوندگانند
أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ یَسْتَمِعُونَ فِیهِ فَلْیَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطَانٍ مُبِینٍ ﴿٣٨﴾
یا برای ایشان نردبانیست(تا بالا بیایند) وه گوش فرادهند در آن (اسمان) پس تا بیاورند شنیدهایشان را با دلایلی آشکار
أَمْ لَهُ الْبَنَاتُ وَلَکُمُ الْبَنُونَ ﴿٣٩﴾
یا برای اوست دختران وبرای شماست پسران

أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ ﴿٤٠﴾
یا درخواست می کنی ایشان را اجری پس ایشان از خسارت (آن)گرانبارند
أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَیْبُ فَهُمْ یَکْتُبُونَ ﴿٤١﴾
یا نزد ایشان اسرار است پس ایشان (از روی آن) می نویسند
أَمْ یُرِیدُونَ کَیْدًا فَالَّذِینَ کَفَرُوا هُمُ الْمَکِیدُونَ ﴿٤٢﴾
یا می خواهند مکری را پس کسانیکه کافر شدند ایشان مکر کنندگانند
أَمْ لَهُمْ إِلَهٌ غَیْرُ اللَّهِ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا یُشْرِکُونَ ﴿٤٣﴾
یا برای ایشان معبودی جز خداوند است پاک ومنزه است خدا از انچه شریک قرار می دهند

درب فراز چهارم
راهنمایی مشفقانه خدا به پیامبر ص، اعلام تحدی به منکران نبوت وقران با طرح سوال وپاسخ منطقی وآکاهی بخش که به نفی هر گونه شرک از خدا وربوبیت از غیر خدا می انجامد


فراز پنجم ایات ۴۴_۴۷
وَإِنْ یَرَوْا کِسْفًا مِنَ السَّمَاءِ سَاقِطًا یَقُولُوا سَحَابٌ مَرْکُومٌ ﴿٤٤﴾
اگر ببینند قطعه ای از آسمان را که در حال سقوط است می گویند ابریست متراکم
فَذَرْهُمْ حَتَّى یُلاقُوا یَوْمَهُمُ الَّذِی فِیهِ یُصْعَقُونَ ﴿٤٥﴾
پس رها کن ایشان را تا ملاقات کنند روزشان را که در آن بی هوش می افتند
یَوْمَ لا یُغْنِی عَنْهُمْ کَیْدُهُمْ شَیْئًا وَلا هُمْ یُنْصَرُونَ ﴿٤٦﴾
روزیکه بی نیاز نمی کند از ایشان مکرشان چیزی را در حالیکه ایشان یاری نمی شوند

وَإِنَّ لِلَّذِینَ ظَلَمُوا عَذَابًا دُونَ ذَلِکَ وَلَکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَعْلَمُونَ ﴿٤٧﴾
وهمانا برای کسانیکه ستم کردند عذابی است غیر آن ولیکن بیشتر ایشان نمی دانند

درب فراز پنجم
اوج عناد ولجاجت منکران خدا ونبوت وقران که زمینه ساز قطع هدایتشان هست ونتیجه ای جز عذاب در دنیا واخرت حاصلش نیست


فراز ششم ایات ۴۸_۴۹

وَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ فَإِنَّکَ بِأَعْیُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ حِینَ تَقُومُ ﴿٤٨﴾
وصبر کن برای حکم پروردگارت پس همانا تو مقابل چشمان مایی وتسبیح گوی به ستایش پروردگارت هنگام برخاستن
وَمِنَ اللَّیْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَارَ النُّجُومِ ﴿٤٩﴾
وبخشی از شب را پس تسبیح گوی و (زمان)ناپدید شدن ستارگان

درب فراز ششم
سفارش پیامبر ص به صبر در رسالتش وآزار همه جانبه معاندان ومنکران با ارائه راهکاری بر این صبر ؛۱_مراقبت مراقبی آگاه وتوانا چون خدا (فانک باعیننا) ،۲_ باحمد وستایش چنین خدایی ، ۳با نماز که یاداور ایه۴۵ بقره (واستعینوا باصبر والصلاه) می باشد


درس سوره:
هشدار برای بیداری؛قیامت حتمی وبا وقایعی هولناک همراه است، معاندان ومنکران حق (خدا قران نبوت) در عذابی سخت ومومنان ومراقبان اعمال در دنیا در نعمتهایی وصف ناپذیرند ، توصیه به پیامبرص وبه تبع به امتشان)به نماز وحمد وتسبیح خدا

تدبر و ترجمه : لیلا انصاری

كلمات كليدي:تدبر سوره طور
به ناز Offline
#2 ارسال شده : 1397/08/29 03:00:57 ب.ظ
به ناز

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member, students, Moderator
تاریخ عضویت: 1396/05/22
ارسالها: 226

تشکرها: 1 بار
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیم

وَالطُّورِ ﴿١﴾وَکِتَابٍ مَسْطُورٍ ﴿٢﴾ فِی رَقٍّ مَنْشُورٍ ﴿٣﴾ وَالْبَیْتِ الْمَعْمُورِ ﴿٤﴾وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ ﴿٥﴾ وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ ﴿٦﴾إِنَّ عَذَابَ رَبِّکَ لَوَاقِعٌ ﴿٧﴾مَا لَهُ مِنْ دَافِعٍ ﴿٨﴾

🌺درب پاراگراف ۱ :
قسم به محل نزول وحی ، کتاب وحی ، تک تک صفحات وحی ، مکان وحی و نشانه های وحی که عذاب و عقاب خداوند قطعی است و دور کننده ای برایش متصور نیست !

یَوْمَ تَمُورُ السَّمَاءُ مَوْرًا ﴿٩﴾ وَتَسِیرُ الْجِبَالُ سَیْرًا ﴿١٠﴾ فَوَیْلٌ یَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِینَ ﴿١١﴾الَّذِینَ هُمْ فِی خَوْضٍ یَلْعَبُونَ ﴿١٢﴾

🌺درب پاراگراف ۲ :
آغاز نشانه های قیامت شروع عذاب و بدبختی تکذیبگران قیامت است که همواره غافل از روز قیامت و سرگرم دنیا بودند .

یَوْمَ یُدَعُّونَ إِلَى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا ﴿١٣﴾هَذِهِ النَّارُ الَّتِی کُنْتُمْ بِهَا تُکَذِّبُونَ ﴿١٤﴾ أَفَسِحْرٌ هَذَا أَمْ أَنْتُمْ لا تُبْصِرُونَ ﴿١٥﴾ اصْلَوْهَا فَاصْبِرُوا أَوْ لا تَصْبِرُوا سَوَاءٌ عَلَیْکُمْ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿١٦﴾

🌺درب پاراگراف ۳ :
عذاب روز جزا حتما نصیب کسانی است که روز آخرت و جهنم را تکذیب می کردند و آیات خداوند را سحر می خواندند .

إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَنَعِیمٍ ﴿١٧﴾
فَاکِهِینَ بِمَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَاهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِیمِ ﴿١٨﴾ کُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِیئًا بِمَا کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿١٩﴾مُتَّکِئِینَ عَلَى سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِینٍ ﴿٢٠﴾ وَالَّذِینَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّیَّتُهُمْ بِإِیمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَیْءٍ کُلُّ امْرِئٍ بِمَا کَسَبَ رَهِینٌ ﴿٢١﴾ وَأَمْدَدْنَاهُمْ بِفَاکِهَةٍ وَلَحْمٍ مِمَّا یَشْتَهُونَ ﴿٢٢﴾ یَتَنَازَعُونَ فِیهَا کَأْسًا لا لَغْوٌ فِیهَا وَلا تَأْثِیمٌ ﴿٢٣﴾وَیَطُوفُ عَلَیْهِمْ غِلْمَانٌ لَهُمْ کَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَکْنُونٌ ﴿٢٤﴾وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ یَتَسَاءَلُونَ ﴿٢٥﴾ قَالُوا إِنَّا کُنَّا قَبْلُ فِی أَهْلِنَا مُشْفِقِینَ ﴿٢٦﴾فَمَنَّ اللَّهُ عَلَیْنَا وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ ﴿٢٧﴾ إِنَّا کُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِیمُ ﴿٢٨﴾

🌺درب پاراگراف ۴ :
بهشت و تمام نعمات بهشتی نصیب پرهیزگاران و نسل پرهیزگارشان است که در دنیا از عذاب روز جزا بیمناک بودند و به رحمت پروردگارشان امید داشتند .

فَذَکِّرْ فَمَا أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّکَ بِکَاهِنٍ وَلا مَجْنُونٍ ﴿٢٩﴾ أَمْ یَقُولُونَ شَاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَیْبَ الْمَنُونِ ﴿٣٠﴾ قُلْ تَرَبَّصُوا فَإِنِّی مَعَکُمْ مِنَ الْمُتَرَبِّصِینَ ﴿٣١﴾ أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلامُهُمْ بِهَذَا أَمْ هُمْ قَوْمٌj طَاغُونَ ﴿٣٢﴾ أَمْ یَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ بَلْ لا یُؤْمِنُونَ ﴿٣٣﴾فَلْیَأْتُوا بِحَدِیثٍ مِثْلِهِ إِنْ کَانُوا صَادِقِینَ ﴿٣٤﴾ أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَیْرِ شَیْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ ﴿٣٥﴾ أَمْ خَلَقُوا السَّمَاوَاتِ وَالأرْضَ بَل لا یُوقِنُونَ ﴿٣٦﴾ أَمْ عِنْدَهُمْ خَزَائِنُ رَبِّکَ أَمْ هُمُ الْمُسَیْطِرُونَ﴿٣٧﴾ أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ یَسْتَمِعُونَ فِیهِ فَلْیَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطَانٍ مُبِینٍ ﴿٣٨﴾ أَمْ لَهُ الْبَنَاتُ وَلَکُمُ الْبَنُونَ ﴿٣٩﴾ أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ ﴿٤٠﴾ أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَیْبُ فَهُمْ یَکْتُبُونَ ﴿٤١﴾أَمْ یُرِیدُونَ کَیْدًا فَالَّذِینَ کَفَرُوا هُمُ الْمَکِیدُونَ﴿٤٢﴾ أَمْ لَهُمْ إِلَهٌ غَیْرُ اللَّهِ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا یُشْرِکُونَ ﴿٤٣﴾ وَإِنْ یَرَوْا کِسْفًا مِنَ السَّمَاءِ سَاقِطًا یَقُولُوا سَحَابٌ مَرْکُومٌ﴿٤٤﴾

🌺درب پاراگراف ۵ :
ای پیامبر ! رسالت تو تذکر و یادآوری قیامت است پس به تهمت های کافران اهمیت نده چون در برابر قدرت خداوند سبحان هیچ قدرتی وجود ندارد .

فَذَرْهُمْ حَتَّى یُلاقُوا یَوْمَهُمُ الَّذِی فِیهِ یُصْعَقُونَ ﴿٤٥﴾ یَوْمَ لا یُغْنِی عَنْهُمْ کَیْدُهُمْ شَیْئًا وَلا هُمْ یُنْصَرُونَ ‌﴿٤٦﴾ وَإِنَّ لِلَّذِینَ ظَلَمُوا عَذَابًا دُونَ ذَلِکَ وَلَکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَعْلَمُونَ ﴿٤٧﴾وَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ فَإِنَّکَ بِأَعْیُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ حِینَ تَقُومُ﴿٤٨﴾ وَمِنَ اللَّیْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَارَ النُّجُومِ ﴿٤٩﴾

🌺درب پاراگراف ۶ :
ای پیامبر مکذبین و ظالمین را به خودشان واگذار تا عذاب آخرت را بچشند . صبور باش که ما مراقب تو هستیم و از تسبیح خداوند غافل مشو .

📚درس سوره :
قیامت و روز جزا قطعا و یقینا آمدنی است . پرهیزگاران در آرامش و بهشتند و مکذبان در عذاب و جهنم . و حالا انتخاب با ماست که کدام مسیر را برای زندگی برگزینیم .


خانم فاطمه شجاعت
به ناز Offline
#3 ارسال شده : 1397/08/29 03:30:41 ب.ظ
به ناز

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member, students, Moderator
تاریخ عضویت: 1396/05/22
ارسالها: 226

تشکرها: 1 بار
فهم و تدبر سوره طور: منظور از قسم هاي ابتداي سوره طور چيست؟

⚜وَ كِتَبٍ مَّسطورٍ فى رَقٍّ مَّنشورٍ

بعضى گفته اند: كلمه(رقّ) به معناى مطلق چيزهايى است كه در آن چيزى نوشته شود، مانند كاغذ.
بعضى ديگر گفته اند: به معناى ورق است .
و بعضى گفته اند: به معناى خصوص ورقهايى است كه از پوست حيوانات درست مى كردند.
و كلمه نشر كه مصدر كلمه (منشور) است به معناى گستردن و متفرق كردن است .
و مراد از (كتابى كه مسطور و در رقى منشور است ) به گفته بعضى لوح محفوظ است كه خدا تمامى حوادث عالم را آنچه بوده و هست و خواهد بود در آن نوشته ، و ملائكه آسمان ، آن را مى خوانند (و اجراء مى كنند).
بعضى هم گفته اند: مراد از آن قرآن كريم است كه خدا آن را در لوح محفوظ نوشته .

⚜وَ الْبَيْتِ الْمَعْمُورِ
بعضى گفته اند:مراد از(بيت معمور) كعبه مشرفه است ، چون كعبه اولين خانه اى بود كه براى عبادت مردم بنا شد، و همواره از اولين روز بنايش تا كنون آباد و معمور بوده است ، همچنان كه قرآن كريم درباره اش مى فرمايد: (انّ اوّل بيت وضع للنّاس للّذى ببكة مباركا و هدى للعالمين).

ولى، در روايات وارده،آمده كه (بيت معمور) خانه اى است در آسمان، برابر كعبه كه محل زيارت ملائكه است .
و اگر كلمه (كتاب) در اين آيه نكره و بدون الف و لام آمده براى اين است كه اشاره كند به اين كه چنين كتابى بى نياز از تعريف است،و اين قسم نكره آوردن،خودنوعى تعريف و مستلزم آن است .

⚜وَ السقْفِ الْمَرْفُوع
منظور از (سقف بر افراشته ) آسمان است .
⚜وَ الْبَحْرِ المَْسجُورِ
راغب در مفردات مى گويد: كلمه (سجر)كه مسجور از آن گرفته شده معناى شعله ور كردن و تيز كردن آتش است .

ولى صاحب مجمع البيان گفته :(مسجور به معناى مملو است ، مثلا وقتى گفته مى شود: (سجرت التنور)معنايش اين است كه من تنور را پر از آتش كردم )
و آيه شريفه به هر دو معنا تفسير شده ، مؤيد معناى اول آيه (و اذا البحار سجرت) است ، و در حديث آمده كه در روز قيامت درياها آتشى افروخته مى شوند.
بعضى هم گفته اند:مراد از (بحر مسجور) دريايى است كه آبش خشك شده و در بسترش آتش افروخته مى شود.

📚تفسیر المیزان


🎯نمادهای وحی
به دو علت، قسم ها مربوط به عناصر وحی می باشد:
1) مانند سوره های تکویر و حاقه که مطالبی درباره قیامت و آخرت داشتند، و برای رفع تعجب احتمالی مخاطب، با تأکید و تشریح مفصل مطرح می نمودند که این مطالب از وحی، و لذا از جانب خداوند متعال است، در اینجا نیز چون جواب قسم مربوط به آخرت است، بنا به قرینه، خود عناصر قسم ها می توانند به وحی مربوط باشند.
2) اولین قسم خودش یک نماد مشخص وحی است،

کوه طور، که مهبط وحی بر حضرت موسی(ع) بوده، نزد اعرابِ مخاطب این آیات به همین معنی شناخته می شده، زیرا یهودیان در قسمتی از محدوده ای که امروز به آن عربستان می گوئیم ساکن و ذی نفوذ و محترم بودند و عقایدشان را نیز تبلیغ می کردند و با ساکنان مکه نیز ارتباط و حشر و نشر داشتند.
بنابراین، قسم ها به این صورت در می آید:
قسم به کوه طور (1) و قسم به یک نماد وحی(2 _3) و قسم به یک نماد وحی(4) و قسم به یک نماد وحی(5) و قسم به یک نمادوحی(6)
ملازمت«کتاب» (موضوع آیه های2_3) نیز با «وحی» روشن است و به این ترتیب رابطه دو قسم با وحی روشن شد.
آن روزها «کتاب» مانند امروز نبود که تعدادیخ صفحه کاغذی باشد که تهِ آنها شیرازه بندی شده و به یکدیگر مرتبط و صحافی شده باشد.
در آن روزها کاغذ بمعنی امروزی اصلاً وجود نداشت و اسناد و نامه ها را روی برگ ها وچرمها وسنگ ها و لوحه ها و امثال آن، و متون بلند و مهم را روی پوست می نوشتند و لوله می کردند و به هم می پیچیدند و داخل محفظه ای قرار می دادند و هنگام مراجعه و مطالعه، آنرا از محفظه خارج و لوله اش را باز می-کردند.
بنابراین باز هم میتوان قسم ها را به این صورت مطرح نمود :
قسم به کوه طور (1) و قسم به کتاب آسمانی (2 و 3) و قسم به یک نماد وحی(4) و قسم به یک نماد وحی(5) و قسم به یک نماد وحی(6)
موضوع قسم آیه 5 را هم می توان به آسمان مربوط کرد زیرا در قرآن، سقف دانستن آسمان چند بار مکرر شده، و چون محل صدور وحی در آسمان است، (جبرئیل و ملائکه و همگی در آن هستند) لذا، تا اینجا داریم :
قسم به کوه طور (1) و قسم به کتاب آسمانی (2 و 3) و قسم به یک نماد وحی(4) و قسم به مصدر وحی(5) و قسم به یک نماد وحی(6)
به این ترتیب با چند بار تأکید روی وحی، دریاهای مالامال نیز بعنوان یک نماد وحی در ذهن وارد می شود، و ناگهان ذهن در می یابد که از چه لحاظ نماد وحی است.
از این لحاظ که مفهوم «بی نهایت» را تداعی می کند.ت
لذا باز هم میتوان قسم ها را به این صورت مطرح نمود:
قسم به کوه طور (1) و قسم به کتاب آسمانی (2 و 3) و قسم به یک نماد وحی(4) و قسم به مصدر وحی(5) و قسم به بینهایت (6)
چنانکه معلوم شد، 4 تا از 6 عنصر، نماد وحی است، پس میتوان نتیجه گرفت که آن دو مورد هم میتواند نماد وحی باشد یعنی خانه آباد وسقف بلند.
یعنی می توانیم اینطور بگوئیم که وحی با مفاهیمی مانند:
1) بلندی (طور-کوه طور)
2 ) زندگی و آبادانی (بیت معمور- خانه آباد)
3 ) عظمت (سقف مرفوع – سقف بلند)
4)بی نهایت (بحر مسجور - دریای مالامال)
5 )تفسیر شدن تدریجی حقایق (رق منشور- نامه نوشته شده ی قابل باز شدن)، نسبت دارد.
راجع به بیت المعمور
مفسران معمولاً «بیت المعمور» را با استناد به برخی از روایات، محلی در « آسمان چهارم» عنوان می کنند، اما بعضی علماء معاصر، آنها هم با استناد به برخی روایات دیگر، آن را رد می کنند.
اما آن بحث، صرفنظر از نتیجه اش، ربطی به این تفسیر ندارد و چنانکه ملاحظه فرمودید، ما به روشی که دیدید، بیت المعمور را یکی از نمادهای وحی یافتیم که با سایر عناصری که آنها هم نماد وحی است، همعرض است.


از تفسير اقاي گنجه اي


آيه 1 ـ قسمى به طور است كه فرودگاه دومين وحى از نظر منزلت وحيانى پس از قرآن است، كه به طور مطلق يا طور ايمن و طور سينا، در دوازده جاى قرآن تكرار شده، چنانكه خود اين وحى در آيه دوم و سوم به نام كتاب مسطور در رقى منشور آمده، كه كلا از نظر زمانى بر قرآن مقدم است.

وَ كِتَـب مَّسْطُور _…_2_ فِى رَِّ مَّنشُور _…_3_ وَ الْبَيْتِ الْمَعْمُورِ _…_4_
و به كتابى نگاشته شده; _…_2_ در طومارى گسترده; _…_3_ سوگند به آن خانه ى آباد. ]: كعبه و قلب حضرت محمد[ _…_4_

آيه 4 ـ سپس در آيه (4) به بيت معمور سوگند ياد شده كه مقصود آبادترين فرودگاه و منزلگاه قرآنى است كه از نظر مكانيش كعبه مكرمه، و از نظر مكانت و منزلتيش قلب حضرت محمد(صلى الله عليه وآله) است.
و مگر طور و قلب موسى(عليه السلام) بيت وحيانى آبادى نيست كه اينجا آبادانى گوئى ويژه قرآن آمده؟ پاسخ اين است كه چنان كه تمامى وحى ها و دانسته هاى غير وحيانى در برابر وحى ربانى دانسته هايى مطلق نيست، وحى هاى ربانى نيز كلا در برابر قرآن گوئى وحى نيست كه آبادانى به معنى ابديت وحى در انحصار آن قرار گرفته است.


سقف مرفوع هم نمونه بارزش همين قرآن است كه كل مكلفان را در زير سقف بلندش همچنان از گزند حوادث نگهبان است، كه گوئى سقفهاى ساير وحى هاى ربانى نگهبان نيست، و در حقيقت آبادانى و سقف بلند قرآن از تمامى آبادانيها و سقفهاى وحيانى برتر است.

نمونه اى بس فروتر از سقف مرفوع قرآن سقف بلند كل آسمانهاست كه جسم و جانش بسى كمتر از جسم و جان محمدى است، اين جسم كوچك كه در شب معراج بر تمامى آسمانها عروج كرد و پاى بر فرِ عالم تكليف نهاده، از جنة المأوى هم فراتر رفت، و روحش فرودگاه وحى قرآنى است كه از كل وحى هاى آسمانى بر ملاء اعلى، و نيز از تمامى وحى هاى پيامبران فراتر است.

اينجا آخرين مورد قسم به بحر مسجور است كه وحدتش و شعله جوشانش نمايانگر قدرت قيامت مرگ است، كه در آن هنگامه كل درياها به جوش مى آيند.
در نتيجه اين قسمهائى كه خود سوگندهايى به نمودها و نمودارهاى عذاب اخروى است، كه از نظر براهين وحيانى توارت و قرآن و از نظر كونى آتش افروزى قيامت مرگبار مى باشد، خود گواهى بر واقعيت عذاب به روز رستاخيز است

از تفسير فرقان

ویرایش بوسیله کاربر 1397/09/03 02:37:45 ب.ظ  | دلیل ویرایش: edit

به ناز Offline
#4 ارسال شده : 1397/09/07 07:51:28 ق.ظ
به ناز

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member, students, Moderator
تاریخ عضویت: 1396/05/22
ارسالها: 226

تشکرها: 1 بار
تدبر و فهم ايات سوره طور: ارتباط قسم هاي اول سوره طور با جواب قسم، چه ميتواند باشد؟

💢پاسخ 1:
شاید به این دلیل که بخش بزرگی از آیات وحی و همینطور هدف وحی انذار و تبشیر نوع بشر است . نتیجه قسم پایان سوره هم در واقع انذار و هشدار بابت عذاب اخروی است و چون هشدار بازدارندگی بیشتری دارد و بیشتر انسان را متوجه اهمیت موضوع می کند و به انسان کمک می کند راحت تر راه درست را انتخاب کند .
خانم شجاعت حسيني

♻️منظور سئوال،ارتباط بين كتاب مسطور،بيت معمور،سقف مرفوع،بحر مسجور با وقوع عذاب بود.

اقاي فرهنگ

پاسخ 2:

💢 بخش جواب قسم در مورد اتفاق قیامت ومعاد است که توسط بخش اول که در مورد نبوت است به اطلاع امتها می رسد حال اگر نبوت انکار یا تکذیب شود انکار معاد به دنبال ان راحتر صورت می گیرد لذا خدا با سوگند به مسئله نبوت اهمیت ان را مطرح نموده واینکه همه موارد تکوینی مثل معاد از طریق تشریع که نبوت است به دست ما می رسد

خانم انصاري

ویرایش بوسیله کاربر 1397/09/07 09:57:51 ق.ظ  | دلیل ویرایش: edit

به ناز Offline
#5 ارسال شده : 1397/09/07 07:52:09 ق.ظ
به ناز

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member, students, Moderator
تاریخ عضویت: 1396/05/22
ارسالها: 226

تشکرها: 1 بار
تدبر در سوره طور: اشفاق به اهل يعني چه؟منظور از في اهلنا مشفقين چيست؟


💫⚜قَالُوا إِنَّا كنَّا قَبْلُ فى أَهْلِنَا مُشفِقِينَ

پاسخ 1:
"راغب مى گويد: ((اشفاق )) به معناى عنايتى آميخته با ترس است ، چون مشفق نسبت به كسى كه به او اشفاق دارد هم محبت دارد و هم مى ترسد مبادا بلايى متوجه او گردد، و اين كلمه در قرآن آمده ، مى فرمايد: ((و هم من الساعه مشفقون - ايشان از قيامت بيمناكند)) پس اين كلمه هر وقت با حرف ((من )) متعدى شود معناى ترس در آن روشنتر از محبت است ، و اگر با حرف ((فى )) متعدى گردد معناى عنايت و محبت در آن روشنتر از ترس به ذهن مى رسد، همچنان كه در قرآن فرموده : ((انا كنا قبل فى اهلنا مشفقين )).
پس معناى آيه چنين مى شود كه : ما در دنيا نسبت به خانواده خود اشفاق داشتيم ، هم آنان را دوست مى داشتيم و به سعادت و نجاتشان از مهالك و ضلالت ها عنايت داشتيم ، و هم از اين كه مبادا گرفتار مهالك شوند مى ترسيديم ، و به همين منظور به بهترين وجهى با آنان معاشرت مى كرديم ، و نصيحت و دعوت به سوى حق را از ايشان دريغ نمى داشتيم ."
تفسير الميزان

پاسخ 2:
اگر اینطور معنی کنیم : گفتند همانا ما درباره خانوادیمان از قبل بیمناک بودیم .
(یعنی نگران عاقبت و آخرت خانوادیمان بودیم ) در این صورت با توجه به آیه ۲۱ ( اَلحَقنا بِهِم ذُریَّتَهُم )می توان گفت در واقع این هم نعمتی بهشتی است که شامل حال این گروه می شود که دیگر دل نگرانی بابت اهلشان ندارند .

و یا اینکه بگوییم : گفتند همانا ما در میان اهل مان (هم کیشانمان) از قبل بیمناک روز جزا و عاقبت اعمالمان بودیم .
در این صورت بحث همان خوف و رجاء را داریم که یکی از نشانه های ایمان آورندگان است .

خانم شجاعت حسيني

پاسخ 3:
به نظر میرسد متقین این بیان دارند که ما در دنیا ترسان بودیم لذا از روی شفقت مراقب اعمال خود وخانواده مان بودیم و... واین می تواند اشاره به این موضوع باشه که ما در قبال خانواده وهر کسی که به نوعی از ما تبعیت دارند مسئولیم وترویج یا زمینه ساز طرح امربه معروف ونهی از منکر از سوی خدا باشه

خانم انصاري

ویرایش بوسیله کاربر 1397/09/07 10:00:47 ق.ظ  | دلیل ویرایش: edit

ali Offline
#6 ارسال شده : 1397/09/07 10:30:47 ق.ظ
ali

رتبه: Advanced Member

گروه ها: Moderator, member
تاریخ عضویت: 1390/03/24
ارسالها: 364

تشکرها: 4 بار
12 تشکر دریافتی در 12 ارسال

تدبر در آيات انتهاي سوره طور:در ایه فذرهم حتی یلاقو یومهم الذی فیه یصعقون، منظور از این روز،کدام روز است؟منظور از عذاب ديگر در آيه چيست؟

پاسخ 1:

مراد از يومى كه در آن يوم هلاك مى شوند، روز نفخه صور است كه تمامى موجودات زنده در آسمانها و زمين مى ميرند، و خود يكى از علامتهاى قيامت است ، همچنان كه در جايى ديگر فرموده : ((و نفخ فى الصور فصعق من فى السموات و من فى الارض )).


بعضى از مفسرين به اين آيه اشكال كرده اند كه در روز نفخه صور كسانى مى ميرند كه زنده باشند، و مكذبين معاصر رسول خدا (صلى اللّه عليه و آله وسلم ) آن روز زنده نيستند تا بميرند.
جواب اين اشكال اين است كه در آن روز همه زندگان در زمين و در عالم برزخ مى ميرند، و اين مكذبين در آن روز اگر روى زمين زنده نيستند در عالم برزخ زنده هستند."

إِنَّ لِلَّذِينَ ظلَمُوا عَذَاباً دُونَ ذَلِك وَ لَكِنَّ أَكْثرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ

"بعيد نيست كه مراد از ((عذاب غير از آن عذاب ))، عذاب قبر باشد و جمله ((و لكن اكثرهم لا يعلمون )) اشعارى دارد به اين كه در بين كفار و مكذبين كسانى بوده اند كه به حقانيت دعوت اسلام و به اين كه ستمكاران عذاب دارند، آگاه بودند، و ليكن در عين آگاهى ، بر كفر و تكذيب خود اصرار مى ورزيدند، اين بود نظر ما درباره عذاب ديگر.

بعضى هم گفته اند: مراد از آن عذاب روز بدر است ؛ و ليكن ذيل آيه كه مى فرمايد: بيشترشان نمى دانند آنطور كه بايد با اين تفسير سازگار نيست ؛ (براى اين كه از كفار هيچ كس نمى دانست جنگ بدرى پيش مى آيد و فلانى و فلانى كشته مى شوند)."

الميزان

پاسخ 2:

"در برزخ،حیات نیست.فقط موت است.حی،کسی است که میتواند اعمال قدرت کند .در برزخ،ادراک هست اما قدرت رفتار نیست.لذااز بعد از مرگ دنیا تا حشر،فقط موت است

درایه سوره طور،یومهم الذی یصعقون،احتمال اینکه منظور،لحظه مرگ هرکس باشد،بیشتر است.و باتوجه به بند ۲نمیتوان ،از مرگ افراد در برزخ در لحظه نفخ صور،سخن گفت."

دكتر سيد محسن ميرباقري
به ناز Offline
#7 ارسال شده : 1397/09/18 08:31:56 ق.ظ
به ناز

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member, students, Moderator
تاریخ عضویت: 1396/05/22
ارسالها: 226

تشکرها: 1 بار
وَ سبِّحْ بحَمْدِ رَبِّك حِينَ تَقُومُ وَ مِنَ الَّيْلِ فَسبِّحْهُ وَ إِدْبَرَ النُّجُومِ

حرف(باء)در جمله(بحمد ربّك)باء مصاحبت است ، و آيه را چنین معنا مى دهد: و پروردگارت را تسبيح گوى ، و او را منزه بدار، اما در حالى تسبيحت مقارن با حمد خدا باشد.
و مراد از جمله(حين تقوم ) به قول بعضى هنگام برخاستن از خوابست . و بعضى ديگر گفته اند: منظور برخاستن از خواب قيلوله ، يعنى خواب قبل از ظهر است ، و در نتيجه منظور از تسبيح در هنگامى كه از خواب برمى خيزى ، نماز ظهر خواهد بود. بعضى ديگر گفته اند: مراد از قيام در آيه ، برخاستن از مجلس است ، بعضى گفته اند: مراد مطلق برخاستن است . و بعضى ديگر گفته اند: مراد برخاستن براى نماز واجب است . بعضى هم گفته اند: مراد از آن برخاستن براى هر نماز است . بعضى ديگر گفته اند: مراد از آن ، دو ركعت نافله نماز صبح است كه قبل از نماز آن را مى خوانند. و اين هفت قول است كه مرحوم طبرسى آن را نقل كرده .
📚تفسیر المیزان

وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ …_48_

و آخرين آيه نمودارى اجمالى است براى پنج وقت نماز همگانى و نماز شب كه حين تقوم زمان برخاستن از خواب است تا شب كه مشتمل بر نمازهاى صبح و ظهر و عصر است، و برخى از شب را و هنگام برگشتن ستارگان را تسبيح گوى به حمد پرودگار باش، كه تا ستارگان آغاز برگشتن نكرده اند و هنوز غسق ليل و پايان اوج گيرى شب نشده، نمازهاى پيش از نيمه شب است كه مغرب و عشاء مى باشد، و پس از نيمه شب كه نماز و عبادات شب است انجام ده.
وَ مِنَ الَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَ إِدْبَـرَ النُّجُومِ…_49_
و (پس از آن) پاره اى از شب، و در فروشدن ستارگان، تسبيح گوى او باش…_49_

📚تفسیر فرقان

مراد از جمله(حين تقوم ) به قول بعضى هنگام برخاستن از خوابست . و بعضى ديگر گفته اند: منظور برخاستن از خواب قيلوله ، يعنى خواب قبل از ظهر است ، و در نتيجه منظور از تسبيح در هنگامى كه از خواب برمى خيزى ، نماز ظهر خواهد بود. بعضى ديگر گفته اند: مراد از قيام در آيه ، برخاستن از مجلس است ، بعضى گفته اند: مراد مطلق برخاستن است . و بعضى ديگر گفته اند: مراد برخاستن براى نماز واجب است . بعضى هم گفته اند: مراد از آن برخاستن براى هر نماز است . بعضى ديگر گفته اند: مراد از آن ، دو ركعت نافله نماز صبح است كه قبل از نماز آن را مى خوانند. و اين هفت قول است كه مرحوم طبرسى آن را نقل كرده .
(ومن اللّيل فسبّحه ) يعنى در پاره اى از شب ، پروردگار خود را تسبيح گوى . و مراد از اين تسبيح نماز شب است . و بعضى هم گفته اند: مراد از آن نماز مغرب و عشاء است .
(و ادبار النّجوم )بعضى گفته اند: مراد از اين جمله ، وقت ادبار نجوم است ، و آن هنگامى است كه ستارگان در اثر روشنى صبح از نظر ناپديد مى شوند، و مراد از تسبيح در اين هنگام دو ركعت نماز مستحبى است كه قبل از نماز صبح خوانده مى شود. بعضى گفته اند: مراد از آن ، خود نماز صبح است . بعضى ديگر گفته اند: مراد اين است كه صبح و شام و بدون غفلت خداى تعالى را تسبيح گويد.
📚تفسیر المیزان

ایرادهائی که سران کفر به پیغمبر می گرفتند تا به زعم خویش از طریق مبارزه فکری او را از میدان بدر کرده و زندگی عادی قبلی خود را باز یابند بترتیب از ضعیف به قوی در چهار محور بود:
1)حقایقی در میان گفته های او هست اما منشأ آن خدایی نیست بلکه شیاطین، اجنه، و ارواح خبیثه، منشأ آن هستند زیرا او کاهن است (آیه 29)
2) گرچه سخنان او جذاب و دلکش است اما منشأ آنها خدایی نیست بلکه منشأ شخصی دارد زیرا او شاعر است (آیه 30)
3)اساساً سخنان او بی ارزش است زیرا او دیوانه است (آیه 29)
4) اساساً او شخص بی شخصیت و بی ارزشی است زیرا نه قدرت ارتباط گیری کاهنان را دارد و نه قریحه شعری شاعران، و نه بیگناهیِ دیوانگان را بلکه اساساً حرفهایش دروغ است (آیه 33)
اینک که پس از هزار و چند صد سال معلوم شده که پیغمبر ذره ای عیب شخصیتی نداشته، بلکه اگر با هر یک از شخصیت های بزرگ بشری مقایسه شود با فاصله ای بسیار زیاد از او بالاتر است، و این زمین تاکنون شخصیتی به عظمت او ندیده، خیلی راحت است که سخن مخالفان را رد کرده و بگوییم هیچیک از آن عیوب شخصیتی به آنحضرت نمی چسبد و او مبرا از آن عیوب و بطور کلی هرگونه عیبی بوده است و لذا آمادگی ذهنی پیدا کنیم برای قبول جوابی که خود این سوره به تکذیبگران آنحضرت داده:
در این سوره می فرماید «تو به نعمت پروردگارت» مجنون نیستی و ... اما درباره تکذیبگران می فرماید:
1) آنها نیت واقعی خود را آشکار نمی کنند. نیت واقعی آنها توطئه گری است (آیه 42) و لذا این چیزهائی که می گویند که از لحاظ ظاهر آب و رنگ استدلالی به نیت آنها بدهد برای این است که نیت واقعی آنها را بپوشاند.
2)علت توطئه گری آنها هم اینست که آنها طغیان پیشه هستند. به حدود خود راضی نیستند و از حدود خود تجاوز می کنند (آیه 32)



3)علت طغیان پیشگی آنها هم این است که «عزیز بی جهت» هستند و خود را تافته جدا بافته و از دیگران بالاتر می بینند و برای خودشان شأنی قائل هستند که خیالی و آرزوئی است (آیه 32)
4)علت خیالاتی و آرزوئی بودن آنها هم این است که آنها اهل دقت و تعمق و تفکر نیستند و زود یک چیزی را می پسندند و فوراً هم آن را می گویند (آیه 44)
5) و علت آن هم این است که اهل تعقل و منطق نیستند (چیزی را که بنظرشان خوب است به خود نسبت می دهند و چیزی را که بنظر آنها بد است به خدا نسبت می دهند) (آیه 39)
6)و همین باعث می شود که مخالفت های بیجا بکنند (آیه 40)
7)و علت آن نیز این است که راجع به خداوند و کائنات تصورات کاملاً غلط و بیجائی دارند. مثلاً،
1/7) خود را تافته جدا بافته ای می دانند که لازم نیست مسیر صحیحی را که دیگران مأمور به ادامه آن هستند بروند (آیه 35)
2/7 ) فکر می کنند اختیاراتی در جهان دارند که دیگران ندارند و براساس آن مجازند که راهی غیر از راه عموم مردم بروند (آیه 37)
3/7) می خواهند مردم تصور کنند آنها به منبع قدرتی غیر از خداوند متعال وصل هستند که حجیت اباطیل آنها ناشی از آنجا است (آیات 38 و 41 و 43)
در این مقطع به آنحضرت توصیه میشود که تو خیلی آنها را جدی نگیر (آیه 45) و برای بالا رفتن ظرفیت های لازم برای پیشبرد رسالتت پایداری پیشه کن و ضمنا بدان که تو را در مدّ نظر داریم و این رژیم عبادتی را پیشه گیر.

اقاي گنجه اي
به ناز Offline
#8 ارسال شده : 1397/09/18 08:21:22 ب.ظ
به ناز

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member, students, Moderator
تاریخ عضویت: 1396/05/22
ارسالها: 226

تشکرها: 1 بار
نمادهای وحی
به دو علت ، قسم ها مربوط به عناصر وحی می.باشد:
1)مانند سوره های تکویر و حاقه که مطالبی درباره قیامت و آخرت داشتند، و برای رفع تعجب احتمالی مخاطب، با تأکید و تشریح مفصل مطرح می نمودند که این مطالب از وحی، و لذا از جانب خداوند متعال است، در اینجا نیز چون جواب قسم مربوط به آخرت است، بنا به قرینه، خود عناصر قسم ها می توانند به وحی مربوط باشند.
2)اولین قسم خودش یک نماد مشخص وحی است،
کوه طور، که مهبط وحی بر حضرت موسی(ع) بوده، نزد اعرابِ مخاطب این آیات به همین معنی شناخته می شده، زیرا یهودیان در قسمتی از محدوده ای که امروز به آن عربستان می گوئیم ساکن و ذی نفوذ و محترم بودند و عقایدشان را نیز تبلیغ می کردند و با ساکنان مکه نیز ارتباط و حشر و نشر داشتند.
بنابراین، قسم ها به این صورت در می آید:
قسم به کوه طور (1) و قسم به یک نماد وحی(2 و 3) و قسم به یک نماد وحی(4) و قسم به یک نماد وحی(5) و قسم به یک نماد وحی(6)
ملازمت «کتاب» (موضوع آیه های2و3) نیز با «وحی» روشن است و به این ترتیب رابطه دو قسم با وحی روشن شد.
آن روزها «کتاب» مانند امروز نبود که تعدادی صفحه کاغذی باشد که تهِ آنها شیرازه¬بندی شده و به یکدیگر مرتبط و صحافی شده باشد.
در آن روزها کاغذ بمعنی امروزی اصلاً وجود نداشت و اسناد و نامه ها را روی برگ ها و چرمها و سنگ ها و لوحه ها و امثال آن، و متون بلند و مهم را روی پوست می نوشتند و لوله می کردند و به هم می پیچیدند و داخل محفظه ای قرار می دادند و هنگام مراجعه و مطالعه، آنرا از محفظه خارج و لوله اش را باز می-کردند.
بنابراین باز هم میتوان قسم ها را به این صورت مطرح نمود :
قسم به کوه طور (1) و قسم به کتاب آسمانی (2 و 3) و قسم به یک نماد وحی(4) و قسم به یک نماد وحی(5) و قسم به یک نماد وحی(6)
موضوع قسم آیه 5 را هم می توان به آسمان مربوط کرد زیرا در قرآن، سقف دانستن آسمان چند بار مکرر شده، و چون محل صدور وحی در آسمان است، (جبرئیل و ملائکه و همگی در آن هستند) لذا، تا اینجا داریم :
قسم به کوه طور (1) و قسم به کتاب آسمانی (2 و 3) و قسم به یک نماد وحی(4) و قسم به مصدر وحی(5) و قسم به یک نماد وحی(6)
به این ترتیب با چند بار تأکید روی وحی، دریاهای مالامال نیز بعنوان یک نماد وحی در ذهن وارد می شود، و ناگهان ذهن در می یابد که از چه لحاظ نماد وحی است.
از این لحاظ که مفهوم «بی نهایت» را تداعی می.کند.
لذا باز هم میتوان قسم ها را به این صورت مطرح نمود:
قسم به کوه طور (1) و قسم به کتاب آسمانی (2 و 3) و قسم به یک نماد وحی(4) و قسم به مصدر وحی(5) و قسم به بینهایت (6)
چنانکه معلوم شد، 4 تا از 6 عنصر، نماد وحی است، پس میتوان نتیجه گرفت که آن دو مورد هم میتواند نماد وحی باشد یعنی خانه آباد وسقف بلند.
یعنی می.توانیم اینطور بگوئیم که وحی با مفاهیمی مانند:
1 ) بلندی (طور-کوه طور-)
2 ) زندگی و آبادانی (بیت¬ معمور- خانه آباد -)
3 ) عظمت (سقف مرفوع – سقف بلند -)
4 ) بی¬نهایت (بحر مسجور - دریای مالامال -)
5 )تفسیر شدن تدریجی حقایق (رق منشور- نامه نوشته شدهء قابل باز شدن -)، نسبت دارد.
راجع به بیت المعمور
مفسران معمولاً «بیت المعمور» را با استناد به برخی از روایات، محلی در « آسمان چهارم» عنوان می کنند، اما بعضی علماء معاصر، آنها هم با استناد به برخی روایات دیگر، آن را رد می.کنند.
اما آن بحث، صرفنظر از نتیجه اش، ربطی به این تفسیر ندارد و چنانکه ملاحظه فرمودید، ما به روشی که دیدید، بیت المعمور را یکی از نمادهای وحی یافتیم که با سایر عناصری که آنها هم نماد وحی است، هم عرض است.

غلامان زیبا
مطلبی که به عنوان «غلمان» (= پسران) در آیه 24 آمـــــده ، شبیه «کواعــب اترابا» (= دختر بچه های تازه پستان درآورده همسال) است که در پاراگراف 5 سوره نباء آمده و در حد خدمتکار و موجودات دلپسندی که در اینجا و آنجای ویلاهای بهشتی «می پلکند» می باشد، و همانطور که «کواعب اترابا» به مفهوم همسران نیست، این «غلمان» هم در حد همسران نیستند و اگر بخواهیم به زبان امروز صحبت کنیم، مجموعه آنها چیزی در حد pet هستند با چهره ای انسانی اعم از نر یا ماده.
اما این موضوع در طول این هزار و چند صد سال دچار بدفهمی غلیظی شده و راجع به آن روایاتی جعل شده که مثلاً بعضی زنان به پیامبر(ص) مراجعه و شکایت کرده اند که خدا در قرآن به مردان مؤمن وعده حوری داده پس ما چی؟ و پیامبر فرموده شما هم «غلمان»ها را دارید و آنها خوش و خندان برگشته اند.
اینها همه.اش بدفهمی است، و در نظر نگرفتنِ «به زبان مخاطب» بودنِ این قسمت های قرآن، به خصوص در مواردی مانند قیامت و بهشت و جهنم و ملائکه و جن و عرش و کرسی و اسماء و صفات الهی و خلاصه تمام چیز هایی که ذهن ما هیچ راهی برای درک آنها ندارد.
اساساً شهوت جنسی برای بقاء نسل است و در آخرت، اینکه چنین چیزی وجود خواهد داشت یا نه به شدت محل تامل است، اما عده¬ای که فهمشان محدود به همین مسائل است، در این قسمت.ها خیالات کرده اند و دروغ هایی گفته اند که بسیار شرم آور است و این نگارنده اخیراً (حالا اواخر سال 1388 شمسی است) شنیده ام کتابی درآمده و در آن شرح «آمیزش جنسی در بهشت» را داده،که مثلاً هر بار همخوابگی آنها ده هزار سال طول می کشد، و زنان بهشتی هزار زراع قدشان است و از این جور حرفهاکه نشان دهنده مقدار فهم و حدّ بالای آمال آنها و امثالشان است.

اقای گنجه ایی
به ناز Offline
#9 ارسال شده : 1397/09/19 03:19:10 ب.ظ
به ناز

رتبه: Advanced Member

گروه ها: member, students, Moderator
تاریخ عضویت: 1396/05/22
ارسالها: 226

تشکرها: 1 بار
30 - طور

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان
وَالطُّورِ {1}
سوگند به طور
وَكِتَابٍ مَّسْطُورٍ {2}
و كتابى نگاشته شده
{فِي رَقٍّ مَّنشُورٍ {3}
در طومارى(پوستی نازک) گسترده
وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ {4}
سوگند به آن خانه آباد [خدا]
وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ {5}
سوگند به بام بلند [آسمان]
وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ {6}
و آن درياى سرشار [و افروخته]
إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ {7}
كه عذاب پروردگارت واقعشدنى است
مَا لَهُ مِن دَافِعٍ {8}
آن را هيچ بازدارندهاى نيست

💢عصاره فراز آیات (1-8): سوگند به مکانهاو پدیده های طبیعی مقدس و عظیم،عذاب خدا قطعی و ناگزیر است
♻️نکات:
1)کوه طور(محل اغاز وحی و رسالت حضرت موسی ) 10بار در قران ذکر شده است.
2)پیش از این در سوره های واقعه (وقعت الواقعه) مرسلات (انما توعدون لواقع) معارج(سال سائل بعذاب واقع) نیز به وقوع حتمی قیامت و عذاب اخروی مکذبین اشاره شده بود.
3)در سوره معارج هم به دفع نشدن عذاب تاکید شده بود.للکافرین لیس له دافع.در سوره طور هم ماله من دافع امده است.(فقط در همین دو سوره این لفظ امده)
يَوْمَ تَمُورُ السَّمَاء مَوْرًا {9}
روزى كه آسمان سخت در تب و تاب افتد(از حرکت منظم خود منحرف شود)
وَتَسِيرُ الْجِبَالُ سَيْرًا {10}
و كوهها [جمله] به حركت درآيند
فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ {11}
پس واى بر تكذيبكنندگان در آن روز
الَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ {12}
آنان كه به ياوه سرگرمند
يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَى نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا {13}
روزى كه به سوى آتش جهنم كشيده مىشوند [چه] كشيدنى
هَذِهِ النَّارُ الَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ {14}
[و به آنان گويند] اين همان آتشى است كه دروغش مىپنداشتيد
أَفَسِحْرٌ هَذَا أَمْ أَنتُمْ لَا تُبْصِرُونَ {15}
آيا اين افسون استيا شما [درست] نمىبينيد
اصْلَوْهَا فَاصْبِرُوا أَوْ لَا تَصْبِرُوا سَوَاء عَلَيْكُمْ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ {16}
به آن درآييد خواه صبرکنید يا نکنيد به حال شما يكسان است تنها به آنچه مى كرديد مجازات مى يابيد
💢عصاره فراز آیات (9-16):مکذبان عذاب اخروی،در قیامت که با حوادث عجیب و عظیمی همراه است،در اتش عذاب میشوند.
♻️نکات:
1)این فراز،توضیحی از زمان و شرایط عذاب واقع میدهد.
2) خوض در قران به معنای فرورفتن و غرق شدن در سخنان یاوه و لغو و نیز تمسخر ایات قران و افکار حق است و در اکثر موارد با کلمه"لعب"بکاررفته است .در سوره مدثر هم یکی از رفتارهای مجرمین و مکذبین اهل جهنم،همراهی با یاوه سرایان و مسخره کنندگان پیام وحی بود(و کنا نخوض مع الخائضین)
3)در این سوره تهمتهای شاعر،کاهن و مجنون برای پیامبر ذکر شده است. اتهام سحر تا اینجا فقط در سوره مدثر و از زبان یکی از سران کفر مطرح شده بود. ان هذا الا سحر یوثر. با توجه به مونث بودن نار و جهنم،هذا در ایه 15 میتواند ناظر به سحر خواندن قران توسط مکذبین باشد.
12-عبارت ویل یومئذ للمکذبین مجموعا 12 بار در قران بکاررفته که 10بار ان در سوره مرسلات،یکبار مطففین و اخرین مورد هم در سوره طور میباشد.


إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَعِيمٍ {17}
پرهيزگاران در باغهايى و [در] ناز و نعمتند
فَاكِهِينَ بِمَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَاهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ {18}
به آنچه پروردگارشان به آنان داده دلشادند و پروردگارشان آنها را از عذاب دوزخ مصون داشته است
كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ {19}
[به آنان گويند] به [پاداش] آنچه به جاى مىآورديد بخوريد و بنوشيد گواراتان باد
مُتَّكِئِينَ عَلَى سُرُرٍ مَّصْفُوفَةٍ وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِينٍ {20}
بر تختهايى رديف هم تكيه زدهاند و حوران درشتچشم را همسر آنان گردانده ايم
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُم مِّنْ عَمَلِهِم مِّن شَيْءٍ كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ {21}
و كسانى كه گرويده و فرزندانشان آنها را در ايمان پيروى كرده اند فرزندانشان را به آنان ملحق خواهيم كرد و چيزى از كار[ها]شان را نمىكاهيم هر كسى در گرو دستاورد خويش است
وَأَمْدَدْنَاهُم بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ {22}
با [هر نوع] ميوه و گوشتى كه دلخواه آنهاست آنان را مدد [و تقويت] مىكنيم
يَتَنَازَعُونَ فِيهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيهَا وَلَا تَأْثِيمٌ {23}
در آنجا جامى از دست هم مىربايند [و بر سرش همچشمى مىكنند] كه در آن نه ياوه گويى است و نه گناه
وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُونٌ {24}
و براى [خدمت] آنان پسرانى است كه بر گردشان همىگردند انگارى آنها مرواريدىاند كه [در صدف] نهفته است
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَاءلُونَ {25}
و برخىشان رو به برخى كنند [و] از هم پرسند
قَالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ {26}
گويند ما پيشتر نسبت به خانواده خود بيمناك(و با توجه) بوديم
فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ {27}
پس خدا بر ما منت نهاد و ما را از عذاب گرم [مرگبار] حفظ كرد
إِنَّا كُنَّا مِن قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ {28}
ما از ديرباز او را مىخوانديم كه او همان نيكوكار مهربان است
💢عصاره فراز آیات( 17-28):سرنوشت بسیار مطلوب و بهشتی متقین و همراهان با ایمان شان،نعمتی بزرگ از جانب خداست.
♻️نکات:
1)یکی ازمزایا و نعمتهایی که خدا برای بهشت بر شمرده و تکرار هم شده،نشنیدن سخنان لغو در آنجاست. در سوره غاشیه "لاتسمع فیها لاغیه " در سوره واقعه "لایسمعون فیها لغوا ولا تاثیما" در سوره نبا "لایسمعون فیها لغوا ولا کذابا" و در سوره طور "لا لغو فیها و لا تاثیم". این تکرار نشانگر ان است که نشنیدن سخنان لغو اولا نعمت بزرگی است که خداوند در سوره های مختلف،انرا همردیف سایر نعمات بهشتی عنوان میکند ثانیا این نعمت بطور کمال و تمام در دنیا یافت نمیشود و در زندگی دنیا بشر همواره رنج شنیدن سخنان کذب و لغو را تحمل میکند.
2)تاثیر متقابل فرد و اطرافیان (اهل) بر همدیگر:
در سوره های نازله تا اینجا،چندین بار به اهل و نحوه تعامل افراد بهشتی و جهنمی با اهلشان در دنیا و اخرت اشاره شده است. ابتدا در سوره قیامت ایات 32و33:ولکن کذب و تولی ثم ذهب الی اهله یتمطی یعنی این روگردانی و تکذیب پیام حق را دستمایه افتخار و تکبر در میان دوستان و هم کیشان خود قرار میدادند.
در سوره مدثر نیز یکی از رفتارهای مجرمین اهل سقر،یاوه سرایی در معیت سایر یاوه سرایان بود.
در سوره انشقاق ایات 12 و 13در مورد اهل اتش میگوید انه کان فی اهله مسرورا انه ظن ان لن یحور
در همین سوره انشقاق این مشخصه را برای اصحاب یمین ،منتهی در بهشت ذکر میکند: و ینقلب الی اهله مسرورا
در سوره مطففین نیز در توصیف کافران میفرماید پس از مسخره کردن مومنان در میان اهل خود باین خاطر شادمانی و تکبر داشتند.
در سوره طور هم برای اهل اتش و مکذبین، به خوض و یاوه سرایی انها شاره شد که معمولا این کار در میان جمع علاقه مند باین کار انجام میشود.در مورد متقین هم میفرماید چون در دنیا نسبت به اطرافیان خود عنایت داشته اند در بهشت هم خداوند اطرافیان با ایمان شان را به انها ملحق میکند.
3)در ایه 18 عدم دخول متقین به عذاب ،به خداوند نسبت داده شد (در حالیکه جهنم مجرمان جزای اعمال خودشان عنوان شد) در ایه 27 خود متقین هم ورود به بهشت و معذب نشدن در عذاب را منت و نعمت خداوند میدانند.
تاکید بر فعل وقی این پیام را دارد که محافظت و نگهداری نفس در دنیا توسط متقین،موجب حفاظت و نگهداری انها از عذاب جهنم توسط خداوند است.
4)رهین بودن هر فرد در برابر اعمال خود،در سوره های مدثر(کل نفس بما کسبت رهینه ) و طور(کل امری بما کسب رهین
) ذکر شده است.

فَذَكِّرْ فَمَا أَنتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍ {29}
پس تذکر بده كه تو به لطف پروردگارت نه كاهنى و نه ديوانه
أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ {30}
يا مىگويند شاعرى است كه انتظار مرگش را مىبريم [و چشم به راه بد زمانه بر اوييم]
قُلْ تَرَبَّصُوا فَإِنِّي مَعَكُم مِّنَ الْمُتَرَبِّصِينَ {31}
بگو منتظر باشيد كه من [نيز] با شما از منتظرانم
أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَامُهُم بِهَذَا أَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ {32}
آيا پندارهايشان آنان را به اين [موضعگيرى] وا مىدارد يا [نه] آنها مردمى سركشند
أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ بَل لَّا يُؤْمِنُونَ {33}
يا مىگويند آن را بربافته [نه] بلكه باور ندارند
فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِّثْلِهِ إِن كَانُوا صَادِقِينَ {34}
پس اگر راست مىگويند سخنى مثل آن بياورند
أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ {35}
آيا از هيچ خلق شدهاند يا آنكه خودشان خالق [خود] هستند
أَمْ خَلَقُوا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بَل لَّا يُوقِنُونَ {36}
آيا آسمانها و زمين را [آنان] خلق كردهاند [نه] بلكه يقين ندارند
أَمْ عِندَهُمْ خَزَائِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ الْمُصَيْطِرُونَ {37}
آيا ذخاير پروردگار تو پيش آنهاستيا ايشان تسلط [تام] دارند
أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُم بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ {38}
آيا نردبان (ابزار)ی دارند كه (اخبار غیب و آسمان را)بشنوند پس بايد شنونده آنان برهانى آشكار بياورد
أَمْ لَهُ الْبَنَاتُ وَلَكُمُ الْبَنُونَ {39}
آيا خدا را دختران است و شما را پسران (کنایه از تفکر غلط کافران،که چیزهای ناپسندشان را به خدانسبت میدادند و پدیده های باارزش را به خود)
أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُونَ {40}
آيا از آنها مزدى مطالبه مىكنى و [تعهد اداى] تاوان بر آنها سنگین است
أَمْ عِندَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ {41}
آيا [علم] غيب پيش آنهاست و آنها مى نويسند
أَمْ يُرِيدُونَ كَيْدًا فَالَّذِينَ كَفَرُوا هُمُ الْمَكِيدُونَ {42}
يا مىخواهند نيرنگى بزنند و [لى] آنان كه كافر شدهاند خود دچار نيرنگ شدهاند
أَمْ لَهُمْ إِلَهٌ غَيْرُ اللَّهِ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ {43}
آيا ايشان را جز خدا معبودى است(و ان اله،پیامبر و وحی و سیستم جزایی دیگری دارد؟)منزه استخدا از آنچه [با او] شريك مىگردانند
وَإِن يَرَوْا كِسْفًا مِّنَ السَّمَاء سَاقِطًا يَقُولُوا سَحَابٌ مَّرْكُومٌ {44}
و اگر پارهسنگى را در حال سقوط از آسمان ببينند مىگويند ابرى متراكم است (ازشدت لجاجت و عناد)
فَذَرْهُمْ حَتَّى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ {45}
پس بگذارشان تا به آن روزى كه در آن بيهوش مىافتند برسند
يَوْمَ لَا يُغْنِي عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ {46}
روزى كه نيرنگشان به هيچوجه به كارشان نيايد و حمايت نيابند
وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا عَذَابًا دُونَ ذَلِكَ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ {47}
و در حقيقت غير از اين [مجازات] عذابى [ديگر] براى كسانى كه ظلم كردهاند خواهد بود ولى بيشترشان نمىدانند [كه آن عذاب چيست]
وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ {48}
و در برابر دستور پروردگارت شكيبايى پيشه كن كه تو خود در حمايت مايى و هنگامى كه [از خواب] بر مىخيزى (هنگام بیداری)به نيايش پروردگارت تسبيح گوى
وَمِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَارَ النُّجُومِ {49}
و [نيز] پارهاى از شب و در فروشدن ستارگان(پیش از صبح) تسبيحگوى او باش

💢عصاره فراز آیات( 29-48):ای پیامبر، مکذبان هیچ حجتی در ادعاهای خود و رد سخنان تو ندارند.با صبوری و بی اعتنایی به کید انها در سایه عنایت خدا،به تذکر و رسالت خود ادامه بده.

♻️نکات:
1)در سوره تکویر نسبت مجنون به پیامبر بیان شد. در اینجا نسبتهای کاهن و شاعر هم اورده شده است.
2)در این فراز،خداوند با نفی شقوق مختلفی که میتوانست ادعای مخالفان و منکران موجه باشد،و نفی اتهام های انها به پیامبر،ایشان را تایید و تقویت میکند که راه رسالت خویش را تداوم بخشد.
3)ایات سوره بر سران و بزرگان عنودکفر و تکذیب که علیه پیامبر و قران کید می کنند،تمرکز دارد نه مردم معمولی که فعالیتی علیه پیامبر ندارند.
4)اولین تحدی قران در سوره طور:خداوند با بیان ایراد مخالفان که قران را تافته خود پیامبر معرفی میکردند که به خدا نسبت داده،میفرماید اگر او خودش اینها را بافته شما هم سخن جدیدی مثل این این بیاورید که نمی توانید. پس دست از ادن ادعا و مخالفتها بردارید.
5)مراد از دو عذاب آیات 45و 47 چیست؟
آیات قبل به غیرموجه و بی مبنا بودن اتهامات و ادعاهای مشرکین و نیز کید انها در برابر پیامبر و قران اشاره کرد. در آیه 45 به پیامبر میفرماید انها را رها کن و به حال خود واگذار تا روزیکه بیهوش شوند. روزیکه هیچ کیدی و هیچ یار و یاوری نمی تواند انها را از ان نجات دهد.اینها غیر از این هم عذاب دیگری دارند.عذاب اول را برخی مفسران به زمان نفخه صور نخست که همه زندگان ان زمان در اثر حوادث عظیم ان،می میرند منطبق کرده اند.اما اولا با توجه به اینکه مصداق آیات ،کافرین زمان پیامبر بوده اند و تا زمان برپایی قیامت زنده نیستند و ثانیا حوادث زمان برپایی قیامت و نفخه اماته،عمومی است و شامل خوبان ان دوران هم میشود نمیتوان نفخه اول صور را به عنوان عذاب در نظر گرفت.اشاره آیه به زمان مرگ همین مکذبان است.اینها در دنیا یاران و مدددهندگانی داشتند و در مخالفت با پیامبر مکرو حیله میکردند. اما زمان مرگ هیچ کدام از این ابزارها و اختیارات را ندارند و محکوم به مرگ هستند. لذا همین عدم اختیار و قدرت انها یک نوع عذاب روحی است . البته این عذاب میتواند سکرات موت هم باشد.همانگونه که در سوره قیامت به سختی موت این افراد اشاره شده بود. والتفت الساق بالساق
عذاب دوم هم همان عذاب قیامت بعد از حشر و حساب وکتاب است.که در ایات فراز اول و دوم سوره هم به ان اشاره شد.
6)از سوره طور به بعد (ایات 28و43)تدریج موضوع توحید نیز مطرح و عقاید و رفتارهای غیرموحدانه مشرکین نیز نکوهش میشود.

💢عصاره فراز آیات( 1-8): سوگند به مکانهاو پدیده های طبیعی مقدس و عظیم،عذاب خدا قطعی و ناگزیر است.
💢عصاره فراز آیات( 9-16):مکذبان عذاب اخروی،در قیامت که با حوادث عجیب و عظیمی همراه است،در اتش عذاب میشوند.
💢عصاره فراز آیات (17-28):سرنوشت بسیار مطلوب و بهشتی متقین و همراهان با ایمان شان،نعمتی بزرگ از جانب خداست.
💢عصاره فراز آیات (29-48):ای پیامبر، مکذبان هیچ حجتی در ادعاهای خود و رد سخنان تو ندارند.با صبوری و بی اعتنایی به کید انها در سایه عنایت خدا،به تذکر و رسالت خود ادامه بده.

📚درس سوره طور:
مکذبان معاد،حجت و دلیلی بر رفتار و گفتارخود ندارند. عذاب سخت انها و پاداش مطلوب اهل ایمان ، قطعی است.ای پیامبر با بی اعتنایی به مخالفتها و نقشه های انها،به رسالت خود ادامه بده


أقای سید کاظم فرهنگ

ویرایش بوسیله کاربر 1397/09/19 03:25:18 ب.ظ  | دلیل ویرایش: مشخص نشده است

کاربرانی که در حال مشاهده انجمن هستند
Guest (3)
جهش به انجمن  
شما مجاز به ارسال مطلب در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ارسال پاسخ در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به حذف مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ویرایش مطلب ارسالی خود در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به ایجاد نظر سنجی در این انجمن نمی باشید.
شما مجاز به رای دادن در این انجمن نمی باشید.

قدرت گرفته از YAF 1.9.6.1 | YAF © 2003-2018, Yet Another Forum.NET
این صفحه در مدت زمان 0.878 ثانیه ایجاد شد.
logo-samandehi